tag:blogger.com,1999:blog-364501772011-12-11T08:51:29.120+02:00Με λένε Γκουδάκι και είμαι (;) καλά!!!Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.comBlogger1111100tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-76658378736610406012010-05-06T09:53:00.001+03:002010-05-06T10:09:34.797+03:00<p align="center"><object style="BACKGROUND-IMAGE: url(http://i3.ytimg.com/vi/Rn5tn6Bxxro/hqdefault.jpg)" width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Rn5tn6Bxxro&amp;hl=en_US&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/Rn5tn6Bxxro&amp;hl=en_US&amp;fs=1" width="425" height="344" allowscriptaccess="never" allowfullscreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></p><p align="center"><br /><strong>Άσ’ τους να πολυμιλάνε, μόνοι τους τ’ ακούνε, </strong></p><p align="center"><strong>ό,τι και να πούνε, εμείς στον κόσμο μας.</strong></p><strong><p align="center"><br />Άσ’ τους να πολυμιλάνε, ό,τι και να πούνε, </p><p align="center">τώρα θα γραφτούν κάπου στον κόσμο μας.<br /></p><p align="center">Όλα τα ξέρουνε και όλα τα γνωρίζουνε,</strong></p><p align="center"><strong>χτίζουν μια νέα κοινωνία μα εγώ νιώθω ότι γκρεμίζουνετα </strong></p><p align="center"><strong>λένε πολλά, μα εσύ κράτα τα μισά κι απ’ τα μισά να υπολογίζεις πως θα πάρεις ένα τίποτα.</strong></p><p align="center"><strong>Μιλάνε, μιλάνε, μιλάνε, μιλάνε,σιχάθηκα, καλύτερα ας μασάνε.</strong></p><p align="center"><strong>Κλείνουμε τ’ αφτιά στα λόγια τους, δεν κλείνουμε τα στόματα</strong></p><p align="center"><strong>και βάφουμε με λέξεις, χα, και με χρώματα</strong></p><p align="center"><strong>ταράτσες και πατώματα, παρατημένα στρώματα,</strong></p><p align="center"><strong>θα δίνουμε ζωή για να ξυπνήσουμε τα πτώματα</strong></p><p align="center"><strong>τον ύπνο το βαθύ αγάπησαν πολλοί</strong></p><p align="center"><strong>μα πιο πολύ απ’ όλους οι πολιτικοί.</strong></p><p align="center"><strong>Αν έτσι θέλουνε τη νέα κοινωνία τους</strong></p><p align="center"><strong>τότε ας καθίσουνε εκεί, κάπου στα υπουργεία τους.</strong></p><p align="center"><strong>Εμείς φτιάξαμε ένα κόσμο δικό μας</strong></p><p align="center"><strong>και χορεύουμε μονάχα στο ρυθμό μας.<br /></p></strong><p align="center"><strong>Άσ’ τους να πολυμιλάνε, μόνοι τους τ’ ακούνε, </strong></p><p align="center"><strong>ό,τι και να πούνε, εμείς στον κόσμο μας.</strong></p><strong><p align="center"><br />Άσ’ τους να πολυμιλάνε, ό,τι και να πούνε, </p><p align="center">τώρα θα γραφτούν κάπου στον κόσμο μας.</strong></p><p align="center"><br /><strong>Αδιαφορώ γιατί με κάναν αδιάφορο</strong></p><p align="center"><strong>παραφρονώ με κάθε δήθεν αδιάφθορο.</strong></p><p align="center"><strong>Παίρνω χαρτί και στυλό αν η περίσταση απαιτεί</strong></p><p align="center"><strong>και τους τα χώνω μες στη μούρη η φωνή μου ν’ ακουστεί.</strong></p><p align="center"><strong>Στήνω γιορτή, το γιορτάζουμε στον κόσμο μας</strong></p><p align="center"><strong>οι κυβερνήσεις αφού σφίξανε τον κόμπο μας.</strong></p><p align="center"><strong>Δεν αντιδρώ γιατί το θέλετε, απλά κόβω το σκοινί </strong></p><p align="center"><strong>γιατί η αντίδραση από κάποιους θα καπηλευθεί.</strong></p><p align="center"><strong>Για ν’ ανεβάσουν νούμερα στη δημοσκόπηση</strong></p><p align="center"><strong>ρε σε κανένα δεν αξίζει τέτοια ώθηση,</strong></p><p align="center"><strong>πληρώστε κι άλλους αυλικούς, να σας κάνουνε θεούς</strong></p><p align="center"><strong>εμείς δε θέλουμε στον κόσμο μας κανέναν απ’ αυτούς.</strong></p><p align="center"><strong>Φάτε πολλά, πιο πολλά, πιο πολλά, πιο πολλά,</strong></p><p align="center"><strong>εμείς κρατάμε για την πάρτη μας τα λίγα και καλά.</strong></p><p align="center"><strong>Στον κόσμο το δικό σας δε χωράμε, </strong></p><p align="center"><strong>εμείς στον κόσμο μας μονάχα τραγουδάμε.<br /></p></strong><p align="center"><strong>Άσ’ τους να πολυμιλάνε, μόνοι τους τ’ ακούνε, </strong></p><p align="center"><strong>ό,τι και να πούνε εμείς στον κόσμο μας.</strong></p><strong><p align="center"><br />Άσ’ τους να πολυμιλάνε, ό,τι και να πούνε </p><p align="center">τώρα θα γραφτούν κάπου στον κόσμο μας.<br /></p></strong><p align="center"><strong>Κρατήστε όμηρους κι άλλους συμβασιούχους, </strong></p><p align="center"><strong>κάντε καψόνια και άλλους αριστούχους,</strong></p><p align="center"><strong>στην πείνα αφήστε κι άλλους συνταξιούχους</strong></p><p align="center"><strong>ρε δε μας κάνετε όσο κι αν θέλετε ευνούχους,</strong></p><p align="center"><strong>Εμείς εδώ θα μείνουμε, τον κόσμο σας αφήνουμε </strong></p><p align="center"><strong>αφού ό τι και να πείτε, εμείς δε θα σας κρίνουμε,</strong></p><p align="center"><strong>ούτε που θα τ’ ακούσαμε, βαρέσαμε εμβόλια </strong></p><p align="center"><strong>στις μαλακίες εμείς δεν κάνουμε πια σχόλια.</strong></p><p align="center"><br /><strong>Άσ’ τους να πολυμιλάνε, ό,τι και να πούνε </strong></p><p align="center"><strong>εμείς θα τραγουδάμε εδώ στον κόσμο μας.<br /></strong></p><p align="center"><strong>Ό,τι, μα ό τι και να πούνε, πες τους θα γραφτούνε </strong></p><p align="center"><strong>με μεγάλα γράμματα στον κόσμο μας.</strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-7665837873661040601?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-3797777356801573002009-06-20T11:51:00.013+03:002009-11-07T05:20:39.425+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SjyoNXjf1yI/AAAAAAAAAiI/JW_VPNEAL3Y/s1600-h/3.+43580_7562950.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 266px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SjyoNXjf1yI/AAAAAAAAAiI/JW_VPNEAL3Y/s400/3.+43580_7562950.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349335405023975202" /></a> <br /> <br />Τον "ανακάλυψα" μια Πέμπτη του Απριλίου (23 πρέπει να ήτανε) στο Σταυρό του Νότου Club. Ερωτεύτηκα τη φωνή του από το πρώτο τραγούδι. Στο δεύτερο τραγούδι ρωτάω τις φίλες μου : «Αυτός ο άνθρωπος γιατί δεν έχει βγάλει δίσκο;;;». «Έχει», μου είπαν. Μετά από λίγο ψάξιμο τον βρήκα και έκτοτε τον ακούω καθημερινά. Από τότε ξαναπήγα στο Σταυρό άλλες δυο φορές (μια απ’ αυτές ήταν η προτελευταία εμφάνιση για φέτος) και δυστυχώς θα πρέπει να περιμένω μέχρι το χειμώνα για να τον ξανακούσω. Όσοι τον ξέρετε θα συμφωνείτε ότι έχει μια υπέροχα μελωδική φωνή, απαλή και ταυτόχρονα βαθιά, που αγγίζει την καρδιά. Για όσους δεν είχατε την τύχη να τον ακούσετε ακόμα, εγώ είμαι εδώ…έκανα λίγο research για την καριέρα και τη δισκογραφία του και σήμερα σας τα παρουσιάζω…Καλή ακρόαση! <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Sjyn2YY0F9I/AAAAAAAAAh4/YabgfiJHjVU/s1600-h/1.+6154.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Sjyn2YY0F9I/AAAAAAAAAh4/YabgfiJHjVU/s400/1.+6154.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349335010110609362" /></a> <br /> <br />Ο Βαγγέλης Ασημάκης ξεκίνησε την μουσική του σταδιοδρομία το <span style="font-weight:bold;">1996</span> και από τότε έχει εμφανιστεί σε διάφορες σκηνές, συναυλίες και clubs και έχει συνεργαστεί με αρκετούς καλλιτέχνες της ελληνικής ροκ (και όχι μόνο) σκηνής. Πρωτοεμφανίστηκε το 1996 δίπλα στους Γιάννη Ζουγανέλη, Σάκη Μπουλά και Λάκη Παπαδόπουλο. <br /> <br />Το καλοκαίρι του <span style="font-weight:bold;">1997</span> τραγουδούσε με τον Λάμπρο Καρελά, ενώ το χειμώνα του ίδιου έτους συνεργάστηκε με τον Γιώργο Ζήκα και την Σοφία Παπάζογλου. <br /> <br />Το <span style="font-weight:bold;">1998</span> τραγουδούσε με τον Νίκο Κουρουπάκη και την Στέλλα Χροναίου. <br /> <br />Το <span style="font-weight:bold;">1999</span> ξανασυνεργάζεται με τους Γιάννη Ζουγανέλη και Σάκη Μπουλά καθώς και με την Ισιδώρα Σιδέρη. <br /> <br /><span style="font-weight:bold;">Από το 2000</span> ανήκει στο δυναμικό του Σταυρού του Νότου Club. Εκεί συνεργάστηκε με πολλούς αξιόλογους καλλιτέχνες της γενιάς του όπως οι : Πάνος Μουζουράκης, Γιώργος Μυλωνάς, Μιχάλης Κακέπης, Γιώργος Αλουπογιάννης, Παναγιώτης Τσακαλάκος Ηλιάννα Τσαπατσάρη, Φρόσω Στυλιανού, Θάνος Παπανικολάου, Νεκτάριος Γεωργιάδης, Βασίλης Αξιώτης, Ειρήνη Ψυχράμη, Τάνια Κικίδη, Γιάννης Βενιαμίν, Γιώργος Βάνας και άλλοι. <br /> <br />Το <span style="font-weight:bold;">2001</span> συμμετέχει στο c.d. με τίτλο <span style="font-weight:bold;">Τέσσερα</span> (κυκλοφορεί από την εταιρεία Αυλός) μαζί με τους Ηλία Παπαχαραλάμπους, Γιάννη Χαλκιά και Νικολέτα Τρίκη, στο οποίο έχει γράψει την μουσική ο Γιάννης Ζουγανέλης. <br /> <br />Το <span style="font-weight:bold;">2003</span> συμμετέχει στη δισκογραφική δουλειά <span style="font-weight:bold;">«Ρηχά νερά»</span> του Άγγελου Σφακιανάκη ερμηνεύοντας το τραγούδι «Τι θα γίνει». Το καλοκαίρι του ίδιου έτους περιοδεύει με τον Δημήτρη Μητροπάνο και την Ζωή Παπαδοπούλου. <br /> <br />Το <span style="font-weight:bold;">2008</span> μας παρουσιάζει την πρώτη προσωπική του δισκογραφική δουλειά με τίτλο <span style="font-weight:bold;">«Όπου Κι Αν Πήγα»</span> (κυκλοφορεί από την εταιρεία «Μικρός Ήρως») με δέκα τραγούδια, μουσικές μελωδίες, λόγια που ζωντανεύουν από την αισθαντική του φωνή γεμάτα μελωδική Rock διάθεση, γεμάτα εικόνες, γεμάτα από τη ζωντάνια και τη ζεστασιά που τους χάρισε η φωνή του. Συνοδοιπόρος του ο Άγγελος Σφακιανάκης, ο οποίος μαζί με τον ίδιο και τον Αντρέα Αποστόλου είχαν την επιμέλεια της παραγωγής. Την ενορχήστρωση του δίσκου έκανε ο Αντρέας Αποστόλου στο studio Segno, Συμμετέχει φιλικά στο ντουέτο «Αγάπη σημαίνει» η Σάντυ Πολίτη. Τραγούδια του έγραψαν και του εμπιστεύτηκαν ο Άγγελος Σφακιανάκης και μια πλειάδα δημιουργών όπως οι : Γιώργος Δημητριάδης με τον Νίκο Μωραΐτη, Θάνος Παπανικολάου, Γιάννης Ζουγανέλης (που του εμπιστεύτηκε την επανεκτέλεση στο «Μικρό μου στολιδάκι» που είχε ερμηνεύσει ο ίδιος το 1986 για την κόρη του. Ένα τρυφερό remake 21 χρόνια μετά!), Κώστας Λειβαδάς, Νίκος Ζιώγαλας, Χριστόφορος Γερμενής, Βασίλης Γιαννόπουλος, Βασίλης Πάντσιος και η Φωτεινή Λαμπρίδη. <br /> <br />Το <span style="font-weight:bold;">2008</span> συμμετέχει επίσης στο νέο cd του Γιάννη Ζουγανέλη «Έρωτας Είναι Ο Γιάννης» και στο τραγούδι <span style="font-weight:bold;">«Η κατάρα του ροκά»</span> όπου συμμετέχουν και οι : Γιώργος Μυλωνάς, Μαριάννα Πολυχρωνίδη, Λεωνίδας Μπαλάφας, Άλκης Κωνσταντόπουλος, Πάνος Μουζουράκης. <br /> <br />Το <span style="font-weight:bold;">2009</span> συμμετέχει στο cd του Ευριπίδη Ζεμενίδη με τίτλο "Νηπιαγωγείο αργά" με το τραγούδι "Όσα σου φανέρωσα". <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Sjyn_DBg-XI/AAAAAAAAAiA/DQXcSWZQdfc/s1600-h/2.+2281_3839.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 266px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Sjyn_DBg-XI/AAAAAAAAAiA/DQXcSWZQdfc/s400/2.+2281_3839.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349335158994565490" /></a> <br /> <br />Η αμεσότητα, το χιούμορ, η δυναμική, αλλά και οι μοναδικές του ερμηνείες τον έχουν κάνει αγαπημένο του κοινού! Ο Βαγγέλης και τα τραγούδια του έχουν πάρει ήδη τη θέση τους στην Ελληνική δισκογραφία...δεν μένει παρά να τους δώσουμε και μια θέση στην καρδιά μας! Την αξίζουν! <br /> <br />Δίπλα μπορείτε να ακούσετε το προσωπικό μου αγαπημένο τραγούδι ("Ψάχνω κορίτσι" από το δίσκο "Τέσσερα"), ενώ από κάτω ακολουθεί άλλο ένα, επίσης αγαπημένο ("Ένα χαμόγελό σου" από το δίσκο "Όπου κι αν πήγα"). <br /> <br /><span style="font-weight:bold;">Ένα χαμόγελό σου <br />Στίχοι – Μουσική : Άγγελος Σφακιανάκης</span> <br /> <br />Χέρια μου άδεια, άδεια μου χάδια <br />παραπατούσα μες στα μαύρα τα σκοτάδια <br />Μόλις σε είδα, άλλη σελίδα <br />άλλαξε δρόμο της καρδιάς μου η πυξίδα <br />Παρακαλάω, παραμιλάω <br />όταν σε δω τον μέσα κόσμο μου ρωτάω <br />πες μου πού πάω, τι μαρτυράω <br />χωρίς το άλλο μου μισό πώς προχωράω <br /> <br />Ένα χαμόγελό σου με κάνει υπάλληλο σου <br />ανάβει φώτα ο ουρανός <br />στρώνει λουλούδια ο Θεός <br />μ’ ένα χαμόγελό σου, γίνομαι υπάλληλός σου <br /> <br />Κάτι μου λείπει, κάτι μου λείπει <br />μία κουβέντα σου θα μου ‘διωχνε τη λύπη <br />ότι ζητήσεις, μη μου ραγίσεις <br />θα γίνω γέφυρα απάνω να πατήσεις <br />όλα αλλάζουν, όλα ταιριάζουν <br />όταν τα μάτια σου στα μάτια με κοιτάζουν <br />σαν να μετράω κι όλο ζητάω <br />κλειδί στην πόρτα τη κλειστή που συναντάω <br /> <br />Ένα χαμόγελό σου με κάνει υπάλληλο σου <br />ανάβει φώτα ο ουρανός <br />στρώνει λουλούδια ο Θεός <br />μ’ ένα χαμόγελό σου, γίνομαι υπάλληλός σου <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SjyoS-yogXI/AAAAAAAAAiQ/YvzYbZetCqI/s1600-h/4.+7840_1105.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SjyoS-yogXI/AAAAAAAAAiQ/YvzYbZetCqI/s400/4.+7840_1105.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349335501455786354" /></a> <br /> <br /><span style="font-weight:bold;">Πηγές :</span> <br /> <br /><a href="http://www.facebook.com/reqs.php#/group.php?gid=155339825174&ref=ts.">http://www.facebook.com/reqs.php#/group.php?gid=155339825174&ref=ts.</a> <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-379777735680157300?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-62299988210143737882009-01-03T20:59:00.001+02:002009-01-03T21:01:24.817+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SV-12jQL5tI/AAAAAAAAAgg/C_ZmNMVReE4/s1600-h/KittenWithSantaHat.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 285px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SV-12jQL5tI/AAAAAAAAAgg/C_ZmNMVReE4/s400/KittenWithSantaHat.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287144436336944850" /></a><br /><br />ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!!!<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SV-1t1PYKAI/AAAAAAAAAgY/OEiD19gBOxY/s1600-h/Cute_Kitten%252C_Santa%2527s_Little_Helper.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SV-1t1PYKAI/AAAAAAAAAgY/OEiD19gBOxY/s400/Cute_Kitten%252C_Santa%2527s_Little_Helper.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287144286546569218" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-6229998821014373788?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-37219060634509033082008-12-08T23:53:00.010+02:002008-12-09T00:16:54.239+02:00Επαμεινώνδας Κορκονέας, το όνομα του δολοφόνου. Να τον στιγματίσει για πάντα αυτή η ιδιότητα. δολοφόνος 15χρονου. ΕΝ ΨΥΧΡΩ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ. Ελπίζω κι εύχομαι να φάει 5ακις ισόβια, αν και οι υψηλά ιστάμενοι της καλής μας, αθώας, άμεμπτης, δίκαιης, καθαρής, διαφανούς και πολλών άλλων επιθέτων κυβερνησούλα μας πιστεύω ότι θα κάνει ότι περνάει τα λερωμένα χεράκια της προκειμένου να τον διευκολύνουν. <br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ST2apF5zyRI/AAAAAAAAAXk/HFmlLST6Vtg/s1600-h/dolofonos.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ST2apF5zyRI/AAAAAAAAAXk/HFmlLST6Vtg/s400/dolofonos.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277544369098049810" /></a><br /><br />Δολοφόνοι με άδεια από το κράτος, με κάλυψη, χωρίς μόρφωση, χωρίς εκπαίδευση, άχρηστοι, κομπλεξικοί, άνανδρες κότες που χτυπάνε παιδιά, κορίτσια ενώ τα έχουν ήδη συλλάβει, τα κλωτσάνε από πίσω, τα ρίχνουν κάτω και τα πατάνε, γιατί κάνουν τη «δουλειά» τους, δουλειά χωρίς προσόντα και ικανότητες, εκτός από τυφλό μίσος και μια αίσθηση λάθος καθήκοντος, που απέναντι στις πέτρες και τις μολότοφ, ρίχνουν σφαίρες και ξύλο, σε άοπλα παιδιά. Ένας δήλωσε «Βαρέθηκα να τρώω πέτρες». Ας μη γινόσουν μπάτσος ρε μαλάκα. Ας γινόσουν γιατρός, ας γινόσουν αναρχικός, να τις πετάς εσύ. Επιλογή είχες. Τώρα λούσου την. <br /><br />Παραδόθηκαν στις φλόγες, γνωστοί άγνωστοι, φοιτητές, μαθητές, αλλοδαποί,<br />Χάος, αναρχία, απόγνωση, λεηλασία, βανδαλισμοί, σπασμένες βιτρίνες.<br /><br />Και να μην ξεχάσω να αναφέρω τον Σεπτέμβριο του 2006 . την Υπόθεση Ζαρντινιέρας που επιτίθεται μόνη της. ξυλοδαρμός του Κύπριου φοιτητή μπροστά στο ξενοδοχείο ABC στη Θεσσαλονίκη από τους αστυνομικούς της ασφάλειας Θεσσαλονίκης. Ευτυχώς σώθηκε ο νέος με αρκετά τραύματα. Οι υπεύθυνοι μάλλον...ελεύθεροι κι ωραίοι!<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ST2a0q-vnPI/AAAAAAAAAXs/KW-LX9N5eRs/s1600-h/zartiniera.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 161px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ST2a0q-vnPI/AAAAAAAAAXs/KW-LX9N5eRs/s400/zartiniera.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277544568029420786" /></a><br /><br />Άλλο η διαμαρτυρία για το θάνατο του παιδιού, άλλο να σπάνε και καίνε ότι βρούνε μπροστά τους. Τα μαγαζιά και τα αμάξια των απλών ανθρώπων που δύσκολα τα βγάζουν πέρα δε θα δώσουν λύση σε τίποτα. Ούτε στο θάνατο του παιδιού, ούτε στην οικονομική κρίση, ούτε θα παραιτηθεί κανείς από την κυβέρνηση. Αυτά που γίνονται σήμερα και χθες δεν είναι για τη δολοφονία του παιδιού. Αυτά έγιναν το πρωί ειρηνικά από τα παιδιά των σχολείων χωρίς επεισόδια. Τώρα το παιδί έχει μπει σε δεύτερη μοίρα, μην πω ότι έχει ξεχαστεί. Ήταν όμως η αφορμή και την εκμεταλλεύτηκαν. Αυτά τώρα είναι ξέσπασμα των ανθρώπων για όλα όσα βλέπουν και δεν μιλούν τόσο καιρό, για όλα τα σκάνδαλα, για την εξαθλίωση, για την αδιαφορία και την συγκάλυψη, για την ολιγωρία, την απουσία δομών, την ανεργία, τη φτώχια, την ασυδοσία, τα πάντα.Και δε λέω ότι καλά κάνουνε οι αναρχικοί και τα παιδιά που τα σπάνε όλα στο όνομα της λαϊκής επανάστασης ενάντια στο σύστημα (αν και πρέπει να πω ότι αυτός μοιάζει να είναι ο μοναδικός τρόπος για να κάνουν μια δήλωση καθώς στην Ελλάδα δεν παίρνουν πολλοί από λόγια ούτε ασχολείται κανείς με τα προβλήματα του κόσμου).Ευφραίμ, Ρουσόπουλος, Βατοπέδι, ζαχόπουλος Σεξ, ψέμματα και και dvd, πυρκαγιές σε όλη την Ελλάδα, ομόλογα, Μαγγίνας για τη βίλα – «αναψυκτήριο», Κουκοδήμος - Θέμος και Αδριανός, Αυθαίρετο Σουφλιά, οτε, γερμανός, οσε, ολπ, Μητσοτάκης Κυριάκος, Λιάπης, Χριστοφοράκος και Siemens. Πόσα πια να καταπιεί ο κόσμος; Θα την κάψει όλη την Ελλάδα μόνος του χωρίς να περιμένει πάλι το καλοκαίρι για να χαρίσει μερικά στρέμματα στα καζίνο και στις παράνομες βίλες! Έλεος πια! Αυτή η κυβέρνηση από τη μέρα που βγήκε το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο έσκαγε. Και δεν το λέω επειδή υποστηρίζω την αντιπολίτευση, ούτε κάποιο άλλο κόμμα. Σπέρνουν ανέμους και θερίζουν θύελλες Ο κόσμος δεν αντέχει άλλο. Το να παίρνει ο καθένας μια πέτρα και να τη ρίχνει δεν είναι όμως το σωστό. Αλλά βέβαια σήμερα τα μπατσόνια έχουν εντολές να μην αντιδράσουν σε τίποτα. Γι’ αυτό και τα έκτροπα.<br /><br />Είναι όλα υποκινούμενα; Μια μέρα πριν την πολυαναμενόμενη απόφαση για την υπόθεση Βατοπεδίου; Δυο μέρες πριν την 24ωρη απεργία των εργαζομένων; Οργανωμένο σχέδιο (από ποιους άραγε;) ; <br /><br />Ποιοι θα πάνε αύριο στην κηδεία; Εγώ φοβάμαι να κυκλοφορήσω. Αν και θα πάω στη δουλειά μου. Στα Εξάρχεια. Στην άλλη άκρη του τετραγώνου που δολοφονήθηκε ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος. Αν δεν έχει επεισόδια θα πάω να αφήσω και ένα λουλούδι για τον άδικο χαμό ενός νέου παιδιού. Χωρίς να κάψω και να σπάσω τίποτα. Ειρηνικά. Στα Εξάρχεια που άκουγα και δεν είχα πάει μέχρι που έπιασα δουλειά πριν ένα χρόνο. Εκεί που η αστυνομία κάνει τα στραβά μάτια (για να μην πω βοηθάει) το εμπόριο ναρκωτικών. Και φοβάται και η ίδια, αφού είναι άχρηστη. Αστυνομεύουν το τμήμα τους και όχι τους πολίτες. Το μέρος των αναρχικών, των πρεζονιών, (γιατί εκεί τους σπρώξανε, δεν το διαλέξανε μόνοι τους για στέκι) των άπειρων βιβλιοπωλείων και των πεζοδρόμων. Όλα μαζί. Η μόνη αστυνόμευση που έχω δει ένα χρόνο τώρα είναι (σε καθημερινή βάση) έξω από τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ στη Χαριλάου Τρικούπη.<br /><br />Δεν ξέρω τι άλλο να πω, κι αυτά που είπα είναι σκόρπιες, ασύνδετες σκέψεις, χωρίς ειρμό, αχταρμάς. Αλλά βλέπω ειδήσεις από τις 8 (και είναι 12) και ήθελα να τα βγάλω από μέσα μου.<br /><br />Μερικές φωτό και ένα link.<br />Αύριο θα δω καμένα, όλα αυτά που βλέπω κάθε μέρα. Και δεν ξέρω τι νιώθω. Ξέρω ότι θα ήθελα να είμαι κι εγώ στα Εξάρχεια, στο Σύνταγμα, στη Συγγρού, στην πορεία, στην κηδεία. Για να διαμαρτυρηθώ. Αλλά (για κάποιο λόγο – μάλλον φόβος είναι. Φόβος να κυκλοφορείς στην πόλη σου μη φας καμία αδέσποτη. Ωραία) δε μπορώ. <br />Καληνύχτα. <br /><br />http://papachatzis.tumblr.com/post/63589410/policeviolence<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ST2cgmBQubI/AAAAAAAAAYU/2ITqQnl0RNE/s1600-h/gada.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 294px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ST2cgmBQubI/AAAAAAAAAYU/2ITqQnl0RNE/s400/gada.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277546422123674034" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ST2ccvluAWI/AAAAAAAAAYM/X7jDTH2jCCU/s1600-h/enas.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 283px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ST2ccvluAWI/AAAAAAAAAYM/X7jDTH2jCCU/s400/enas.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277546355973030242" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ST2cYrZ0mxI/AAAAAAAAAYE/acGjDA4oUq0/s1600-h/eksarxeia.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 358px; height: 239px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ST2cYrZ0mxI/AAAAAAAAAYE/acGjDA4oUq0/s400/eksarxeia.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277546286129912594" /></a><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ST2cUftQNQI/AAAAAAAAAX8/W6UgVLca4ME/s1600-h/alex.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 372px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ST2cUftQNQI/AAAAAAAAAX8/W6UgVLca4ME/s400/alex.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277546214270711042" /></a><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ST2cQI31uDI/AAAAAAAAAX0/9pXI-_n1TS0/s1600-h/astunomia.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 211px; height: 279px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ST2cQI31uDI/AAAAAAAAAX0/9pXI-_n1TS0/s400/astunomia.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277546139421620274" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-3721906063450903308?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-58765212336088678072008-10-18T15:22:00.014+03:002008-10-18T15:30:45.394+03:00Άαααχ πόσο μ' αρέσει το Σαββατοκύριακο!!!<br /><br />Επιτέλους βρίσκω λίγο χρόνο να κάνω <strong>ΟΛΑ</strong> αυτά που πραγματικά θέλω και δεν μορώ μέσα στην υπόλοιπη βδομάδα...<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWlEOjBYI/AAAAAAAAAXc/cjXGKEv_mTs/s1600-h/sleepy30.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWlEOjBYI/AAAAAAAAAXc/cjXGKEv_mTs/s400/sleepy30.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258469972210025858" /></a><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWhCatsMI/AAAAAAAAAXU/DOC0yJZfLKk/s1600-h/sleepy29.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWhCatsMI/AAAAAAAAAXU/DOC0yJZfLKk/s400/sleepy29.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258469903004709058" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWak5szKI/AAAAAAAAAXM/NzYaE8YFqDk/s1600-h/sleepy27.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWak5szKI/AAAAAAAAAXM/NzYaE8YFqDk/s400/sleepy27.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258469792002395298" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWXbtpftI/AAAAAAAAAXE/asWbYloFvpE/s1600-h/sleepy20.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWXbtpftI/AAAAAAAAAXE/asWbYloFvpE/s400/sleepy20.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258469737996320466" /></a><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWQ-jYuMI/AAAAAAAAAW8/GUB4OEqv1cA/s1600-h/sleepy18.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWQ-jYuMI/AAAAAAAAAW8/GUB4OEqv1cA/s400/sleepy18.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258469627089434818" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWMr-YtHI/AAAAAAAAAW0/-T33jxHrMfc/s1600-h/sleepy17.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWMr-YtHI/AAAAAAAAAW0/-T33jxHrMfc/s400/sleepy17.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258469553382929522" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWEtZCMoI/AAAAAAAAAWs/DeCyHqotUwk/s1600-h/sleepy16r.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWEtZCMoI/AAAAAAAAAWs/DeCyHqotUwk/s400/sleepy16r.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258469416324182658" /></a><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWBg0NcpI/AAAAAAAAAWk/RrV0oNUwzVA/s1600-h/sleepy8.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnWBg0NcpI/AAAAAAAAAWk/RrV0oNUwzVA/s400/sleepy8.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258469361408897682" /></a><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnV8DWLXQI/AAAAAAAAAWc/wd-RAfj-xLs/s1600-h/sleepy14.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnV8DWLXQI/AAAAAAAAAWc/wd-RAfj-xLs/s400/sleepy14.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258469267598957826" /></a><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnV3eFol3I/AAAAAAAAAWU/zyCxONkh1Hw/s1600-h/sleepy13.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnV3eFol3I/AAAAAAAAAWU/zyCxONkh1Hw/s400/sleepy13.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258469188877981554" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnVxz-XOYI/AAAAAAAAAWM/c3Blgu1Untw/s1600-h/sleepy10.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnVxz-XOYI/AAAAAAAAAWM/c3Blgu1Untw/s400/sleepy10.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258469091673848194" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnVrNbodKI/AAAAAAAAAWE/H-t6lnAu1ao/s1600-h/kittens-sleep.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SPnVrNbodKI/AAAAAAAAAWE/H-t6lnAu1ao/s400/kittens-sleep.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258468978248414370" /></a><br /><br />!!!!!!!!!!!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-5876521233608867807?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-80898785264679260852008-07-21T23:31:00.004+03:002008-07-21T23:43:40.182+03:00Τα αποτελέσματα αυτής της εξεταστικής...<br /><br />1)Πληροφορική Α' : 9<br />2)Πληροφορική Β' : 8<br />3)Τα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας : 7<br />4)Μεθοδολογία Επιστημονικής Έρευνας Β' : 7<br />5)Περιβάλλον, Αγία Γραφή και Ορθόδοξη Παράδοση : 8<br />6)Γενική Εκκλησιαστική Ιστορία Α' : 5<br />7)Αρχαία Β' : 6<br />8)Αρχαία Α' : 2<br /><br />Οι υπόλοιποι μπορείτε απλά να γελάσετε με τους τίτλους των μαθημάτων που πρέπει να διαβάσω για να τελειώσω αυτή τη σχολή (βλ. 3 και 5). Επίσης, μπορείτε να με λυπηθείτε (βλ. 6)! Και ναι κάνουμε κι εμείς Πληροφορική! Είναι Επιλογής βέβαια αλλά κάνουμε! Όσο για το τελευταίο δεν θέλω σχόλια...24 άτομα το έδωσαν και πέρασε μόνο τον 1 κι αυτόν με 5! Αρχαία Α' εξαμήνου! Ήμαρτον!!!<br /> <br />Άντε, ακόμα 30 έμειναν για πτυχίο! Ουυυφ!<br /><br />Επειδή ξέρω ότι διαβάζεις κι επειδή το ζήτησες...<br />Πότε παίρνεις άδεια; Φιλάκια πολλά!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-8089878526467926085?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-77121581161380942102008-07-03T18:28:00.014+03:002008-07-03T20:09:40.558+03:00Αααααχ...<br />Αν δεν το έχετε καταλάβει...έχει έρθει το καλοκαιράκι!!!<br />Απλά έχω καιρό να να σας γράψω και απλά το δηλώνω έστω και καθυστερημένα!!!<br /><br />Και μιας και ήρθε λοιπόν το καλοκαιράκι, τι πιο ωραίο από το να αραζείς σε ένα ωραίο παραθαλάσσιο μέρος και να ξεροσταλιάζεις όόόλή μερά στην παραλία; Η απάντηση για όσους το σκέφτεστε ακόμα είναι...ΤΙΠΟΤΑ!<br /><br />Έχετε περάσει όλη τη μέρα στην ακρογιαλιά λοιπόν και όσο να'ναι μια λιγούρα την έχετε! Πρέπει επομένως κάποιος να αναλάβει το δύσκολο έργο του ψησίματος! <br /><br />Αυτό το πολύ ενημερωτικό μπλογκ θα σας μάθει, λοιπόν, σήμερα πως να ανάβετε φωτιά στην ψησταριά σας για να ψήσετε κανένα μπριζολάκι, τίποτα κοψίδια ή κανένα ψάρι αν προτιμάτε κάτι πιο καλοκαιρινό, για εσάς και τα φιλαράκια σας, γιατί όπως και να το κάνουμε δεν μπορείτε να τρώτε κάθε μέρα βλακείες απ' έξω!<br />Ας αρχίσουμε λοιπόν παίρνοντας τη διαδικασία βήμα - βήμα...<br /><br /><strong>1)</strong> Πρέπει να βρείτε και να κόψετε μερικά μικρά ξυλαράκια για να τα χρησιμοποιήσετε σαν προσάναμα στην ψησταριά σας! Αφού τα βρείτε λοιπόν πρέπει να τα κόψετε! Για το σκοπό αυτό θα χρειαστείτε ένα <strong>τσεκούρι</strong>! Ένα εργαλείο που όλοι άλλωστε έχετε εύκαιρο στο εξοχικό σας! Για αυτή τη φάση της διαδικασίας θα χρειαστείτε απαραίτητα και κάποιον να σας επιβλέπει!<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SGz2SHmjMuI/AAAAAAAAAV8/4ixxl5-mpwo/s1600-h/DSCN1907.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5218816859354378978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SGz2SHmjMuI/AAAAAAAAAV8/4ixxl5-mpwo/s400/DSCN1907.JPG" border="0" /></a> <br /><br /><strong>2)</strong> Αν δείτε ότι με το τσεκούρι δεν τα καταφέρνετε, υπάρχει πάντα και η λύση με το <strong>πριόνι</strong>! Μετά κι απ' αυτό νομίζω ότι θα έχετε καταφέρει να κόψετε τα ξυλαράκια σας! Εδώ χρειάζεσθε δύο άτομα να σας παρακολουθούν!!! Ο ένας ας κρατάει κοντά και το τσεκούρι! Μπορεί να το ξαναχρειαστείτε, δεν ξέρετε ποτέ...<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SGz1wjtq2aI/AAAAAAAAAV0/ikJBgoWwObc/s1600-h/DSCN1910.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5218816282784881058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SGz1wjtq2aI/AAAAAAAAAV0/ikJBgoWwObc/s400/DSCN1910.JPG" border="0" /></a> <br /><br /><strong>3)</strong> Βάζετε επιτέλους τα ξύλα στην ψησταριά! Επειδή όμως διακοπές κάνετε και δεν έχετε φέρει μαζί σας όλα όσα θα έπρεπε, δεν έχετε αυτά τα ειδικά προσανάματα που αρπάζουν εύκολα ούτε και οινόπνευμα! Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να ανάψετε τα κάρβουνα με έναν αναπτήρα! Αλλά επειδή όπως θα διαπιστώσετε ο αναπτήρας δεν βοηθάει και πολύ (εκτός αν έχετε κουραστεί πολύ μέχρι τώρα και θέλετε να κάνετε κανένα τσιγαράκι!) σας προτινούμε κάτι δοκιμασμένο και επιτυχημένο...ζεστάνετε τα κάρβουνα σε ένα <strong>γκαζάκι</strong>!<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SGz1QdytoVI/AAAAAAAAAVs/FySIflsqX8I/s1600-h/DSCN1911.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5218815731439608146" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SGz1QdytoVI/AAAAAAAAAVs/FySIflsqX8I/s400/DSCN1911.JPG" border="0" /></a> <br /><br /><strong>4)</strong> Αφού προσθέσετε και τα κάρβουνα στην ψησταριά σκοπός σας είναι να βάλετε επιτέλους τη ρημαδοφωτιά!!! Να αρπάξουν δηλαδή τα ξυλαράκια με τη βοήθεια των κάρβουνων! Για να το επιτύχετε αυτό, καλό θα ήταν να έχει και λίγο αέρα! Αλλά επειδή δε βλέπω να είστε τόσο τυχεροί...μάλλον θα χρειαστεί να δημιουργήσετε μόνοι σας μερικά μποφοράκια! Ένας τρόπος για να επιτύχετε το στόχο σας είναι η <strong>βεντάλια</strong>!<br /> <br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SGzyMB5P3iI/AAAAAAAAAVc/M_MtFTdYs5o/s1600-h/DSCN1918.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5218812356696464930" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SGzyMB5P3iI/AAAAAAAAAVc/M_MtFTdYs5o/s400/DSCN1918.JPG" border="0" /></a> <br /><br /><strong>5)</strong> Ένας άάάλλος τρόπος σε περίπτωση που πιαστεί το χέρι σας είναι ο <strong>ανεμιστήρας</strong>! Απλά τον βάζετε στη μπρίζα και κάνει τα άλλα μόνος του! Πρέπει να τον κρατάτε βεβαία, μην ξεχνιέστε! Αν θέλετε (δεν είναι υποχρεωτικό) πετάτε και μερικά κουκουνάρια μέσα στην ψησταριά για ντεκόρ!!!<br /> <br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SGzxOe-ByjI/AAAAAAAAAVM/GTDB1k1Oh1Q/s1600-h/DSCN1922.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5218811299349252658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SGzxOe-ByjI/AAAAAAAAAVM/GTDB1k1Oh1Q/s400/DSCN1922.JPG" border="0" /></a> <br /><br /><strong>6)</strong> Αφού λοιπόν η φωτιά σας έκανε το χατίρι και ψιλοάναψε...βάλτε κι ένα <strong>χωνί</strong> πάνω από τα κάρβουνα για μεγαλύτερη ευκολία! Η βεντάλια ξανακάνει την εμφάνισή της προαιρετικά! Η φωτιά σας, έξι εργαλεία και λίγα λεπτά αργότερα, θα είναι επιτέλους έτοιμη...εγγυημένα πράγματα! Δοκιμασμένα! Κάντε λίγη υπομονή!<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SGzxuPG4J9I/AAAAAAAAAVU/bykUWnywz80/s1600-h/DSCN1919.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5218811844847216594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SGzxuPG4J9I/AAAAAAAAAVU/bykUWnywz80/s400/DSCN1919.JPG" border="0" /></a><br /><br />Μετά από όλα αυτά πετάξτε πάνω στη σχάρα ό,τι θέλετε να ψήσετε, επιστρατεύστε το μαγειρικό σας ταλέντο και...καλή όρεξη!<br />Και μην ξαναπάτε στην θάλασσα αν δεν περάσουν 3 ώρες μετά το φαγητό!<br />Καλό καλοκαίρι!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-7712158116138094210?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-26754784101921912002008-05-15T14:09:00.004+03:002008-05-16T14:37:42.394+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SCxTpr92RkI/AAAAAAAAAVE/LYaPQXU4138/s1600-h/~LWF0000.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/SCxTpr92RkI/AAAAAAAAAVE/LYaPQXU4138/s400/~LWF0000.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5200623645347956290" /></a><br /><br />Ανταποκρινόμενη στην πρόσκληση της <a href="http://www.anagennimeni.wordpress.com">Renata </a>ανέβασα κι εγώ στίχους από δύο τραγούδια που μου αρέσουν πολύ και οιστίχοι τους έχουν ένα ιδιαίτερο νόημα για μένα! Μπορεί κανείς να πει ότι είναι τα "σλόγκαν" μου!<br /><br />Οι συγκεκριμένοι στίχοι ουκ ολίγες φορές έχουν κοσμίσει τα βιβλία και τα τετράδια διάφορων μαθημάτων του Λυκείου και του Γυμνασίου (κατά την ώρα των Μαθηματικών κυρίως!)και τώρα ήρθε η στιγμή να γραφτούν και σε ένα "μεγαλύτερο τετράδιο"!<br /><br />Ιδού λοιπόν η "προσφορά" μου για το "Ιδιόγραφο"!<br /><br /><br />Περισσότερα ιδιόγραφα μπορείτε να δείτε <a href="http://autographcollectors.blogspot.com/">εδώ</a>...<br /><br />Προσκαλώ κι εγώ τον <a href="http://tonyf2.blogspot.com">Tony</a> να παίξει!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-2675478410192191200?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-53775737704557690442008-04-21T14:38:00.002+03:002008-04-21T14:49:50.221+03:00Quiz για να περνάει η ώρα!<br />Πρόσκληση από τη <a href="http://www.olaeinaithematiming.wordpress.com">Stefy </a>μου!<br /><br />-Γιατί κλαις; Συνήθως από τα νεύρα μου για να μη βιαιοπραγήσω!!!<br />-Γιατί δεν κλαις; Από άποψη!<br />-Πού είναι ο βάλτος; Έξω από το σπίτι μου όταν βρέχει!<br />-Ποιος και πού είναι ο δεσμοφύλακας; Στις φυλακές νομίζω ή κάτι τέτοιο...<br />-Πού συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο; Πουθενά!<br />-Περιφρονείς κάτι; Πολλά πράγματα!<br />-Θα ερωτευόσουν για πάντα; Ναι!<br />-Γιατί πουλιούνται τα «έργα τέχνης»; Για να μην πεθάνουν από την πείνα αυτοί που τα φτιάχνουν μάλλον!<br />-Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά από την προηγούμενη ερώτηση; Εξαρτάται το έργο!<br />-Do you remember revolution? Not really!<br />-Θα ανέβαινες ένα βουνό αν το επέβαλε το ωροσκόπιό σου; Αν ήταν κάποιο βουνό που να μου άρεσε!<br />-Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ’ τον πάγο; Τον παππού μου που με μεγάλωσε;;; Όχι βεβαία! Για τι άνθρωπο με περάσατε;<br />-Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι; Όχι, θέλω να βλέπω τι μου έρχεται και από που!<br />-Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ’ το νόμο; Μπαααα...Ποιος να την σπρώξει;;;<br />-Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ’ την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν; Γιατί; Έχετε πληροφορίες ότι τη στήνουν στην Αχαρνών;<br />-Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν δέκα λαχταριστά εκλαίρ; Και χωρίς τα εκλαίρ! Αν και είναι το αγαπημένο γλυκό! Σκεφτείτε δλδ...<br />-Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τ’ αστέρια; Εγώ πλένω τα δόντια μου δις την ημέρα και τα αστέρια τα βλέπω όταν έχει ξαστεριά!<br />-Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος; Ε,όχι! Αύριο είναι μια καινούρια μέρα, δε λένε;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-5377573770455769044?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-85573569813328516202008-04-10T16:50:00.004+03:002008-04-11T14:23:48.220+03:00Με κάλεσε η <a href="http://www.olaeinaithematiming.wordpress.com">Stefy</a> να παίξω το παιχνίδι με τις 40 απαντήσεις!!!<br />Διαβάστε να μαθαίνετε λοιπόν!!!<br /><br />1. Όνομα: Γκουδάκι (καλλιτεχνικό!)<br />2. Γενέθλια: 11/06<br />3. Ζώδιο: Δίδυμος<br />4. Χρώμα μαλλιών: βαμμένο σε όλα τα χρώματα κατά καιρούς!<br />5. Χρώμα ματιών: πράσινο σκούρο (αν το δει προσεκτικά κανείς!)<br />6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ; Ναι, αμέ! <br />7. Είδος μουσικής που ακούς; Βασικά απ' όλα ακούω εκτός από house, rave και τέτοια!<br />8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bross: Foghorn Leghorn...αν το γράφω σωστά! Ο ψηλός άσπρος κόκορας!<br />9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά; Η <a href="http://www.krotkaya.wordpress.com">Κροτ</a> ΜΟΥ!<br />10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: "Δε θέλω να πάω δουλειά! Θέλω να κάτσω να κοιμηθώώώώ...Κλάάάάψ!!!"<br />11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Τις σκέψεις μου!<br />12. Τι έχεις στον τοίχο σου; Photos<br />13. Τι έχεις κάτω απ’ το κρεβάτι σου; Τώρα τελευταία ένα άλλο (άδειο) κρεβάτι!<br />14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τι θα έκανες; Τίποτα...θα ήξερα ότι το έσπασε ένα από τα γατιά!<br />15. Αγαπημένος αριθμός: 2<br />16. Αγαπημένο όνομα: Μαράτα! Τι πιο πρωτότυπο!<br />17. Τα χόμπι σου: Εκδρομές, μουσική, βιβλία<br />18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα; Εκδρομή (ο προορισμός δεν έχει σημασία. Αντίθετα με την παρέα!)<br />19. Μια ευχή για το μέλλον: Υγεία<br />20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες; Ice Age!!!<br />21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Sylvestro και Τούλης!<br />22. Αγαπημένο λουλούδι: Το κοινότυπο Τριαντάφυλλο και τα Lilium!<br />23. Αγαπημένη σειρά: C.S.I. LAS VEGAS!<br />24. Αγαπημένη ταινία: Sweet November<br />25. Αγαπημένο τραγούδι: Ο Βράχος (Ξύλινα Σπαθιά)<br />26. Aγαπημένο βιβλίο: Δέκα μικροί νέγροι (Άγκαθα Κρίστι)<br />27. Αγαπημένο ζώο: Άλογο<br />28. Αγαπημένο ρούχο: Τζην<br />29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Πολλοί και διάφοροι!<br />30. Αγαπημένο χρώμα: Μαύρο<br />31. Αγαπημένο φαγητό: Σουτζουκάκια της γιαγιάς!<br />32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι; Δεν το έχω σκεφτεί...<br />33. Κακή συνήθεια: Πολλές!<br />34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Πολλά!!! Αφού είμαι τέλεια!<br />35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Βαριέμαι εύκολα!<br />36. Συνηθισμένη ατάκα: Oh really?<br />37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Αθλήτρια συγχρονισμένης κολύμβησης!<br />38. Μεγαλύτερος φόβος: Κατσαρίδες!<br />39. Η καλύτερη pizza: Θα έλεγα μια μάρκα με 3 γράμματα αλλά δεν θέλω να κάνω διαφήμιση!!!<br />40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι…: Ωραία αλλά μαδάνε τα άτιμα!!!<br /><br />Και με τη σειρά μου καλώ τους... <a href="http://www.tonyf2.blogspot.com">Τony</a> και <a href="http://www.skarthali.wordpress.com">Σκαρθάλι</a> να παίξουν!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-8557356981332851620?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-90853192160277950782008-03-14T09:43:00.006+02:002008-03-14T09:57:39.614+02:00Την άλλη βδομάδα θα πάω εδώ....<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R9ot9kx4MnI/AAAAAAAAAUU/zmNXg8tCcaY/s1600-h/Brussels_HoteldeVille.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R9ot9kx4MnI/AAAAAAAAAUU/zmNXg8tCcaY/s400/Brussels_HoteldeVille.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177501257483956850" /></a><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R9otokx4MmI/AAAAAAAAAUM/VqOXlLZDMxI/s1600-h/brussels09.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R9otokx4MmI/AAAAAAAAAUM/VqOXlLZDMxI/s400/brussels09.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177500896706703970" /></a><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R9otYEx4MlI/AAAAAAAAAUE/CroGrZO9Sc8/s1600-h/bru-brussels-grand-place-belgium.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R9otYEx4MlI/AAAAAAAAAUE/CroGrZO9Sc8/s400/bru-brussels-grand-place-belgium.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177500613238862418" /></a><br /><br />και εδώ...<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R9ovSUx4MpI/AAAAAAAAAUk/pTfc5Cbw7G4/s1600-h/london460.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R9ovSUx4MpI/AAAAAAAAAUk/pTfc5Cbw7G4/s400/london460.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177502713477870226" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R9ovA0x4MoI/AAAAAAAAAUc/LZapfrfQ-iQ/s1600-h/Big%2520Ben.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R9ovA0x4MoI/AAAAAAAAAUc/LZapfrfQ-iQ/s400/Big%2520Ben.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177502412830159490" /></a><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R9ovvkx4MqI/AAAAAAAAAUs/yFFQqLgmtcY/s1600-h/London_bridge.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R9ovvkx4MqI/AAAAAAAAAUs/yFFQqLgmtcY/s400/London_bridge.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177503215989043874" /></a><br /><br />Ανυπομονώ...!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-9085319216027795078?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-88960396766330205052008-03-08T12:50:00.003+02:002008-03-08T12:59:11.333+02:00Γειά σας και χαρά σας!<br />Πολύ καιρό έχουμε να τα πούμε,ε?<br />Αυτό συμβαίνει επειδή έπιασα καινούρια δουλειά και για πρώτη φορά στη ζωή μου δουλεύω 8ωρο και μάλοστα πρωϊνό, οπότε όπως φαντάζεστε ίσως ακόμα δεν έχω συνηθίσει το πρωϊνό ξύπνημα!<br /><br />Τις τελευταίες δύο εβδομάδες δε το έχω συνδυάσει και με άλλες δουλειές πριν και μετά την κύρια δουλειά και βαράω κάτι 12ωρα εκτός σπιτιού και γυρίζω σπίτι ολίγον από πτώμα οπότε δεν μου μένει και πολύ ενέργεια για να ανεβάσω και ποστ! Αλλά ευτυχώς όλα πάνε πάρα πολύ καλά!!! Αλλά τώρα με το 3ημερο εν όψει, οι μπαταρίες γεμίζουν οπότε είπα να γράψω κάτι!!! (Γιατί ξέρω ότι σας έλειψα παραδεχτείτε το! Το ότι στο προηγούμενο ποστ δε σχολίασε κανείς, δε θα το...σχολίασω!!! Μα κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τα καημένα τα ζωάκια;;; Τς Τς Τς)!!! Anyway, αστειεύομαι!<br /><br />Επίσης, μόλις συνειδητοποίησα πως εδώ μέσα έχω γράψει 100 ποστ! Αυτό είναι 101ο!!! Να τα 1.000ασω λοιπόν! (Αν και με αυτούς τους ρυθμούς που γράφω θα μοθ πάρει καμιά δεκαετία τουλάχιστον!!!)<br /><br />Λοιπόν καλά να περάσετε όλοι, εντός ή εκτός πόλεως και Καλή Σαρακοστή!<br />Καλή ξεκούραση και καλή διασκέδαση!<br /><br />C U Soon!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-8896039676633020505?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-43862946642370521222008-02-11T15:46:00.000+02:002008-02-11T15:58:14.026+02:00Έβλεπα τις προάλλες ένα ντοκυμαντέρ στο Discovery Channel και κάπου ανάμεσα στις διαφημίσεις είχε και μία όπου έδειχνε διλαφορα λαγρια ζώα και είδη προς εξαφάνιση ή που ο αριθμός τους έχει μειωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια εξ΄αιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και είχαν "ντύσει" το σποτάκι με το τραγούδι της Madonna, Frozen.<br /><br />Οι στίχοι είναι οι ακόλουθοι :<br /><br />You only see what your eyes want to see<br />How can life be what you want it to be<br />You're frozen<br />When your heart's not open<br /><br />You're so consumed with how much you get<br />You waste your time with hate and regret<br />You're broken<br />When your heart's not open<br /><br />If I could melt your heart<br />We'd never be apart<br />Give yourself to me<br />You hold the key<br /><br />Now there's no point in placing the blame<br />And you should know I suffer the same<br />If I lose you<br />My heart will be broken<br /><br />Love is a bird, she needs to fly<br />Let all the hurt inside you die<br />You're frozen<br />When your heart's not open.<br /><br />Δεν ταιριάζουν πάρα πολύ; Μου φάνηκε πάρα πολύ έξυπνη και συγκινητική η επιλογή του τραγουδιού κι επειδή έχω ένα θεματάκι με τα ζώα (γι'αυτό και δεν λέω τίποτα παραπάνω τώρα γιατί δεν ξέρω τι να πρωτογράψω) το ανεβάζω σήμερα εδώ.<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R7BUWhEFwHI/AAAAAAAAAT8/PcC6gZxJVRQ/s1600-h/wild-animals.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R7BUWhEFwHI/AAAAAAAAAT8/PcC6gZxJVRQ/s400/wild-animals.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165721518403338354" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-4386294664237052122?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-37968672745699188692008-01-29T13:13:00.000+02:002008-01-29T13:34:46.356+02:00Επειδή ξέρω οτι τα θέματα περί σχέσεων σας απασχολούν όλους, θα δημοσιεύσω σήμερα τα αποτέλεσματα μιας διατριβής τα οποία προέκυψαν από μια συζήτηση που είχα με τις φίλες μου και αφορούν το μείζον θέμα του <strong>ΧΩΡΙΣΜΟΥ</strong>!<br /><br />Λοιπόν,μετά από ώρες διαλόγου καταλήξαμε στο εξής συγκλονιστικό συμπεράσμα...<br />Ένας χωρισμός προκύπτει όταν ή ο άντρας ή η γυναίκα ζητάνε από το έταιρον τους ήμισυ (που προφανώς δεν το έχουν πλέον σε εκτίμηση!) να χωρίσουν, κυρίως επειδή έχουν βρει ένα άλλο ταίρι! Αλλά αυτό το ξέρατε ήδη!<br /><br />Αυτό όμως που μας προβλημάτισε εντόνως ήταν οι λόγοι που το κάθε φύλο καταλήγει στο να βρει άλλο σύντροφο και τελικά να χωρίσει. Και ιδού που οδηγηθήκαμε μετά από διασταύρωση των πηγών και των βιωμάτων μας...<br /><br />Όταν <strong>ο άντρας </strong>βρίσκει άλλη είναι (τις περισσότερες φορές) επειδή έχει βαρεθεί την νυν και ψάχνει κάτι καινούριο για αλλαγή. (Σε αυτό το σημείο θα παρακαλέσω τους άντρες αναγνώστες να μας γράψουν τους λόγους που βαριούνται μια γυναίκα!!!)<br /> <br />Όταν <strong>η γυναίκα </strong>βρίσκει άλλον είναι (τις περισσότερες φορές) επειδή ο νυν "δεν την καλύπτει συναισθηματικά" όπως λέμε.<br /><br />Δεν ξέρω αν συμφωνείτε με τα παραπάνω! Πολύ θα ήθελα να ακούσω και τη δική σας άποψη!<br />Ξέρετε τι πρέπει να κάνετε...Bye!!!<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R58PIDavcgI/AAAAAAAAAT0/UCOvariniWY/s1600-h/rst0007l.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R58PIDavcgI/AAAAAAAAAT0/UCOvariniWY/s400/rst0007l.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160860329020715522" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-3796867274569918869?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-90316375467452428742008-01-17T13:29:00.000+02:002008-01-17T13:32:06.667+02:00Χρόνια Πολλά<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R488l2j4rmI/AAAAAAAAATs/gSuHbJoL1fI/s1600-h/Glowing-heart.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R488l2j4rmI/AAAAAAAAATs/gSuHbJoL1fI/s400/Glowing-heart.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156406719361363554" /></a><br />μου!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-9031637546745242874?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-58122815156381407972007-12-29T13:25:00.000+02:002007-12-29T13:49:21.142+02:00<div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#3333ff;">ΝΑ ΦΥΥΥΥΥΥΓΕΙ!!!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"></span></strong></div><div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R3YzomYRfPI/AAAAAAAAATU/JOUFCYu_yYo/s1600-h/blackcat.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5149359996534881522" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R3YzomYRfPI/AAAAAAAAATU/JOUFCYu_yYo/s400/blackcat.jpg" border="0" /></a><br /><div align="left">Αυτή η χρονιά ήταν πραγματικά η χειρότερη και πιο άτυχη από όσες θυμάμαι (με μικρά διαλείμματα έτσι για να σπάει η μονοτονία!).<br /><br />Κι επειδή μ'αρέσει να μιλάω με επιχειρήματα εξηγούμαι αμέσως, ακούστε (ή μάλλον διαβάστε!) :<br /><br />1. Όόόόόόλο το σόι έκανε μια βόλτα από κάποιο νοσοκομείο ή όσοι δεν κάνανε είχαν κι εκείνοι ψιλοατυχηματάκια!</div><div align="left"><br />2.Εκτός από το σόι μου, από νοσοκομεία πέρασαν και πολλοί γνωστοί ή συγγενείς φίλων κ.τ.λ..</div><div align="left"><br />3.Με κλέψανε δύο φορές (την πρώτη φορά μας ανοίξανε το αμάξι και τα πήραν όλα και τη δεύτερη φορά μου ανοίξανε την τσάντα στον Πλούταρχο και πήραν μόνο λεφτά ευτυχώς!)</div><div align="left"><br />4.Είχα το περίφημο τροχαίο με το Σκαρθάλι πριν ένα μήνα περίπου (αύριο είναι η επέτειος!) και ακόμα κουτσαίνω! Το ότι έχασα έναν ολόκληρο μισθό δεν το μετράω στα σοβαρά αλλά όσο να 'ναι ήταν ένα πλήγμα! Αλλά φταίω εγώ γι'αυτό οπότε δεν το χρεώνω στο 2007!</div><br /><div align="left">5.Κι επίσης ξεφραγκιάστηκα κιόλας χωρίς λόγο! Η διάρηξη του αυτοκίνητου και το τροχαίο είχαν σαν αποτέλεσμα να χάσω τα γυαλιά μου δυο φορές! Έχω δώσει σχεδόν 500 ευρώ για 4 ζευγάρια γυαλιά (οράσεως και ηλίου) μέσα σε 6 μήνες! Έλεος!!! Στα ύψη έχει φτάσει η ακρίβεια!</div><br /><div align="left">Αλλά κάνω υπομονή...2 μέρες έμειναν! Γι'αυτό κι εγώ θα κλειστώ στο σπίτι και δεν θα ξαναβγώ προτού μπει το 2008, το οποίο το περιμένω πως και πως μπας κι αλλάξει η τύχη μου!!! </div><br /><div align="center">Το ίδιο εύχομαι και σε σας!</div><div align="center">Καλά να μπει σε όλους μας το 2008 και θα τα ξαναπούμε με το νέο έτος! </div><div align="center"><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><strong>Με ΥΓΕΙΑ και ΑΓΑΠΗ!</strong></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-5812281515638140797?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-81930903652812196092007-12-24T17:54:00.000+02:002007-12-25T18:31:01.472+02:00<div align="center"><span style="color:#ff0000;"></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R2_ZEmYRfNI/AAAAAAAAATE/TQCCb3Eh9LQ/s1600-h/95.chiken.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5147571572152827090" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R2_ZEmYRfNI/AAAAAAAAATE/TQCCb3Eh9LQ/s400/95.chiken.jpg" border="0" /></a><br /><span style="color:#ff0000;">Γιατί η γαλοπούλα διέσχισε το δρόμο;<br /></span><br /><span style="color:#009900;">Απαντήσεις:<br /></span><br /><strong>ΠΛΑΤΩΝΑΣ:</strong><br />Για το καλό της. Στην άλλη πλευρά βρίσκεται η αλήθεια.<br /><br /><strong>ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ:</strong><br />Είναι στη φύση της γαλοπούλας να διασχίζει τους δρόμους.<br /><br /><strong>ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ:<br /></strong>Κι όμως, τον διέσχισε...<br /><br /><strong>ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ:</strong><br />Για να πάει στην απέναντι πλευρά.<br /><br /><strong>ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ:<br /></strong>Διαφωνώ με την ενέργεια της γαλοπούλας, αλλά θα υπερασπίζομαι μέχρι θανάτου το δικαίωμά της να διασχίζει το δρόμο<br /><br /><strong>ΜΑΚΙΑΒΕΛΙ:</strong><br />Ο Σκοπός, να περάσει η γαλοπούλα το δρόμο, αγιάζει τα Μέσα, όποια κι αν είναι αυτά.<br /><br /><strong>ΚΑΡΟΛΟΣ ΜΑΡΞ:</strong><br />Ήταν ιστορικά αναπόφευκτο.<br /><br /><strong>ΔΑΡΒΙΝΟΣ:<br /></strong>Οι γαλοπούλες, στο πέρασμα των αιώνων, επιλέχτηκαν από τη φύση με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι σήμερα γενετικώς ικανές να διασχίζουν δρόμους.<br /><br /><strong>ΖΙΓΚΜΟΥΝΤ ΦΡΟΙΝΤ:</strong><br />Το γεγονός ότι ασχολείστε με το εάν η γαλοπούλα διέσχισε το δρόμο αποδεικνύει ότι διακατέχεστε από σύνδρομα ανασφάλειας και ότι η σεξουαλικότητά σας είναι αφόρητα καταπιεσμένη.<br /><br /><strong>ΜΑΡΤΙΝ ΛΟΥΘΕΡ ΚΙΝΓΚ:<br /></strong>Ονειρεύομαι έναν κόσμο όπου κάθε γαλοπούλα θα είναι ελεύθερη να διασχίζει το δρόμο χωρίς να δίνει λογαριασμό για την πράξη της.<br /><br /><strong>ΓΙΟΥΡΙ ΓΚΑΓΚΑΡΙΝ:<br /></strong>Για να πάει εκεί που καμία άλλη γαλοπούλα δεν είχε πάει πριν.<br /><br /><strong>ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ:<br /></strong>Σε δέκα χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει.<br /><br /><strong>ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ:</strong><br />Διότι δεν υπήρχαν κάγκελα. </div><div align="center"><br /><strong>ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ:<br /></strong>Η γαλοπούλα δεν διέσχισε όλο το δρόμο, αλλά μετά τις εκλογές η κυβέρνηση<br />μας θα κάνει ότι είναι δυνατό για να ολοκληρωθεί η διάσχιση.<br /><br /><strong>ΜΠΙΛ ΚΛΙΝΤΟΝ:<br /></strong>ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ στο Σύνταγμα και στις Αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών ότι δεν είχα καμία σχέση με τη γαλοπούλα αυτή.<br /><br /><strong>ΜΠΙΛ ΓΚΕΪΤΣ:<br /></strong>Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας αναγγείλουμε ότι μόλις κυκλοφόρησε το νέο "Chiken Office 2000", που δεν διασχίζει μόνο το δρόμο, αλλά εκκολάπτει, αρχειοθετεί, σχεδιάζει κ.λ.π. μόνο για 200 € με φοιτητική έκπτωση.<br /><br /><strong>ΜΩΥΣΗΣ:<br /></strong>Και ο Κύριος κατήλθεν εκ του ουρανού και είπε εις την γαλοπούλαν: "Ύπαγε και διάσχισον την οδόν". Και η γαλοπούλα υπήκασε, ίνα δοξασθή το όνομα Αυτού.<br /><br /><strong>ΦΡΑΝΣΙΣ ΜΠΕΙΚΟΝ:</strong><br />Η γνώση του απέναντι πεζοδρομίου είναι δύναμη.<br /><br /><strong>ΝΙΛ ΑΡΜΣΤΡΟΝΓΚ:<br /></strong>Ένα μικρό βήμα για τη γαλοπούλα, ένα μεγάλο βήμα για τα Kentucky Fried Chicken που είναι απέναντι.<br /><br /><strong>ΕΝΑΣ ΠΩΛΗΤΗΣ ΤΗΣ ΙΒΜ:</strong><br />Προτείνουμε την εγκατάσταση ενός ψηφιακού συστήματος που να επιτρέπει στις γαλοπούλες να διασχίζουν τους δρόμους. Ένα δίκτυο 5 τερματικών συνδεδεμένοι σε σειρά και εφοδιασμένοι με UPS, συνολικής μνήμης 600GB και ταχύτητα 1.500 MGHrz θα είναι η καλύτερη λύση για τη διάσχιση των δρόμων. Η λειτουργία της εγκατάστασης απαιτεί μια συνεχή υποστήριξη, ήτοι 25 ανθρωποέτη (κόστος: 400.000 την ημέρα συν ΦΠΑ).<br /><br /><strong>ΕΝΑΣ ΠΩΛΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΣΤΟΥΡΝΑΡΗ:</strong><br />Το ότι η γαλοπούλα πέρασε τον δρόμο είναι αποτέλεσμα προφανώς κάποιου δικού σας λάθος χειρισμού. Παρόλα αυτά αν πείσετε τη γαλοπούλα να γυρίσει στην δική σας πλευρά του δρόμου η εταιρεία μας θα σας δώσει μια καινούρια γαλοπούλα που δεν θα περνάει δρόμους. Φυσικά αφού τη στείλει για έλεγχο στα κεντρικά. Η εταιρεία μας υπηρετεί τον Έλληνα καταναλωτή εδώ και 20 χρόνια. Η γαλοπούλα σας αποτελεί μια μεμονωμένη περίπτωση για την οποία δεν φταίμε. </div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">Καλά Χριστούγεννα σε όλους!</span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="color:#009900;">Και ήρεμα με τη γαλοπούλα αύριο!!!</span></div><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R3EwF2YRfOI/AAAAAAAAATM/wvCzLz6KQiQ/s1600-h/chickenhorror.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5147948726115990754" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R3EwF2YRfOI/AAAAAAAAATM/wvCzLz6KQiQ/s400/chickenhorror.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-8193090365281219609?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-66442255955211907342007-12-18T13:52:00.000+02:002007-12-18T15:17:14.949+02:00Μετά το πολυαγαπημένο διάστρεμμα που έπαθα προ 2 εβδομάδων και 2 ημερών κυκλοφορώ πλέον ως κουτσή στο δρόμο! Μόνο πατερίτσες που δεν κουβαλάω μαζί μου γιατί είναι άβολες και ψιλοντρέπομαι κιόλας να σας πω την αλήθεια! Αφήστε που ο γιατρός μου είπε να αρχίσω να το πατάω το πόδι! (Εγώ φυσικά είχα αρχίσει να το πατάω πριν μου το πει ο γιατρός αλλά λέμε τώρα!)Δεν πονάω πολύ πλέον αλλά το πρόβλημα που έχω είναι ότι το γονατάκι μου δε λυγίζει με αποτέλεσμα το πόδι να κινείται μονοκόμματα και μόνο σε ευθεία γραμμή! Όπως καταλαβαίνετε γέρνω λίγο! Σαν το κάβουρα πάω αλλά δεν το κάνω θέμα! Ρωτήστε τον Tony να σας πει τι ωραία βόλτα που κάναμε στο Ναύπλιο! (κουτσή κουτσή αλλά την εκδρομούλα μου την πήγα - παράπονο δεν έχω!)Πολύ πλάκα δε έχω όταν προσπαθώ να ανέβω ή να κατέβω σκάλες! Θα κάνω και 10 λεπτά! Anyway...<br /><br />Το θέμα που θέλω να θίξω σήμερα είναι το εξής...<br />Κουτσαίνω περίπου 2 βδομάδες και εδώ και μια βδομάδα κυκλοφορώ κανονικά στο δρόμο και πολλές φορές μόνη μου καθότι εγώ δεν έχω την πολυτέλεια να αρρωστήσω γιατί κανένας στο σπίτι δεν μπορεί (ή δεν θέλει ή δεν έχει το χρόνο ή την όρεξη) να τρέξει να κάνει όλες αυτές τις δουλειές που εκκρεμούν και που πρέπει να γίνουν άμεσα! Έτσι κουτσή-ξεκουτσή βγήκα έξω κι άρχισα να τρέχω!<br /><br />Το θέμα είναι ότι δεν μπορώ να κυκλοφορήσω άνετα στους δρόμους! Φοβάμαι! Κι εκτός του ότι φοβάμαι είναι και δύσκολα τα πράγματα! Και σκέφτομαι ότι εντάξει εγώ θα είμαι σε αυτή την κατάσταση για κάνα μήνα ακόμη! Αλλά οι άλλοι οι καημένοι άνθρωποι που μπορεί να βρίσκονται σε καροτσάκι για παράδειγμα, ή να είναι τυφλοί ή να πρέπει να κυκλοφορήσουν με τις πατερίτσες για πολύ καιρό πως θα αντεπεξέλθουν;;;<br />Μιλάμε για δραματικές καταστάσεις!<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R2fFWWYRfKI/AAAAAAAAASs/kbz3vTIiG0M/s1600-h/2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R2fFWWYRfKI/AAAAAAAAASs/kbz3vTIiG0M/s400/2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145298087049264290" /></a><br /><br />-Φανάρια σε διασταυρώσεις που ενώ είναι πράσινο για τους πεζούς είναι πράσινο και για κάποιους οδηγούς! Και κάθεσαι και περιμένεις με τις ώρες πότε θα τελειώσουν τα αυτοκίνητα μήπως και περάσεις κι εσύ ή μήπως βρεθεί ένας καλός Χριστιανός (ή άλλου θρησκεύματος) να σε αφήσει να περάσεις! Γιατί να τρέξεις δεν μπορείς βέβαια και δεν το διακινδυνεύεις να περάσεις γρήγορα! Άσε που όταν ανάβει το απέναντι φανάρι τα αμάξια έρχονται καταπάνω σου! Σε βλέπουν που κουτσαίνεις κι αντί να πάνε σιγά-σιγά γκαζώνουν κι από πάνω! Έλεος δηλαδή!!! Μόνο ένας παππούλης μένα τρίκυκλο σταμάτησε για να περάσω και μου είπε και περαστικά! Να' ναι καλά ο άνθρωπος!<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R2fFL2YRfJI/AAAAAAAAASk/DCPJt0xnkZY/s1600-h/1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R2fFL2YRfJI/AAAAAAAAASk/DCPJt0xnkZY/s400/1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145297906660637842" /></a><br /><br />- Πεζοδρόμια σε άθλια κατάσταση...ή σπασμένα, ή ανώμαλα, ή με μηχανάκια παρκαρισμένα πάνω! Άντε τώρα να ανέβει ο κουτσός ή η μαμά με το καροτσάκι! Mission Impossible είναι το θέμα! Και αναγκαστικά πας από το δρόμο και λες τώρα θα με πάρει σβάρνα (πρώτη φορά τη γράφω αυτή τη λέξη! Έτσι είναι;;;) κανένα αμάξι και θα ησυχάσω!<br /><br />- Θέσεις για αμάξια αναπήρων κατειλημμένες από άλλους ή κλεισμένες ή δεν ξέρω γω τι! Αμάξια σταματάνε ΠΑΝΩ στη διάβαση πεζών κι όχι πίσω απ΄ το φανάρι! Κι ένας της τροχαίας να κόψει καμιά κλήση σ' όλους αυτούς δεν υπάρχει εκεί γύρω!<br /><br />- Δημόσιες υπηρεσίες με χαλασμένους ανελκυστήρες, χωρίς ράμπες, χωρίς τίποτα! Και μετά πήγαινε στον 1ο, ανέβα στον 2ο και για το τέλος μια υπογραφούλα στον 3ο! Μας έχει φάει η γραφειοκρατία πλέον! Σήμερα ανέβηκα και κατέβηκα στον 3ο με τα πόδια 2 φορές! Μισή ώρα την έφαγα έτσι! 2 ώρες έκανα για να θεωρήσω ένα βιβλιάριο!!! Ήμαρτον!<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R2fFqWYRfLI/AAAAAAAAAS0/A7MmHp27ezo/s1600-h/handicapped-fall-shirt-pi.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R2fFqWYRfLI/AAAAAAAAAS0/A7MmHp27ezo/s400/handicapped-fall-shirt-pi.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145298430646647986" /></a><br /><br />Για να μην αναφέρω και ότι μέσα σε 2 μέρες έχω χαλάσει 30 ευρώ σε ταξί και συγχυστώ γιορτάρες μέρες!!! Ούτε για τα νοσοκομεία θα μιλήσω γιατί δεν θα τελειώσω ούτε το 2008!<br /><br />Πως ζουν αυτοί οι άνθρωποι; Πόσο δύσκολα; Και ο κυβερνήσεις κοιτάνε να αυξήσουν τα όρια συνταξιοδότησης, να αυξήσουν τις τιμές των προϊόντων, να αλλάξουν το εκπαιδευτικό σύστημα, να κλείσουν την Ολυμπιακή και ταυτόχρονα να φάνε κι ότι μπορούνε, να διορίσουν καμία κόρη, να χτίσουν καμιά βίλα! Αντί να κάνουν κάτι να βοηθηθεί ο κόσμος ασχολούνται με ασήμαντα και άχρηστα θέματα κάνοντας ανούσιες και άκαιρες μεταρρυθμίσεις για να δείξουν ότι κάτι κάνουν και δεν ξύνονται όλη μέρα! Οι αναπηρικές συντάξεις πάνε σ' αυτούς που τα σκάνε κι όχι σ' αυτούς που τις χρειάζονται! Κι ο κόσμος υποφέρει...κι εμείς πάμε και ψηφίζουμε...Σε τι χώρα ζούμε αναρωτιέμαι.<br /><br />Ας ελπίσουμε τώρα που έρχονται τα Χριστούγεννα να γίνουμε λίγο πιο άνθρωποι και να σκεφτούμε λίγο και τους άλλους γύρω μας και να βοηθήσουμε όσο και όπου μπορούμε ο καθένας! (Μόνο τα Χριστούγεννα ξυπνάει η καλοσύνη μέσα σε ορισμένους δυστυχώς, τον υπόλοιπο χρόνο κοιμάται του καλού καιρού!)<br /><br />Εις το επανειδείν!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-6644225595521190734?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-88736136178185060772007-12-08T16:54:00.001+02:002007-12-08T20:56:46.335+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R1qxW5XL3cI/AAAAAAAAASc/ek3KbPyWRFU/s1600-h/rhan766l.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R1qxW5XL3cI/AAAAAAAAASc/ek3KbPyWRFU/s400/rhan766l.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5141616931510148546" /></a><br /><br />Πλέον ξέρω...<br /><br />Και μπορώ να σας πω με σιγουριά οτι αυτό που λένε πως, όταν πάθεις ένα ατύχημα και νομίζεις ότι όπου να'ναι θα τα τινάξεις τα πέταλα, "όλη σου η ζωή περνάει μπροστά από τα μάτια σου" είναι ΨΕΜΑΤΑ!!!<br /><br />Εμένα δεν πέρασε τίποτα μπροστά απ'τα μάτια εκτός απ΄το κράνος και τα γυαλιά μου που φύγανε από το κεφάλι μου!<br /><br />Βεβαία κάτι πέρασε από το σημείο αλλά δεν ήταν εικόνες (εκτός από τις ρόδες του αμαξιού που είδα να έρχονται καταπάνω μου το ένα και μοναδικό δευτερόλεπτο που άνοιξα τα μάτια μου). Ήταν σκέψεις...<br /><br /><br /><strong>Καθώς έπεφτα</strong>..."Που στο δ****ο πέφτω ρε γαμωτό; Πέφτω σε γκρεμό!"(όχι,απλά ήταν κατηφορικός ο δρόμος) <br /><strong>Όταν κατάλαβα πλέον ότι θα σωριαστώ</strong>..."Πάει. Θα πεθάνω εδώ και τώρα. Αυτό ήταν." <br /><strong>Όταν είδα ότι ήμουν κάτω</strong>..."Πρέπει να σηκωθώ. ΤΩΡΑ. Που είναι το Σκαρθάλι;" (μόνο που πόναγα και δε μπορούσα)<br /><strong>Αφού με σηκώσανε και πήγα δίπλα στο Σκαρθάλι</strong>..."Ωωω ρε π****η μου!!! :@;#¨$%'^΄&?*>(<),!./[]\{}|*-+"<br /><br />Αυτά! Περαστικά μου και μακριά από μηχανάκια!!! Αμήν!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-8873613617818506077?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-45610708179889259912007-12-02T13:29:00.000+02:002007-12-02T13:49:38.571+02:00<strong>Οι φαντασιώσεις του φυλετικού ασυνείδητου</strong><br /><br />Υπάρχουν, λοιπόν, τα βαμπίρ ή όχι; Δεν μπορούμε βεβαίως να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο μόνο ως μυθολογικό. Οι λογικές ερμηνείες είναι περισσότερο επιστημονικές, κοινωνικές και ψυχολογικές παρά μυθολογικές και η συλλογική γνώση της ανθρώπινης φυλής για τις μακάβριες "συνήθειες" των βαμπίρ μπορεί να οφείλεται στην ύπαρξη των παράλληλων ψυχολογικών φαινομένων. Είναι γεγονός πως στο παρελθόν και δυστυχώς και στο παρόν άνθρωποι θάφτηκαν όντας απλά σε κατάσταση νεκροφάνειας. Εκείνους που κατάφερναν να δραπετεύσουν από τους πρόωρους τάφους τους όλοι τους αντιμετώπιζαν με δέος, επειδή "είχαν επιστρέψει". Ένας άλλος τύπος βαμπίρ είναι αυτός που απορροφά την ψυχική ενέργεια των γύρω του μέσω του φόβου και έτσι τους στραγγίζει τη θέληση για ζωή. Σε αυτή την περίπτωση τα βαμπίρ είναι παντού γύρω μας, καθώς είναι πολλές και ιδιάζουσες οι συνθήκες που αποστραγγίζουν τη ζωτική μας ενέργεια. Μια άλλη άποψη για τα βαμπίρ διαμορφώθηκε από το γεγονός της σύμπτωσης της επιδημίας της μαύρης πανώλης και της έναρξης εκτεταμένων επιθέσεων βαμπίρ -έτσι τουλάχιστον αναφέρθηκαν- στα χρόνια του μεγάλου θανατικού στην κεντρική Ευρώπη. Οι επιθέσεις βαμπίρ θεωρούνταν πάντα επιδημία, επειδή εκείνος που σκοτωνόταν από ένα βαμπίρ γινόταν ο ίδιος βρυκόλακας. <br /><br />Η οντογένεση λοιπόν ανακεφαλαιώνει τη φυλογένεση. Η ατομική ανάπτυξη επαναλαμβάνει ουσιαστικά την ιστορία της φυλής. Η αντιληπτική ανάπτυξη ενός παιδιού από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση ακολουθεί την ίδια πρόοδο που ακολουθούν οι αντιλήψεις του για το περιβάλλον, από τις πιο πρωτόγονες ρίζες του ως την παρούσα εκλέπτυνσή του. Οι πρωτόγονοι είδαν τον κόσμο όπως βλέπει ένα μωρό το δικό του: ένα περιβάλλον που δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί. Όλα αλλάζουν παρά τη θέλησή του. Οι εποχές, η ημέρα και η νύχτα, η πρόοδος της ζωής προς το θάνατο μεταβάλλεται παρά τη θέλησή του. Όπως το παιδί, έτσι και ο πρωτόγονος ονόμασε αυτά τα πράγματα, γιατί η κατοχή του ονόματος των πραγμάτων είναι κατοχή γνώσης. Απέδωσε ζωή στα άψυχα αντικείμενα και προσπάθησε να επιζήσει στον άγνωστο κόσμο του. Οι αποκλίσεις από τον φυσιολογικό του κόσμο ήταν πάντα εκφοβιστικές. Είτε λοιπόν αυτές οι αποκλίσεις ήταν πραγματικές ή φανταστικές, παρέμειναν για πάντα ριζωμένες στο ατομικό και το φυλετικό ασυνείδητο. Αν και ο άνθρωπος αναπτύχθηκε διανοητικά παρέμεινε έρμαιο των σκοτεινών του φαντασιώσεων, τις οποίες δεν κατόρθωσε ποτέ να ερμηνεύσει παρά την τεχνολογική του ανάπτυξη. Το βαμπίρ αντιπροσωπεύει πιθανώς μία από αυτές τις φαντασιώσεις βαθιά ριζωμένη στο φυλετικό ασυνείδητο, δεδομένου ότι οι ανεξήγητοι φόβοι της παιδικής ηλικίας ακολουθούν το άτομο για το υπόλοιπο της ζωής του.<br /><br /><strong>Χαρακτηριστικά των Βαμπίρ</strong>, συμπεριλαμβανομένων και των απόκρυφων συμπτωμάτων τα οποία η ιατρική δεν αναφέρει ούτε αναγνωρίζει.<br /><br />Ο Βαμπιρισμός χαρακτηρίζεται από μερικές δυνάμεις αλλά και αδυναμίες, με τις οποίες ο άνθρωπος-Βαμπίρ γεννιέται και ΔΕΝ αποκτά αργότερα! Η άποψη που έχει επικρατήσει ότι αν σε δαγκώσει Βαμπίρ γίνεσαι και εσύ Βαμπίρ, είναι μύθος.<br /><br /><strong>Οργανικές δυσλειτουργίες:</strong><br />- Ασυνήθιστα απαραίτητη ανάγκη και προτίμηση στο ωμό κρέας, αυγά και άλλες τροφές υψηλές σε πρωτεΐνες, χωρίς όμως να γνωρίζει το γιατί. Εάν μάλιστα δεν λάβει αυτές τις τροφές την στιγμή που αισθάνεται ότι τις χρειάζεται, υπάρχει περίπτωση μέχρι και να λιποθυμήσει. Αφού λάβει αυτές τις τροφές, καταβάλλεται από μια έντονη αίσθηση ηρεμίας και πληρότητας (μοιάζει με την υπογλυκαιμία). <br />- Φωτοευαισθησία ή Φωτοφοβία. Δηλαδή, τα μάτια κουράζονται εύκολα και ερεθίζονται (κοκκινίζουν και δακρύζουν) στο έντονο φως ιδίως το φυσικό.<br />- Προτιμά να είναι ξύπνιος τη νύχτα και κοιμάται κατά την διάρκεια της ημέρας. <br />- Κάνει πολύ ανήσυχο ύπνο και πολύ πιθανό να υποφέρει και από αϋπνίες.<br />- Παρουσιάζει ανεξήγητη ανθεκτικότητα στα χημικά φάρμακα και τον επηρεάζουν τελείως διαφορετικά. Αντίθετα, τα φυσικά φάρμακα και θεραπείες (βότανα, ιαματικά λουτρά κλπ) δείχνουν να αντιδρούν καλύτερα στον οργανισμό του και να παρουσιάζουν θεαματικά αποτελέσματα.<br />- Παρουσιάζει ιδιαίτερα χαμηλό βαθμό οξυγόνου στο αίμα.<br />- Παρουσιάζει ιδιαίτερα χαμηλό αιματοκρίτη. <br />- Παρ’ όλα τα προβλήματα στο αίμα του, δεν φαίνεται να έχει καμία αδυναμία, ίσα-ίσα που φαίνεται να είναι ιδιαίτερα υγιής και ενεργητικός. <br />- Υποφέρει από ημικρανίες.<br /><br /><strong>Απόκρυφες φυσικές δυνάμεις / ικανότητες</strong> (όχι επίκτητες). Με άλλα λόγια, το Βαμπίρ δεν έχει εξασκηθεί ποτέ για να αποκτήσει αυτές τις ικανότητες, αλλά τις είχε από την ημέρα της γέννησής του. Όλα τα παρακάτω, και οι δυσλειτουργίες αλλά και οι δυνάμεις / ικανότητες, θα πρέπει να συνυπάρξουν για να μπορέσουμε να χαρακτηρίσουμε έναν άνθρωπο Βαμπίρ. Μεμονωμένα συμπτώματα και ικανότητες μπορεί να είναι το οτιδήποτε, ή να είναι επίκτητες. <br /><br />Μερικές από αυτές είναι:<br />- Συχνά συναντά ανθρώπους για πρώτη φορά, που όμως είναι σίγουρος ότι τους γνωρίζει από παλιά.<br />- Όνειρα υπερβολικά ζωντανά, που παρουσιάζονται πολύ συχνά, και που συνήθως αποδεικνύονται προφητικά αργότερα.<br />- Μπορεί να ψυχολογήσει τους ανθρώπους με εντυπωσιακή ακρίβεια, ακόμα κι αν τους έχει μόλις γνωρίσει.<br />- Ικανότητα να γοητεύει, να ελκύει και κυρίως να ηρεμεί όσους τον περιτριγυρίζουν, ακόμα και χωρίς να τους μιλήσει, παρά μόνο με το να βρίσκεται στον ίδιο χώρο. Συχνά όμως, οι άνθρωποι που βρέθηκαν στον ίδιο χώρο μαζί του, είναι πιθανό να αισθανθούν μια ανεξήγητη εξάντληση και ίσως και έναν ελαφρό πονοκέφαλο. Τα συμπτώματα όμως αυτά, εξασθενούν μέσα σε λίγες ώρες από την στιγμή που θα πάψουν να είναι κοντά του.<br />- Παρουσιάζει εντυπωσιακά γρήγορη ανάρρωση από ασθένειες και επούλωση τραυμάτων.<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R1Ka35XL3ZI/AAAAAAAAASE/AFzLcSIWOzA/s1600-R/vamp4.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R1Ka35XL3ZI/AAAAAAAAASE/_qYciyMcOQo/s400/vamp4.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5139340409864707474" /></a><br /><br /><strong>Τα Βαμπίρ διαχωρίζονται σε κατηγορίες:</strong><br /><br /><strong>Το μυθικό βαμπίρ</strong> είναι σύμφωνα με τις φολκλορικές παραδόσεις ένα ον, ορατό ή αόρατο, που προέρχεται από μετενσάρκωση, αφθαρσία ή νεκρανάσταση ενός ανθρώπου και υποτιθέμενα σηκώνεται από τον τάφο και κυκλοφορεί στον κόσμο των ζωντανών. Το ον αυτό κατέχει μαγικές δυνάμεις, έχει την ικανότητα της μεταμόρφωσης και επιπλέον κατέχει τεράστια μυϊκή δύναμη. Μεταμορφωμένο, παρουσιάζεται με τη μορφή λύκου, πιθήκου, νυχτερίδας ή ακόμα και με τη μορφή ενός τεράστιου φρικιαστικού ανθρώπου. Μπορεί να πετάει, και γίνεται ορατό και αόρατο κατά βούληση. Κατοικεί σε σπηλιές, παλιά σπίτια, παλιά φρέατα κτλ., και λέγεται ότι απομυζεί το αίμα κάθε ζωντανού όντος, καθώς και τα υγρά των πτωμάτων. Όποιος έρθει σε επαφή με βαμπίρ, νοσεί από άγνωστη νόσο και πεθαίνει, ενώ τα πτώματα που χρησιμοποιούνται για τροφή από αυτό, μένουν άφθαρτα. Σε μερικές περιπτώσεις, τα θύματα των βαμπίρ δεν πεθαίνουν, αλλά γίνονται βαμπίρ και τα ίδια, διαιωνίζοντας το είδος. Φυσικά το μυθικό βαμπίρ, υπάρχει μόνο στη σφαίρα της λαϊκής δεισιδαιμονίας.<br /><br /><strong>Το "αληθινό" βαμπίρ</strong> : μια συνοπτική επιστημονική εξήγηση Βαμπιρισμός είναι μια ψυχολογική ασθένεια, κατά την οποία, ο ασθενής πιστεύει ότι με το να πίνει το αίμα των άλλων, μπορεί να του κλέψει τις δυνάμεις και τις γνώσεις του. Γραπτή αναφορά γι' αυτήν την ασθένεια υπάρχει πρώτη φορά από αρχαίους Ρωμαίους γιατρούς. Ο βαμπιρισμός είναι πολύ διαδεδομένος στη λατρεία του σατανισμού. Πρόσφατο παράδειγμα, η δίκη των δύο νεαρών σατανιστών στη Γερμανία, όπου παραδέχθηκαν ότι σκότωναν ανθρώπους και τους έπιναν το αίμα. Το θέμα όμως είναι ένα: δεν τίθεται θέμα υπερφυσικού όντος βαμπίρ, παρά μόνο του παράφρων βαμπίρ.<br /><br /><strong>Τα Πρανικά Βαμπίρ</strong> : έχουν περισσότερη ανάγκη από τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες, κυρίως αυτές που περιέχουν αίμα. Οι πρωτεΐνες είναι αναγκαίες για την ύπαρξή τους και χωρίς αυτές αρχικά εξασθενούν σημαντικά, στην συνέχεια αρρωσταίνουν σοβαρά και τέλος επέρχεται ο θάνατος. Ο μύθος που θέλει αυτά τα Βαμπίρ να απομυζούν ανθρώπους και ζώα από το αίμα τους μέχρις ότου να τους σκοτώνουν, απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Η αλήθεια είναι ότι μια ελάχιστη ποσότητα ζωντανού αίματος, της τάξεως των 30-50ml, είναι αρκετή για να τους αναζωογονήσουν και να τους διατηρήσουν εύρωστους για τουλάχιστον 1-2 εβδομάδες! Εάν μάλιστα δυσκολεύονται να βρουν δότη, τρέφονται από το δικό τους αίμα.<br /><br />Ο δότης δεν είναι θύμα των Βαμπίρ, αλλά προτίθεται οικειοθελώς να τους παράσχει αυτό που έχουν ανάγκη. Λανθασμένα έχει επικρατήσει η άποψη ότι τα Βαμπίρ επιτίθενται και παίρνουν δια της βίας αυτό που χρειάζονται από τα θύματά τους. Αυτό όμως δεν είναι η πραγματικότητα. Στην πραγματικότητα, τα Βαμπίρ προσπαθούν να βρουν ένα δότη, στον οποίο εξηγούν ακριβώς τι είναι αυτό που χρειάζονται, κάθε πότε το χρειάζονται και πως θα το πάρουν. Υπάρχει δηλαδή μια συνεργασία μεταξύ Βαμπίρ και δότη και είναι καλό ο δότης να γνωρίζει πώς να συγκεντρώσει και να κατευθύνει την ενέργειά του. (κάτι ιδιαίτερα χρήσιμο ειδικά για τα Ψυχικά Βαμπίρ) και συνήθως ο δότης είναι ο / η σύζυγος του Βαμπίρ, ο φίλος, ο συγγενής… Ο λόγος είναι απλός: τα Βαμπίρ δεν χρειάζεται ούτε να σκοτώσουν για να τραφούν, ούτε να δημιουργήσουν μόνιμους τραυματισμούς, ούτε σε γενικές γραμμές να ταλαιπωρήσουν τον / την δότη τους. Όταν υπάρχει δότης, το Βαμπίρ τρέφεται από αυτόν / ή κάθε περίπου εβδομάδα και δεν έχει ανάγκη να τραφεί άλλο ενδιάμεσα. Όταν αισθανθούν την ανάγκη να τραφούν, ο δότης δεν χρειάζεται να κάνει τίποτε άλλο από το να τρυπήσει το δάχτυλό του με μια καρφίτσα ή να δημιουργήσει μια μικρή τομή σε κάποιο μέρος του σώματός του και να αφήσει το Βαμπίρ να «βυζάξει» το αίμα. Έτσι το Βαμπίρ λαμβάνει όλη την ενέργεια που χρειάζεται, χωρίς να είναι ανάγκη να «ρουφά» τους γύρω του κάθε τρεις και λίγο. Αφού το Βαμπίρ τραφεί, η μόνη «παρενέργεια» που παρουσιάζει ο / η δότης είναι μια ελαφρά εξάντληση, πονοκέφαλος και έντονη υπνηλία κατά την διάρκεια και για λίγες ώρες αργότερα. Ένας όμως καλός ύπνος της τάξεως των 8-10 συνεχόμενων ωρών, είναι αρκετός για να αποκαταστήσει την χαμένη του / της ενέργεια. Η διαδικασία δεν παίρνει πάνω από λίγα λεπτά και το αίμα που «χάνει» ο δότης είναι τόσο λίγο που δεν έχει απολύτως καμία αρνητική επιρροή πάνω του.<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R1KbJ5XL3aI/AAAAAAAAASM/fXWw5eLDd0M/s1600-R/vampyres.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R1KbJ5XL3aI/AAAAAAAAASM/vMeoBXmxqzI/s400/vampyres.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5139340719102352802" /></a><br /><br /><strong>Τα Ψυχικά ή Ενεργειακά Βαμπίρ</strong> : έχουν περισσότερη ανάγκη από ενέργεια. Την ενέργεια αυτήν την λαμβάνουν όχι μόνο από την αύρα των ανθρώπων που τους περιβάλλουν, αλλά και από την αύρα ζώων όπως επίσης και από καιρικά φαινόμενα όπως οι καταιγίδες . Τα Ψυχικά ή Ενεργειακά Βαμπίρ, συνήθως τρέφονται ασυναίσθητα από τους γύρω τους. Η μέθοδος όμως αυτή δεν είναι αρκετά ικανοποιητική και πρέπει να γίνεται καθημερινά. Όταν τα Ψυχικά / Ενεργειακά Βαμπίρ τρέφονται από τα καιρικά φαινόμενα, αυτό που κάνουν είναι να βρεθούν κάπου σε ανοιχτό χώρο και να «ρουφήξουν» την ενέργεια που βρίσκεται στην ατμόσφαιρα. Αυτή η μέθοδος είναι πολύ αποτελεσματική και αρκετή για να τα ενεργοποιήσουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από 1 εβδομάδα, που μπορεί να φτάσει και τον μήνα! Οι καταιγίδες όμως δεν έρχονται «κατά παραγγελία» και τα Βαμπίρ θα πρέπει να βρουν άλλες πηγές ζωτικής ενέργειας μέχρι την επόμενη καταιγίδα.<br /><br />Αυτές οι 2 τελευταίες κατηγορίες μπορούν να αλληλοσυμπληρωθούν προσωρινά μέχρι το Βαμπίρ να λάβει αυτό που πραγματικά έχει ανάγκη. Για παράδειγμα, ένα Ψυχικό Βαμπίρ, μπορεί να λάβει τα απαραίτητα στοιχεία επιβίωσής του από τις ζωικές τροφές ή το ζωντανό αίμα, αλλά θα ικανοποιηθεί η ανάγκη του πολύ προσωρινά και όχι ολοκληρωτικά. Θα είναι δηλαδή μια προσωρινή λύση ανάγκης. Το ίδιο ισχύει και ανάποδα για τα Πρανικά Βαμπίρ. Τα βαμπίρ τρέφονται κανονικά και καθημερινά όπως όλος ο κόσμος! Είναι άνθρωποι κανονικοί όπως όλοι υπόλοιποι, με τις ίδιες καθημερινές ανάγκες για να ζήσουν. Η διαφορά τους είναι ότι πέρα από τα όσα έχει ανάγκη κάθε ανθρώπινο σώμα, έχουν και κάποιες επιπλέον ανάγκες. Είναι για παράδειγμα σαν τους διαβητικούς, που εκτός από όλα τα άλλα, έχουν ανάγκη και από ινσουλίνη, κάτι δηλαδή που δεν χρειάζεται ένας υγιής οργανισμός.<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R1KbYJXL3bI/AAAAAAAAASU/dc46B9mC0JI/s1600-R/logo.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R1KbYJXL3bI/AAAAAAAAASU/XHUIktzSmtg/s400/logo.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5139340963915488690" /></a><br /><br /><strong> Μύθοι για τους ανθρώπους-Βαμπίρ:</strong><br /><br />Υπάρχουν πολλοί μύθοι γύρω από τα Βαμπίρ και στην συντριπτική τους πλειοψηφία, δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Το σινεμά και τα βιβλία τρόμου έχουν σχηματίσει μια τελείως λανθασμένη εικόνα για τα Βαμπίρ.<br /><br />-Οι άνθρωποι-Βαμπίρ ούτε ντύνονται περίεργα, ούτε έχουν κάτι χαρακτηριστικό στο παρουσιαστικό τους που να τους διαχωρίζουν από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Ο μύθος με τους υπερβολικά ανεπτυγμένους κυνόδοντες, έχει προέλθει από τις νυχτερίδες-βαμπίρ. Αυτοί που ντύνονται με μαύρα, βάφονται περίεργα και γενικά επιδιώκουν μια εικόνα και συμπεριφορά Βαμπίρ, δεν είναι τίποτε άλλο από ανθρώπους που για κάποιους λόγους (ακατανόητους για μένα προσωπικά) πολύ θα ήθελαν να ήταν Βαμπίρ. Τα πραγματικά Βαμπίρ, όχι μόνο δεν τονίζουν την φύση τους αλλά προσπαθούν να περάσουν και απαρατήρητοι! Κάτι όχι και τόσο δύσκολο, μιας και τίποτε επάνω τους δεν μπορεί να προδώσει την φύση τους. Υπάρχει επίσης και σπάνια περίπτωση ανθρώπων που είναι Βαμπίρ και δεν το έχουν συνειδητοποιήσει. Αυτό συνήθως παρατηρείται στις νεαρές ηλικίες που ακόμα δεν έχουν γενικότερα συνειδητοποιήσει τι είναι φυσιολογικό και τι όχι.<br />- Δεν λατρεύουν τον Σατανά, όπως επίσης είναι πολύ πιθανό να είναι άνθρωποι πολύ θρήσκοι ή να μην πιστεύουν σε τίποτα! Ο Βαμπιρισμός δεν σχετίζεται καθόλου με τα θρησκευτικά πιστεύω.<br />- Δεν κοιμούνται σε φέρετρα ούτε έχουν κάποια ιδιαίτερη προτίμηση να κάνουν τις βόλτες τους στα νεκροταφεία. Δεν αποκλείεται μάλιστα να φοβούνται αυτούς τους χώρους.<br />- Οι σωματικές τους λειτουργίες είναι απόλυτα φυσιολογικές εκτός από τις δυσλειτουργίες που προαναφέραμε. Δεν φαίνεται δηλαδή να είναι νεκροί. Με προβλήματα υγείας ναι, νεκροί σίγουρα όχι!<br />- Δεν είναι κακόβουλοι ούτε μισούν το ανθρώπινο είδος. Για την ακρίβεια, δεν μισούν την οποιαδήποτε μορφή ζωής. Δεν έχουν επίσης καμία διεστραμμένη διάθεση για φόνους.<br />- Το φως του ήλιου, εκτός από ευαισθησία στα μάτια, δεν έχει απολύτως καμία άλλη επίπτωση πάνω τους.<br />- Δεν έχουν υπεράνθρωπες σωματικές δυνάμεις, ούτε πετάνε, ούτε μπορούν να «κολλάνε» στους τοίχους κάθετα, ούτε μεταλλάσσονται σε λύκους ή οτιδήποτε άλλο ζώο. <br />- Δεν έχουν απολύτως κανένα πρόβλημα το σκόρδο, ούτε με τους σταυρούς, και δεν είναι καθόλου απίθανο να είναι και πιστοί Χριστιανοί!<br />- Εάν τους καρφώσετε ένα παλούκι στην καρδιά και τους κόψετε το κεφάλι, το μόνο που θα καταφέρετε είναι να καταλήξετε στην φυλακή για φόνο. <br /><br />Πέρα όμως από τον Βαμπιρισμό, υπάρχουν και άλλα είδη Βρικολάκων που η φύση τους αγγίζει τον μύθο. Όπως λέει και ο σοφός λαός: «δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά». Θα πρέπει να διαχωρίζουμε τους ανθρώπους με Βαμπιρισμό από τα άλλα είδη Βρικολάκων. Το μοναδικό χαρακτηριστικό που έχουν κοινό, είναι η ανάγκη για ζωντανό αίμα ή για ζωτική ενέργεια. Εκεί όμως σταματά η συσχέτιση.<br /><br /><strong>(The end)</strong><br /><br /><strong>Πηγές : </strong><br />www.blackstate.gr/Vampires.htm<br />http://www.focusmag.gr<br />http://www.geocities.com<br />http://www.wikipedia.gr<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-4561070817988925991?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-62995092124338628322007-11-25T18:46:00.000+02:002007-11-25T18:56:02.507+02:00<strong>Βαμπίρ στην Ελλάδα</strong><br /><br />Οι περισσότερες από τις περιγραφές επιθέσεων βαμπίρ προέρχονται από την Ελλάδα, την Κίνα και τα σλαβικά έθνη. Και αν τα σλαβικά έθνη κινούνται σε μια κοινή λίγο-πολύ μυθολογική δεξαμενή με τον ελλαδικό χώρο, η Κίνα τόσο πολιτισμικά όσο και χωρικά απέχει μακράν της βαλκανικής χερσονήσου και της βορειοδυτικής Ασίας.<br /><br />Ο Μόνταγκιου Σάμμερς, ένας μωρόληπτος Ιησουΐτης μοναχός που θεωρήθηκε ως ο δεινότερος κυνηγός βρικολάκων, γράφει στο κλασσικό περί βαμπιρισμού σύγγραμμά του "Τhe vampire in Europe" (1929): "Πουθενά αλλού δεν έχει επικρατήσει στη συλλογική συνείδηση η απόλυτη πίστη στους βρικόλακες, όσο στην Ελλάδα." Η πίστη στο βρικολάκιασμα υπήρξε έντονη σ' όλα τα Βαλκάνια από το μεσαίωνα ως τις μέρες μας, με επίκεντρο μάλλον την Ρουμανία. Υπάρχουν βρικόλακες με αλλοιωμένα τα χαρακτηριστικά τους (σε σήψη) και άλλοι που περιγράφονται απλώς ως κομμάτι ωχροί. Στην ελληνική παράδοση είναι συνήθως κακοποιά στοιχεία, ρουφούν το αίμα των θυμάτων τους, πετροβολούν διαβάτες απόμερων εξοχικών δρόμων και γενικά επιδίδονται σε κακίες. Συχνά μιμούνται φωνές προσφιλών σου προσώπων, ειδικά όταν θέλουν να τους ανοίξεις για να μπουν στο σπίτι σου. Αυτό γιατί, σύμφωνα με τους θρύλους, ο βρικόλακας χτυπάει την πόρτα και πρέπει να του ανοίξεις εσύ, αλλιώς δε μπορεί να μπει (θέλει και πρόσκληση). Έχουν αναφερθεί πάντως και περιπτώσεις καλών βρικολάκων που βοήθησαν αναξιοπαθούντες με τις παραφυσικές τους δυνάμεις.<br /><br />Σύμφωνα με την ελληνική φολκλορική παράδοση, βρικόλακας είναι αυτός ο οποίος επιστρέφει από τον κόσμο των νεκρών, με κακόβουλες συνήθως προθέσεις. Η λέξη βρικόλακας, προέρχεται από τις λέξεις "βούρκος>> και "λάκος", όπου υποδηλώνει την σήψη του σώματος. Δηλαδή, ο "βρικόλακας" έχει πιο πολλή σχέση με το γνωστό ζόμπι, παρά με το βαμπίρ. Σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, ονομάζεται και βουρκόλακας. Το βαμπίρ, προέρχεται από τη Ρώσικη λέξη "vampir", όπου "ir" είναι ρήμα και σημαίνει πίνω. Στις αρχές του 11ου αιώνα έχουμε την πρώτη γραπτή αναφορά στη λέξη <<upir>>, μια πρώιμη λέξη του vampir, για ένα Ρώσο πρίγκιπα. Upir Lichy: κακό βαμπίρ.<br /><br />Υπάρχει μια πολλή πλούσια παράδοση για τα φαντάσματα-Βρικόλακες σε όλο τον κόσμο. Αυτή η παράδοση δεν αφορά τους ανθρώπους με Βαμπιρισμό, αλλά ένα άλλο είδος Βαμπίρ που δημιουργείται μετά τον φυσικό θάνατο του σώματος. Οι παραδόσεις βρίθουν και οι θρύλοι είναι πάμπολλοι για το πώς και το γιατί γίνονται Βρικόλακες μερικοί άνθρωποι μετά τον θάνατό τους. Είναι τόσες πολλές οι ελληνικές παραδόσεις και οι δοξασίες για το ποιοι άνθρωποι και για ποιούς λόγους βρικολακιάζουν όταν πεθάνουν, που αν ισχύουν όλες τους, τότε κανείς δεν είναι «υπεράνω πάσης υποψίας» .Οι αδικοσκοτωμένοι, οι ταλαιπωρημένοι, οι μαγεμένοι από κακές μάγισσες, αυτοί που αργούν να ξεψυχήσουν, όσοι δεν πρόλαβαν να εκπληρώσουν μια ιερή υπόσχεση που έδωσαν, αυτοί που για κάποιο λόγο μένουν άταφοι, τα αβάφτιστα μωρά που πέθαναν πριν προλάβουν να τα βαφτίσουν, κι αυτοί που πεθαίνουν μόνοι τους την νύχτα με πανσέληνο, όλοι αυτοί βρικολακιάζουν σύμφωνα με τις δοξασίες πολλών νησιών του Αιγαίου. Αλλά βρικολακιάζουν και όσοι έχουν την ατυχία να περάσει μια γάτα από πάνω τους μόλις ξεψυχήσουν, γι’ αυτό και οι άνθρωποι φυλούν πολύ καλά το δωμάτιο του νεκρού μέχρι να τον πάρουν για την ταφή του…Οι Βρικόλακες βγαίνουν από τους τάφους τους κάθε νύχτα, συνήθως τα μεσάνυχτα, προτιμούν όμως τις νύχτες χωρίς φεγγάρι για να μπορούν να γίνονται ένα με το σκοτάδι και να αρπάζουν τα θύματά τους. Για την μορφή και την εμφάνιση του Βρικόλακα, όλοι οι νησιώτες διαφωνούν και οι πεποιθήσεις ποικίλουν από νησί σε νησί. <br /><br />Στην <strong>Άνδρο</strong>, βρικόλακες γίνονται εκείνοι που όταν πέθαιναν κάποιος τους βλαστήμησε ή τους καταράστηκε (γι αυτό και στην Ελλάδα ο ετοιμοθάνατος ζητά από όλους συγχώρεση).<br /><br />Στην <strong>Σάμο</strong> εμφανίζονται από τα μεσάνυχτα μέχρι την αυγή, αλλά μπορεί να βγούν και στις 12:00 το μεσημέρι ακριβώς μόνο που δεν μπορούν να απομακρυνθούν από τον τάφο τους.<br /><br />Στην <strong>Χίο</strong> πιστεύεται ότι οι βρικόλακες αποχωρούν μόνο όταν λαλήσει ο άσπρος κόκορας τρεις φορές. Είναι λευκοντυμένοι -με τα σάβανά τους- αλλά έχουν και ένα αρχηγό, που είναι τριπλάσιος σε μέγεθος και κατάμαυρος κι ολόγυρά του χοροπηδούν οι άλλοι.<br /><br />Στην <strong>Αμοργό </strong>επίσης πιστεύουν ότι οι βρικόλακες εμφανίζονται και την ημέρα.<br /><br />Στην <strong>Τήνο</strong> δεν βγαίνουν ποτέ την Παρασκευή και έχουν τη μορφή του νεκρού, αλλά με μακριά γένια, μακριά μαλλιά και μακριά γαμψά νύχια.<br /><br />Στην <strong>Σέριφο</strong> φοβούνται να βγουν από τα μνήματά τους μόνο την Τρίτη. (εκτός αν πέφτει Τρίτη και 13, οπότε έχουν γλέντι)<br /><br />Στην <strong>Κάλυμνο</strong> προτιμούν να βγαίνουν τις κρύες χειμωνιάτικες νύχτες γιατί τους αρέσει ο παγωμένος βοριάς που φυσά, καβαλούν πάνω του και ταξιδεύουν από σκεπή σε σκεπή.<br /><br />Στην <strong>Σαντορίνη</strong> δεν βγαίνουν ποτέ το Σάββατο.<br /><br />Στην <strong>Πρέβεζα</strong> δεν βγαίνουν ποτέ την Κυριακή.<br /><br />Στην <strong>Μακεδονία</strong> βγαίνουν μόνο τις νύχτες με πανσέληνο.<br /><br />Στην <strong>Μυτιλήνη</strong> πιστεύουν ότι βρικολακιάζουν όσοι έχουν κάνει μεγάλα εγκλήματα, αλλά και όσοι χτυπούν τους γονείς τους, οι τοκογλύφοι, οι μεθύστακες, αυτοί που αυτοκτονούν, όσοι έχουν αλλάξει την πίστη τους και όσοι δεν πηγαίνουν ποτέ στην εκκλησία. Έχουν πρόσωπο κατακόκκινο και πολύ άγριο, κι έχουν δόντια σαν του σκύλου ή σαν της γάτας. Πολλές φορές περπατούν με τα τέσσερα και ουρλιάζουν σαν λύκοι…<br /><br />Στην <strong>Μάνη</strong> υπάρχουν δύο είδη βρικολάκων: οι "ριχτοί", αυτοί που δεν ησυχάζουν ποτέ και οι "Σαββατιανοί", αυτοί δηλαδή που βγαίνουν από το μνήμα τους μόνο το Σάββατο. Όποτε και αν βγαίνουν την νύχτα, γυρίζουν στο μνήμα τους την αυγή πριν βγει ο ήλιος και λαλήσει ο μαύρος κόκορας (γι' αυτό και στα νησιά δεν τους σφάζουν).<br /><br />Στην <strong>Σκύρο</strong> και την Θράκη βρικολακιάζουν οι άταφοι και άψαλτοι.<br /><br />Στην <strong>Σκόπελο</strong> δεν έχουν καθόλου σάρκες αλλά είναι σκελετοί που περπατούν.<br /><br />Στην <strong>Αλόννησο</strong> έχουν σάρκες μαύρες και γυαλιστερές, που λάμπουν στο σκοτάδι. <br /><br />Στο <strong>Πήλιο</strong> είναι λαμπεροί.<br /><br />Στα <strong>Άγραφα</strong> είναι αόρατοι εκτός από τις νύχτες με φεγγάρι. <br /><br />Στη <strong>Σαμοθράκη</strong> πιστεύουν ότι το σώμα τους είναι από φωτιά, αλλά μπορεί να είναι και σκιές ή να είναι τελείως αόρατοι. <br /><br />Στις <strong>Σπέτσες</strong>, στην Ύδρα και στα Κύθηρα, είναι κακόσχημοι καμπούρηδες με κατάμαυρα χέρια και μεγάλα νύχια.<br /><br /><br /><strong>Ο θρύλος του Αιγαίου</strong><br /><br />Σε κάποιο χωριό του βόρειου Αιγαίου& 50 χρόνια πριν, την εποχή που κυριαρχούσε ο τρόμος, η προδοσία, η πείνα. Η αρχή της εξέγερσης ενάντια σε εκείνους που θέλησαν να κατακτήσουν ό,τι ποτέ δεν ήταν δικό τους. Η εποχή των Ανταρτών, των ηρώων, των κλεφτών, όπως τους αποκαλούσαν εκείνοι που απειλούνταν από τις επιθέσεις τους.<br />Σ' εκείνο το χωριό, υπήρχε ένας άνδρας, ας πούμε ότι εκείνον τον άνδρα τον έλεγαν Γιώργο. Ο Γιώργος είχε στο κέντρο του χωριού ένα καφενέ. Κανένας δεν τον εμπιστευόταν γιατί όταν έπεφτε η νύχτα φορούσε την μαύρη κουκούλα του ρουφιάνου και την επόμενη μέρα οικογένειες θρηνούσαν, ενώ οι φυλακές γέμιζαν από δήθεν κομουνιστές. Όμως όλοι πήγαιναν στο καφενείο του από φόβο, μήπως και ήθελε να τους εκδικηθεί, όπως και το έκανε, αν δεν πήγαιναν στο δικό του μαγαζί.<br />Το μόνο καλό του, ήταν ότι κάποιες στιγμές το σούρουπο έπαιρνε το κλαρίνο του κι έπαιζε δικούς του σκοπούς, τόσο όμορφα που όταν τον άκουγαν οι συγχωριανοί του ξεχνούσαν τις αδικίες που έκανε και το κρυφό τους μίσος.<br /><br />Μια μέρα, οι χωροφύλακες έφεραν στο χωριό ένα φορτηγό που στην καρότσα του ήταν στοιβαγμένοι σαν ζώα Αντάρτες που τους είχαν πιάσει να πολεμούν στα βουνά. Κι ανάμεσά τους ένας καλόγερος, με γόνατο τσακισμένο από τα πολλά χτυπήματα, που ακόμα κι έτσι βάσταγε την παλικαρίσια όψη του για να μην δώσει χαρά σε αυτούς που τον έπιασαν. Τους 'φεραν στο χωριό για παραδειγματισμό. Για να μην τολμήσει κανείς άλλος να φύγει για τα βουνά και να πολεμήσει. Μαζεύτηκε το χωριό ολάκερο κι όλοι κοιτούσαν μουδιασμένοι τους Αντάρτες, τους ήρωες, τους κλέφτες& μα πιότερο κοιτούσαν τον καλόγερο με το χαλασμένο πόδι. Κι ο Γιώργος τον πλησίασε και τον κοίταξε με μίσος. Τον έφτυσε κι άρχισε, χωρίς λόγο, το πόδι το χαλασμένο με λύσσα να κλωτσάει.<br /><br />Ο καλόγερος διπλώθηκε και οι σπαραγμοί του ακούγονταν σαν ζώου που σφαδάζει, εκείνος όμως συνέχισε κι όλοι έβλεπαν την ευχαρίστηση του Γιώργου σε κάθε κλωτσιά και χτύπημα. Άλλος λόγος δεν βγήκε από το στόμα του καλόγερου παρά μονάχα μια κατάρα:<br /><br />- Καταραμένος να 'σαι! Στους δρόμους να περπατάς και μετά τον θάνατο.<br /><br />Ο χωροφύλακας πυροβόλησε τον καλόγερο στο κεφάλι. Κι όλοι ανατρίχιασαν γιατί ήξεραν τις ιστορίες για τους βρικολακιασμένους που βρίσκονταν στο Ενετικό και κανένας ψαράς δεν πλησίαζε εκείνο το νησί, ακόμη και στη πιο φοβερή φουρτούνα, επειδή οι πεθαμένοι ακόμα εκεί περπατούν αλλά φοβούνται τα νερά και από 'κεί δεν μπορούν να φύγουν.<br />Ένα δύο χρόνια πέρασαν. Αλλά τίποτα στο χωριό δεν είχε αλλάξει. Είχε πια αποκτήσει αποθήκες με τρόφιμα και το μίσος των συγχωριανών του πλέον δεν μπορούσε να περιγραφτεί. Πωλούσε τα πάντα στη πενταπλάσια τιμή και κανείς δεν μπορούσε να πει τίποτα, γιατί όταν η φαμίλια σου πεινάει δεν χωράνε πολλές κουβέντες κι εκείνος δεν ήταν για πολλά παζάρια.<br /><br />Ο ιερέας του χωριού, ας πούμε ότι τον έλεγαν παπα-Μιχάλη, ακόμα και σήμερα όσοι από τους παλιούς ζούνε ακόμη και τον θυμούνται, μιλούν για έναν άνθρωπο γεμάτο καλοσύνη. Για τον αφανή ήρωα που πάντα με διακριτικότητα έτρεχε να συμπαρασταθεί σε όσους ήξερε ότι είχαν ανάγκη. Κι όσα χρήματα έπαιρνε από τον μισθό του, παρόλο που κι ο ίδιος είχε οικογένεια, έπαιρνε τρόφιμα και τα άφηνε σε αυτούς που δεν είχαν τίποτα. Ήταν πρώτα πατέρας, φίλος, αδελφός κι μετά ιερέας.<br /><br />Ένα μεσημέρι είχε πάρει λίγο στάρι να αλέσει από αυτό που θέριζε μόνος του από τα λιγοστά χωράφια του. Ο Γιώργος τον κατηγόρησε ότι το είχε κλέψει από τη δική του αποθήκη. Πάνω στη λογομαχία που είχαν ο Γιώργος έσπρωξε τον παπα-Μιχάλη κι εκείνος εκτός εαυτού τον καταράστηκε.<br /><br />Την ίδια χρονιά ο Γιώργος χτύπησε σε σκουριασμένο καρφί το χέρι του και από το κτύπημα είχε σχεδόν χάσει τα λογικά του. Επιτιθόταν σε όσους αγαπούσε περισσότερο, στην γυναίκα και στο μικρό γιο του. Όλοι παρακαλούσαν τον θάνατο να έρθει να απαλλάξει κι εκείνον και την οικογένεια του. Μέσα στην ίδια χρονιά πέθανε.<br />Δεν είχαν περάσει τρία μερόνυχτα από την ταφή του κι άρχισαν οι πρώτοι διστακτικοί ψίθυροι. Πρώτα από τον αλαφροΐσκιωτο του χωριού. Όλοι το γύρισαν στο καλαμπούρι.<br /><br />- Βρικόλακες; Τι λες, βρε χαϊβάνι, Παναγή; Δεν υπάρχουν πια τέτοια πλάσματα!<br />- Μα αφού τον είδα σας λέω! Στο σταυρό που σας κάνω! Καθότανε όπως πάντοτε, εκεί να πέρα, όξω από τον καφενέ του. Ίδιος κι απαράλλακτος με το φέσι του. Μα τα μάτια του& Παναγιά μου, τα μάτια του! Γουρλωτά! Κόκκινα σαν αίμα!<br /><br />Ένιωσαν ένα παγωμένο χέρι να ανεβαίνει στον αυχένα τους κι το στομάχι τους να βράζει. Μια ακόμη καρπαζιά για τον μπεκρή τρελό-Παναγή που ποτέ δεν ξέρει τι λέει και χάχανα υστερικά από το φόβο. Μα εκείνος ήξερε πως κατά βάθος όλοι γνώριζαν το δίκιο του και δεν ξανάπε τίποτα. Απόφευγε το δρόμο για τον καφενέ του Γιώργη όπως και το τρίστρατο για το πατρικό του.<br /><br />Οι μέρες περνούσαν κι οι ιστορίες κάλπαζαν από στόμα σε στόμα. Τα παιδιά κρυφάκουγαν με στόματα ορθάνοιχτα τους μεγάλους όταν τα έβαζαν να πλαγιάσουν το βράδυ, να συζητούν με πνιχτές φωνές τα βράδια για τον Γιώργη τον βρικολακιασμένο που κάνει περατζάδες στις στράτες του χωριού. Συζητούσαν μεταξύ τους στο σχολειό για τα φοβερά εκείνα πράματα και πετάγονταν ιδρωμένα κάθε φορά που η νύχτα τα έπαιρνε στους δρόμους από το παιχνίδι.<br /><br />Ένα βράδυ είχε μείνει στο χωριό ο δάσκαλος για να διορθώσει κάποια γραπτά. Είχε κάτσει μέσα σε μία αίθουσα και κόντευε να τα τελειώσει. Όταν ετοιμαζόταν πια να φύγει, είδε κάποιον να στέκεται στην πόρτα της αίθουσας.<br /><br />- Καλησπέρα σας!<br /><br />Απόκριση δεν πήρε. Μίλησε δύο τρεις φορές ακόμη, επειδή νόμιζε ότι δεν ακούστηκε λόγω της αίθουσας που ήταν πολύ μεγάλη. Ο άνθρωπος τον πλησίασε και μόνο όταν έφτασε πολύ κοντά άσπρισε σαν σάβανο αντικρίζοντας τα γουρλωτά, κόκκινα σαν το αίμα μάτια του. Έντρομος ούρλιαξε και πετάχτηκε φωνάζοντας ακόμα από την είσοδο του σχολείου. Την επόμενη μέρα οι τρεις πρώτες τάξεις του δημοτικού δεν είχαν πια δάσκαλο. Τις επόμενες νύχτες τον είδαν κι άλλοι χωριανοί. Κανείς δεν κυκλοφορούσε πλέον μετά τη δύση του ηλίου. Είχαν πάψει οι επισκέψεις και οι βραδινές βεγγέρες που μικροί και μεγάλοι διασκέδαζαν, καλαμπούριζαν και γέμιζαν με γέλια και τραγούδια τις νυχτιές. Δεν πήγαινε άλλο πια! Κάποιος έπρεπε να κάνει κάτι. Κι αυτός ο κάποιος ήταν ο παπα-Μιχάλης.<br /><br />Σαράντα νύχτες κράτησαν τα τρισάγια για τον εξορκισμό του νεκρού. Κανείς δεν ξαναείδε πια τον Γιώργη μετά την τεσσαρακοστή πρώτη νύχτα. Ούτε τον παπα-Μιχάλη, τον πατέρα, τον αδελφό, τον φίλο. Πέθανε αμέσως μετά από το τελευταίο τρισάγιο.<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R0mo9c-gF7I/AAAAAAAAAR8/a4zRZ82BABM/s1600-h/Vampi1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/R0mo9c-gF7I/AAAAAAAAAR8/a4zRZ82BABM/s400/Vampi1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5136822623696590770" /></a><br /><br /><em><strong>To be continued (and finished!)</strong></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-6299509212433862832?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-7805059988545209422007-11-16T14:22:00.000+02:002007-11-16T15:27:30.243+02:00<em>Όλες οι ιστορίες υπάρχουν για κάποιο λόγο και γεννήθηκαν από κάποια αιτία.<br /><br />"Δεν έχει σημασία ποιος τις λέει αλλά ο τρόπος που τις διηγείται." S. King.</em><br /><br />Οι βρικόλακες, είναι αναπόσπαστο κομμάτι του λαϊκού θρύλου. Ένα κομμάτι βέβαια που έχει το δικό του μυθολογικό υπόστρωμα πίσω από τις διακριτές εκφάνσεις της παγκόσμιας μυθολογίας. Παρά τις χωρικές και χρονικές αποστάσεις που χωρίζουν τους διάφορους πολιτισμούς, οι ιστορίες που αφορούν τα βαμπίρ είναι εκπληκτικά ομοιόμορφες.<br /><br />Οι θρύλοι λένε ότι επιτίθενται μόνο στους συγγενείς τους και κατά προτίμηση στους άμεσους απογόνους τους (παιδιά και εγγόνια). Το πιο πιθανό όμως για το πώς βρικολακιάζουν οι νεκροί, είναι ότι το σώμα του νεκρού καταλαμβάνεται από Δαίμονα αμέσως μετά την «αποχώρηση» της ψυχής του. Δεν πρόκειται δηλαδή για αυτόν καθ’ αυτόν τον νεκρό, αλλά για Δαίμονα-μυζητήρα. Ο μόνος τρόπος για να απελευθερωθεί το σώμα από τον Δαίμονα και να πάψει να περιφέρεται στον δικό μας κόσμο τρομοκρατώντας και φονεύοντας τους ζωντανούς, είναι να καεί το σώμα του νεκρού, να εξορκιστεί ο Δαίμονας, και να καθαγιαστεί ο τάφος. Και πάλι, οι μύθοι περί παλουκιών, αποκεφαλισμών, σκόρδων κλπ, δεν είναι τίποτε άλλο παρά… μύθοι!<br /><br />Το βαμπίρ είναι το προϊόν συσσώρευσης, η συνισταμένη των σκοτεινότερων ανθρώπινων φόβων και των βαθύτερων πεποιθήσεων. Τα διαφορετικά διανύσματα που το συνθέτουν είναι ο πρωτόγονος φόβος του ανθρώπου για το θάνατο και τους νεκρούς, η αναζήτησή του για την αθανασία, η επιθυμία του να ελέγξει το περιβάλλον του, οι ανθρωπόμορφες αντιλήψεις του για τη γονιμότητα της γης και τη δημιουργία της, ο ανιμισμός του, η αντίληψή του για τον κόσμο και για τη θέση του μέσα σ' αυτόν. Όλα αυτά μαζί στο πέρασμα του χρόνου συνέκλιναν για να μας δώσουν τη σύγχρονη και σχετικά περίπλοκη εικόνα του σημερινού βαμπίρ. <br /><br />Το σημαντικότερο γεγονός για το βαμπίρ είναι ότι "ζει" πέρα από το φυσικό θάνατο, και οι μύθοι οι σχετικοί με την προέλευσή του υποδεικνύουν την πολύ ισχυρή σύνδεσή του με το σύμβολο του φιδιού. Το βαμπίρ συνδέεται με τους αρχαίους μύθους της γονιμότητας, και μέσω της κυρίαρχης σχέσης που κατέχει το φίδι με τη γονιμότητα, και μέσω των ανακυκλούμενων ζωικών χαρακτηριστικών του βαμπίρ, όπως είναι ο τρόπος του ύπνου του, η επιστροφή εκ νεκρών και η ανανέωσή του μέσω της επαφής του με τη διαβίωση. <br /><br />Οι δύο μύθοι που σχετίζονται με την προέλευση του βαμπίρ είναι παρόμοιοι και είναι πιθανώς, παραλλαγές στο ίδιο λαογραφικό μοτίβο. Ο πρώτος μύθος είναι η ιστορία της Λάμιας, της όμορφης βασίλισσας της Λιβύης που αγαπήθηκε από το Δία. Ένα παιδί γεννήθηκε την ένωσή τους. Η ζηλότυπη Ήρα από το θυμό της έκλεψε το νήπιο. Θρηνώντας η Λάμια αποσύρθηκε σε μια σπηλιά κοντά στη θάλασσα. Ο χρόνος πέρασε και η Λάμια, άσχημη πια, άρχισε να περιπλανιέται μέσα στη νύχτα, κλέβοντας και τρώγοντας τα νεογέννητα μωρά. Σιγά-σιγά οι προτιμήσεις της επεκτάθηκαν στην αποπλάνηση των νεαρών ανδρών, που τους σκότωνε είτε κάνοντάς τους έρωτα μέχρις ότου πέθαιναν, ή πίνοντας το αίμα τους. Το εντυπωσιακό εδώ είναι ότι παρόλο που μπορούσε να κρατήσει την όμορφη όψη της, πάντα επέστρεψε στην ασχήμια της. Σε μια από τις μορφές στην οποία μας είναι γνωστή, το χαμηλότερο μισό του σώματός της είναι ερπετοειδές και έχει φτερά. Τα σύγχρονα θηλυκά βαμπίρ υποτίθεται ότι έχουν κόκκινη τρίχα χλωμό δέρμα και τα πράσινα μάτια του φτερωτού δράκοντα. <br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rz2T_s-gF5I/AAAAAAAAARs/B40ls-Ug7vw/s1600-h/lamia2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rz2T_s-gF5I/AAAAAAAAARs/B40ls-Ug7vw/s400/lamia2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5133421872886585234" /></a><br /><br />Ο δεύτερος μύθος αφορά στη Λίλιθ, την πρώτη σύζυγο του Αδάμ στη Βίβλο. Η Λίλιθ δημιουργήθηκε ταυτόχρονα με τον Αδάμ, από τον ίδιο πηλό, και επομένως ήταν ίση του σε όλα τα πράγματα. Αρνήθηκε την υπακοή στον Αδάμ, έβγαλε φτερά και πέταξε μακριά του. Οι άγγελοι βρήκαν την κρυψώνα της και της είπαν ότι η τιμωρία της για την απομάκρυνσή της από τον Αδάμ ήταν πως θα πέθαιναν όλα τα παιδιά της. Βαθιά παραδομένη στη θλίψη, η Λίλιθ συλλογίστηκε την αυτοκτονία. Συγκινημένοι οι άγγελοι της έδωσαν πλήρη δικαιοδοσία πάνω στη ζωή των νεογνών, για την πρώτη εβδομάδα από γέννησή τους. Σε πιο πρόσφατους χρόνους συναντάμε ξόρκια που αναφέρουν τη Λίλιθ με το όνομά της, για να την κρατήσουν μακριά από τα παιδιά. Ιδιαίτερη προσοχή λαμβάνεται έτσι ώστε να αποδοθεί το μωρό στη φύλαξη των αγγέλων, έτσι ώστε να προστατευθεί από τη ζηλοτυπία και της θλίψη της Λίλιθ για τα χαμένα παιδιά της. Η Λίλιθ έγινε αργότερα η σύζυγος η υποτιθέμενη σύζυγος του Σατάν, ο οποίος περιγράφεται επίσης συχνά ως φίδι. Τα παιδιά της ένωσής τους έζησαν και έγιναν γνωστά ως δαίμονες. Να σημειώσουμε εδώ πως και η Λίλιθ επίσης παραπλανούσε τους νεαρούς άνδρες και τους σκότωνε. <br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rz2Te8-gF4I/AAAAAAAAARk/UXSrqmGkWZA/s1600-h/Lilith.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rz2Te8-gF4I/AAAAAAAAARk/UXSrqmGkWZA/s400/Lilith.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5133421310245869442" /></a><br /><br />Τόσο η Λάμια όσο και η Λίλιθ έχουν μια ισχυρή σχέση με το φίδι. Σε μια από τις μεταφράσεις της Βίβλου, συγκεκριμένα τη Vulgata, η μετάφραση του ονόματος Λίλιθ είναι Λάμια. Η λέξη Λίλιθ σημαίνει επίσης κουκουβάγια που βγάζει οξύ και διαπεραστικό ήχο και φάσμα ή φάντασμα. Η Λάμια και η Λίλιθ αποπλανούσαν και οι δύο τα αρσενικά θύματά τους και και τα οδηγούσαν στο θάνατο. Η Ιστάρ, η μεσοποταμιακή θεά της γονιμότητας, σκότωσε τους εραστές της με τον ίδιο τρόπο, αλλά δε δαιμονοποιήθηκε όπως οι προκάτοχοί της, γεγονός που υποδεικνύει θρησκευτικές συγκρούσεις σε πανάρχαιες εποχές για την επικράτηση του αρσενικού στοιχείου στη λατρεία και τη σταδιακή αντικατάσταση της θεάς με τις δαιμονοποιημένες όψεις της. Στην ίδια μακρινή αρχαιότητα η Λάμια και ο Λάμος ήταν παιδιά του Ποσειδώνα που λατρεύτηκαν ως θεοί. Η λατρεία τους έσβησε και υποβιβάστηκαν στη θέση δαιμόνων, όταν ήρθε ο Δίας στην εξουσία. <br /><br />Ο βαμπιρισμός εμφανίστηκε στην αρχαία Ρώμη, όπου πίστευαν ότι μπορούσαν να θεραπεύσουν την επιληψία με το να δώσουν στον ασθενή να πιει το αίμα ενός σκοτωμένου μονομάχου. Ο Πλίνιος στο έργο του ,Φυσική Ιστορία, έγραψε ότι μερικοί επιληπτικοί πίστευαν ότι θα είχε καλύτερα αποτελέσματα αν πήγαιναν και έπιναν το αίμα του μονομάχου τη στιγμή που πέθαινε. Επίσης υπήρχε η πεποίθηση ότι το αίμα ενός εγκληματία παρέχει προστασία από ασθένειες και κακοτυχίες.<br /><br /><strong>Ο φόβος του θανάτου και ο κάτω κόσμος</strong><br /><br />Ο δεύτερος παράγοντας που συμβάλλει στη διαμόρφωση της ιδέας του βαμπίρ είναι ο φόβος των πρωτόγονων ανθρώπων για το θάνατο και οτιδήποτε συνδέεται μαζί του. Οι πεποιθήσεις οι σχετικές με τη διάσταση του θανάτου ποικίλουν ευρέως, όπως και εκείνες που καθορίζουν τη σύνδεση ανάμεσα στους ζωντανούς και τους νεκρούς. Κοινή στις πεποιθήσεις των πρωτόγονων ευρωπαϊκών λαών είναι η απαίτηση για ταφή του σώματος. Για να περάσει η ψυχή σε οποιοδήποτε είδος αστρικού κόσμου πέρα από το θάνατο, προϋποτίθεται ο ενταφιασμός του σώματος. Το σώμα κρατά το πνεύμα στη γη. Με αυτόν τον τρόπο το πνεύμα δεσμεύεται έως ότου το υλικό σώμα καλυφθεί από τη γη και πάρει δρόμο του προς τη διάλυση. Καθολική ανάμεσα στους Σλάβους είναι η πεποίθηση ότι μετά το θάνατο η ψυχή αιωρείται στη γη, κοντά στον τάφο, κι επισκέπτεται τους τόπους που γνώριζε εν ζωή. Στο τέλος των σαράντα ημερών προσπαθεί να επανεισέλθει στο σώμα της, που αποσυντίθεται στο μεταξύ. Η ψυχή αποκρούεται από την αποσύνθεση και αφήνει τη γη για το νέο αστρικό περιβάλλον της. Το βαμπίρ, φυσικά, βρίσκει το σώμα του άφθαρτο και επανεισέρχεται, "επιστρέφοντας" κατά συνέπεια από τον κόσμο των νεκρών. Ήταν συνεπώς καθήκον οποιουδήποτε συναντούσε ένα πτώμα κατά τη μακρινή αρχαιότητα, να το θάψει, και για την ανάπαυση της ψυχής του και για την ασφάλεια των ζωντανών. Επίσης, κοινή πεποίθηση για τους Έλληνες και τους Ρωμαίους της αρχαιότητας είναι η σχέση του φιδιού με την κατάσταση του θανάτου. Το φίδι εμφανίζεται πυκνά συχνά γύρω από τα νεκροταφεία και έτσι υποτίθεται ότι είναι η ενσωμάτωση της νεκρής ψυχής. Έγινε λοιπόν στο πέρασμα των αιώνων ένα σύμβολο του τάφου. Ο ίδιος ο Ερμής, ο περαματάρης των νεκρών στον Άδη συμβολιζόταν συχνά με φίδι. <br /><br />Οι αρχέγονοι λαοί δε θεώρησαν ποτέ ότι οι νεκροί διαχωρίζονται πλήρως από τους ζωντανούς. Ανάμεσα στους δύο κόσμους παρατηρείται μια έντονη αλληλεπίδραση με κοινές σφαίρες επιρροής. Γενικά θεωρούσαν πως οι νεκροί ζούσαν σε έναν κάτω κόσμο που συνδεόταν πολύ με τον τάφο. Αρχικά θεωρούσαν πως ο κάτω κόσμος ήταν το ακριβές αντίγραφο του κόσμου των ζώντων, μια πεποίθηση που ενισχύθηκε από το γεγονός ότι ο ήλιος φαινόταν να πηγαίνει στον κάτω κόσμο όταν έδυε τη νύχτα. Η είσοδος στον κάτω κόσμο, επομένως, βρισκόταν στη δύση, κοντά στο σημείο όπου ο ήλιος έμπαινε στη γη. Αργότερα δημιουργήθηκε η ιδέα του σκοτεινού και φρικτού κάτω κόσμου βάσει του τύπου του κάτω κόσμου που αφηγείται ο σουμερο-βαβυλωνιακός μύθος της Ιστάρ και της αναζήτησης του εραστή της Ταμούζ. Δεδομένης μάλιστα της αρχαιότητας του μύθου, είναι πολύ πιθανό οι ελληνικές και ρωμαϊκές απόψεις να αναπτύχθηκαν από τούτη τη μεσοποτάμια ιδέα της κόλασης. Για τους πρώτους Ρωμαίους, η ψυχή αναπαυόταν με το σώμα μέσα στον τάφο. Σκεύη της καθημερινότητας σχετικά με τη συντήρηση της ζωής τοποθετούνταν μέσα και γύρω από τον τάφο για να στηρίξουν την ψυχή στη μεταθανάτια ζωή της. <br /><br />Η συνέχιση της ύπαρξης της ψυχής μετά από το θάνατο υπογραμμίστηκε λεπτομερώς. Οι Έλληνες, επίσης, πίστεψαν στην αθανασία της ψυχής. Σε μια αντίληψη της μετά θάνατον ζωής, η ψυχή κατοικούσε με το σώμα στον τάφο και διατηρούσε την ύπαρξή της εκεί. Ο τάφος περιείχε επίσης "είδωλα" τη φτερωτή μορφή του νεκρού στον οποίο άνηκε ο τάφος. <br /><br />Με τον τάφο σχετιζόταν και το φίδι αντιπροσωπευτικό των συλλογικών δυνάμεων των νεκρών, των δυνάμεων της ζωής, της μετενσάρκωσης και της αθανασίας της φυλής, Μέσω αυτής της τελευταίας εικόνας ότι ο τάφος έγινε ναός του φιδιού. Μια άλλη αντίληψη για την εικόνα του κάτω κόσμου ήταν εκείνη σύμφωνα με την οποία όλες οι ψυχές συνυπήρχαν, η πιο κοινή εντύπωση της μετά θάνατον ζωής. Ο κάτω κόσμος ήταν σκοτεινός και θλιβερός και ο ήλιος ποτέ δεν έριχνε τις ακτίνες του στα δώματά του. Οι ψυχές αποκαλούνταν " σκιές" και περιγράφονταν ως αναιμικά φάσματα, χωρίς τη δύναμη της ομιλίας ή η δυνατότητα να ικανοποιούν οποιαδήποτε από τις ανθρώπινες επιθυμίες. Στην Οδύσσεια περιγράφεται πως όταν ο Οδυσσέας επισκέφτηκε τον κάτω κόσμο, έπρεπε να αίμα για τροφή στα πνεύματα, για να μπορέσουν να μιλήσουν. <br /><br />Οι αρχαίοι μας πρόγονοι φοβούνταν ιδιαίτερα την επιστροφή μιας κακόβουλης ψυχής και λάμβαναν μέτρα για την ανάπαυσή της. Έτσι, η κηδεία και ο τρόπος ενταφιασμού είχαν ένα διπλό σκοπό: την προστασία των ζώντων από την περιπλάνηση των θαμμένων ψυχών και την επιβεβαίωση της ανάπαυσης των ψυχών στον κάτω κόσμο. Οι παραλλαγές που προέκυψαν στην πορεία του χρόνου, είχαν να κάνουν με τις ιδιαίτερες πτυχές αυτής πρακτικής που υπογράμμιζαν οι διαφορετικές φυλές με τα συγκεκριμένα έθιμά τους. <br /><br />Προκειμένου να προστατευθούν οι ζωντανοί από τους νεκρούς, λαμβάνονταν ειδικές προφυλάξεις κατά τη διάρκεια της νεκρικής τελετής και στα μέσα του ενταφιασμού, όλες με στόχο να κρατήσουν τους νεκρούς στον τάφο. Πριν φύγει ο νεκρός από την κατοικία, οι συγγενείς περπατούσαν γύρω της τρεις φορές, μια πρακτική γνωστή ως κύκλωσις με την οποία υπενθύμιζαν στο σώμα ότι έπρεπε να παραμείνει στον τάφο. Κατά την απομάκρυνση του σώματος από την οικία λαμβανόταν ιδιαίτερη μέριμνα έτσι ώστε ο νεκρός, ακόμη και αν όλα τα άλλα αποτύγχαναν, να μην είναι σε θέση να βρεί τον τρόπο του πίσω στο σπίτι. Έβγαινε με τα πόδια μπροστά και τα μάτια δεμένα, έτσι ώστε δεν μπορούσε να "δει" πού πήγαινε. Δεδομένου επίσης ότι το βαμπίρ επέστρεφε πάντα για να επιτεθεί στους συγγενείς του πρώτα, αυτή η προφύλαξη ήταν ιδιαίτερα σημαντική. Δεδομένου ότι η ψυχή μπορούσε να επιστρέψει από το ίδιο σημείο που χρησιμοποιήθηκε για την έξοδό της, συχνά το σώμα δε μεταφερόταν μέσω της πόρτας, αλλά μέσω κάποιου παραθύρου. Σε αρκετές περιπτώσεις γκρεμιζόταν ένα κομμάτι από τον τοίχο, περνούσε το σώμα και επισκευαζόταν κατόπιν. Το σκηνικό άλλαζε και το βαμπίρ δεν μπορούσε να επιστρέψει και να βλάψει την κατοικία και τους ενοίκους της. <br /><br />Στον τόπο του ενταφιασμού λαμβάνονταν και άλλες προφυλάξεις. Το σώμα θαβόταν συχνά με το πρόσωπο προς τη γη για να μην μπορεί να βρει την έξοδο. Για να δεσμεύσουν το σώμα, ορισμένες πρωτόγονες φυλές της κεντρικής Ευρώπης έκοβαν τους τένοντες και τσάκιζαν τη σπονδυλική στήλη, προκειμένου να αποτρέψουν τη μετακίνηση, ενώ κάποιες άλλες προχωρούσαν σε ακρωτηριασμό του σώματος. Μόλις θαβόταν ο νεκρός, λίθοι συσσωρεύονταν πάνω από τον τάφο κι έτσι δεν μπορούσε να διαταραχθεί ο τάφος. Μερικές φορές ο ενταφιασμός γινόταν σε κάποια προσωρινή αλλαγή της κοίτης ποταμού, καθώς το νερό θεωρείται ακόμη και σήμερα αποτελεσματικός φραγμός για την περιπλάνηση οποιουδήποτε πνεύματος. <br /><br />Για τους νεκρούς που αυτοκτονούσαν οι διαδικασίες ήταν διαφορετικές. Συνήθως οι αυτόχειρες θάβονταν σε σταυροδρόμια με την καρδιά τους τρυπημένη με ένα παλούκι και με τα μέλη ακρωτηριασμένα. Με αυτόν τον τρόπο οι ζωντανοί πίστευαν ότι προστατεύονταν από τους νεκρούς που αψηφούσαν τους νόμους της φύσης και έβαζαν μόνοι τους τέλος στη ζωή τους. Μια ζωή στην οποία δικαιοδοσία έχει μόνον ο θάνατος. <br /><br />Υπάρχουν βέβαια και άλλοι λόγοι για τους οποίους οι ζωντανοί φοβούνταν τον νεκρό. Ένας από αυτούς είναι το τελετουργικό μίασμα εξαιτίας της φυσικής επαφής με τον νεκρό. Επιστρέφοντας λοιπόν από την επικήδεια τελετή, οι συγγενείς άδειαζαν όλα τα δοχεία που περιείχαν νερό μπροστά από την κατοικία, για να εμποδιστεί η επιστροφή του νεκρού. Επίσης, κατά τη διάρκεια του πένθους όλοι οι καθρέπτες του σπιτιού στρέφονταν προς τον τοίχο. Στους αρχαίους χρόνους το είδωλο του καθρέπτη και κάθε αντανάκλαση θεωρείτο ως ψυχή. Αν το πνεύμα του νεκρού βρισκόταν κάπου κοντά, θα μπορούσε ίσως να κλέψει την ψυχή που απεικονιζόταν στον καθρέπτη και κατόπιν ο ζωντανός θα έπρεπε να τον ακολουθήσει στον κάτω κόσμο. Ο καθρέφτης υποτίθεται ότι απεικονίζει την αλήθεια και το καλό. Συνεπώς κανένα βαμπίρ ή πνεύμα δεν μπορεί να απεικονιστεί στον καθρέφτη. <br /><br /><strong>Lemuria και Ανθεστήρια</strong><br /><br />Στην αρχαίες Ελλάδα και τη Ρώμη υπήρχαν γιορτές σε καθορισμένη περίοδο του έτους, που είχαν ως κεντρικό θέμα τους την επιστροφή των νεκρών. Στη Ρώμη ήταν τα Lemuria και στην Ελλάδα, τα Ανθεστήρια. Κατά τη διάρκεια αυτών των εορτών που κρατούσαν γενικά τρεις ημέρες, τελούνταν θυσίες και οι ειδικές οικιακές τελετουργίες, όλες για το καλωσόρισμα των νεκρών. Δεδομένου ότι ο θάνατος δεν αλλάζει το χαρακτήρα που είχε κάποιος εν ζωή, οι πρόγονοί μας θεωρούσαν πως υπήρχαν αγαθοποιοί νεκροί, οι Manes και κακόβουλοι, οι Lemures, που επέστρεφαν μόνο για κακό. Οι γιορτασμοί κρατούσαν μόνο για τρεις ημέρες, εξαιτίας του κακού που θα μπορούσε να γίνει αν παρέμεναν περισσότερο οι Lemures. Κάθε οικογένεια προετοίμασε ιδιαίτερη υποδοχή της για τους προγόνους της, παρασκευάζοντας τροφή και πιοτό για να κατευναστεί η πείνα και η δίψα των φαντασμάτων. Για να προστατευτούν από τους Lemures, τοποθετούσαν ή σχεδίαζαν φυλακτήρια στις πόρτες και τα παράθυρα. Οι Αθηναίοι ιδιαίτερα έδεναν σχοινιά γύρω από τους ναούς τους για να αποτρέψουν το μίασμα των ιερών εγκαταστάσεων από τους νεκρούς. Πριν αναχωρήσουν οι νεκροί για τον κάτω κόσμο στο τέλος των εορτασμών, προσπαθούσαν να πάρουν μερικούς ζωντανούς μαζί τους. Συνεπώς, αν άκουγε κανείς το όνομά του μέσα στη νύχτα, δεν έπρεπε να απαντήσει Οι Lemures ή οι Κήρες μπορούσαν να καλέσουν μόνο μια φορά. Αν όμως απαντούσε, τότε βρισκόταν νεκρός το επόμενο πρωί. Στο τέλος της περιόδου των τριήμερων εορτασμών, κάθε ρωμαϊκή ή ελληνική οικογένεια διοργάνωνε μια τελετή εξορκισμού, για να απελευθερώσει το σπίτι από τις ψυχές των νεκρών και να εξασφαλίσει ευλογία για το επόμενο έτος. Η κεφαλή του οίκου, αφού εξαγνιζόταν, εκτελούσε την τελετή ρίχνοντας σπόρους πίσω του. Είναι πολύ περίεργο το γεγονός ότι αυτού του είδους την τελετή συναντάμε σε μακρινούς λαούς, όπως είναι οι Κινέζοι ή οι Ιάπωνες. <br /><br />Οι νεκροί λοιπόν έχουν δυνάμεις και σε τούτη την αντίληψη κρύβονται και οι λαϊκές πεποιθήσεις για τις δυνάμεις των βαμπίρ. Οι νεκροί μπορούν να παράγουν καλό και κακό, γεγονός που έχει σημαντική επίπτωση σε ολόκληρη κοινότητα. Η καλοκαγαθία των νεκρών οδηγεί σε καλή συγκομιδή, αφθονία των βροχοπτώσεων, καλούς και πολλούς απογόνους και άλλες γενικότερες ευλογίες. Η μοχθηρία των νεκρών οδηγεί σε θανατικό, σε στειρότητα των γυναικών και της γης, σε φτωχή συγκομιδή, σε θύελλες, σεισμούς και έκλειψη του ήλιου και της σελήνης, με λίγα λόγια σε απορρόφηση της ζωτικής ενέργειας που οδηγεί στην ευημερία. <br /><br />Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει στη σύγχρονη έννοια του βαμπίρ είναι η αρχέγονη ένωση του βαμπίρ με τις ιδιότητες του φιδιού ως σύμβολο γονιμότητας και αργότερα ως αντιπροσώπευση του κακού. Το φίδι φαίνεται αθάνατο επειδή αλλάζει το δέρμα του εποχιακά και φαίνεται έτσι να αναγεννιέται κάθε χρόνο, επιστρέφοντας -όπως και το βαμπίρ- εκ νεκρών. Το βαμπίρ θεωρείται όπως και το φίδι υπεύθυνο για τα μετεωρολογικά φαινόμενα. Ως κακόβουλος νεκρός και κάτοχος του κακού ματιού, το βαμπίρ θεωρείται ακόμα και σήμερα στη Ρουμανία αιτία της κακής συγκομιδής και των θυελλών. Επίσης στη Ρουμανία, το βαμπίρ θεωρείται αιτία της έκλειψης -ηλιακής ή σεληνιακής. Άλλοι λαοί, όπως οι Κινέζοι και οι Ιάπωνες θεώρησαν πως η έκλειψη προκαλείται από το φτερωτό φίδι, το δράκοντα, ο οποίος καταβροχθίζει τον ήλιο και το φεγγάρι. Εξαιτίας αυτών των συσχετισμών και της σχέσης τους με τους νεκρούς, το βαμπίρ και το φίδι θεωρήθηκαν συνώνυμα. Η γνώση των αρχαίων λαών για τα βαμπίρ είναι στενά συνδεδεμένη με τη θέση που είχε το φίδι στο λατρευτικό τους υπόβαθρο.<br /><br /><br />To be continued...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-780505998854520942?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-19763170887903021362007-10-29T22:10:00.000+02:002007-10-29T22:51:17.728+02:00Πόσο ακόμα θα γυρνάς στα στέκια εκείνα που σ΄ έχουνε πικράνει <br />Ανήσυχο μου αλάνι, πότε θα βρεις λιμάνι, τόση ντροπή δεν φτάνει <br />Το κόλπο αφού δεν πιάνει, ετούτο το σεργιάνι γέμισε μυστικά. <br /><br />Ψέματα, ανώφελα μπερδέματα, ψεύτικα κανακέματα <br />Και χρυσά στέμματα φτιαγμένα από χαρτί <br />Ολόκληρη η Γη γέμισε με γκρεμούς και ρέματα <br />Κάνε τα πάντα απόψε να θυμίζουνε γιορτή <br />Γιορτή και πανηγύρι, μην κάνεις το χατίρι <br />Σ΄ αυτούς που θέλουνε να πιουν του κόσμου όλη τη γύρη <br />Μοιάζει δειλία η σιωπή μα κι οι φωνές άκου τες γίναν γραφικές <br />και όσο μένεις έτσι θα είσαι πάντα στο κοστούμι ένας λεκές <br />και στο χαρτί τους μια μουτζούρα, γυρίζεις σαν τη σβούρα! <br /><br />Γι αυτό άλλαξε στάση, το σίδερο κολλάει στη βράση <br />Και πάμε φίλε μου μαζί από μηδενική βάση <br />Η βολή μας και η βολή τους επιτέλους να χαλάσει <br />Μπας κι αλλάξει την πορεία της η πλάση. <br /><br />Πες να πάει να γαμηθεί η κάθε εκδοχή <br />Που θέλει να κοιμάσαι χωρίς καμιά ενοχή <br />Να πάει να γαμηθεί, αυτό είναι μια αρχή <br />Να γίνει η νύχτα μέρα, κουβάρι η κλωστή. <br /><br />Αγρίμια που σε σκιάζουν στα όνειρα σου <br />Κερί που λιώνει η ζωή σου τώρα πια <br />Σημάδι βάζεις για να βρεις τα βήματα σου <br />Γκρεμός μπροστά σου ένα σάλτο κι άντε γεια <br />Ανύπαρκτη μου μοιάζει η μορφή σου <br />Και φοβισμένο σκύλο που εκάνε ζημιά <br />Κοιμάσαι και ξυπνάς μα η ψυχή σου <br />Σ΄ ένα κρεβάτι δεμένη με σκοινιά <br /><br />Πόσο ακόμα θα γυρνάς στα στέκια εκείνα που σ΄ έχουνε πικράνει <br />Ανήσυχο μου αλάνι, άντε να βρεις λιμάνι, ντροπή να μη σε φτάνει <br />Θα βγάλουμε φιρμάνι, να πάψουν να σε κυνηγούν νονοί και πολιτσμάνοι. <br /><br />Κοίτα που φτάνει μια ματιά σου καθαρή για να γίνει η ανατροπή <br />Πάψε όλα να τα ρίχνεις στην κακή ανατροφή <br />Και να γίνεσαι τροφή μασημένη για θηρία <br />Γίνε φίλε μου στροφή στην δική τους την ευθεία <br />Μην είσαι εύκολη λεία, γίνε η δυσκολία <br />Σ΄ αυτούς που θέλουν να σε δουν να πέφτεις μ΄ ευκολία. <br /><br />Δείχνει δειλία, αδιαφορία κι ο φανατισμός δικός τους χορηγός <br />Δεν γουστάρουνε να είσαι του μυαλού σου ο αρχηγός <br />Θα ΄σου το'πε ο στρατηγός στη δική σου τη θητεία <br />Κι ο μεσίτης του Θεού στη μικρή σου ενορία. <br />Να κι η ετυμηγορία , ένοχος εσύ, αθώα τα θηρία <br />Γι΄ αυτό μη βάζεις μες στο αίμα σου τούτη την υπνηλία <br />Που σου φέρνει απραξία, θα ΄σαι πάντα το παιδί που'χει κάνει αταξία<br /><br />Πες να πάει να γαμηθεί η κάθε εκδοχή...Σ΄ ένα κρεβάτι δεμένη με σκοινιά.<br />Πόσο ακόμα θα γυρνάς στα στέκια εκείνα...ετούτο το σεργιάνι γέμισε μυστικά. <br /><br />Μήπως πρέπει να ξυπνήσουμε κάποια στιγμή;;;<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RyZHhZd9-lI/AAAAAAAAARc/WYWhIdwX-Kk/s1600-h/early_morning_wake-up_call.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RyZHhZd9-lI/AAAAAAAAARc/WYWhIdwX-Kk/s400/early_morning_wake-up_call.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5126863864905726546" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-1976317088790302136?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-86761275184859732892007-10-09T11:15:00.000+03:002007-10-09T11:47:02.160+03:00ή αλλιώς...Πήζω, πήζω, πήζω! (Γι΄αυτό και δεν γράφω!)<br /><br />Είχα πολλά χρόνια να πέσω για ύπνο από τις 23:50 αλλά χτες δεν άντεχα άλλο...αν θέλετε να κάνετε κι εσείς το ίδιο ακολουθήστε την παρακάτω συνταγή κατά γράμμα.<br /><br /><strong>Υλικά που θα χρειαστείτε για μια βδομάδα:</strong><br /><br /><strong>α)</strong>20 ώρες μάθημα σε ένα φροντιστήριο, από τις οποίες...<br />- 15 ώρες αγγλικά διαφόρων επιπέδων (για να ¨δέσει¨ η συγκεκριμένη συνταγή προτείνω pre-juniors, juniors a/b, Elementary D και 2 τμήματα Advanced)<br />- 3 ώρες μάθημα σε ένα παιδάκι Δημοτικού για τα μαθήματα του σχολείου<br />- 2 ώρες με έναν αλλοδαπό που δε μιλάει γρι ελληνικά κι εσείς θέλετε να τον μάθετε.<br /><br /><strong>β)</strong>6 ώρες μάθημα για το ECDL<br /><br /><strong>γ)</strong>περίπου 2 ώρες την ημέρα μέσα στα μέσα μαζικής μεταφοράς (για την ακρίβεια 2 λεωφορεία)<br /><br /><strong>δ)</strong> περίπου 3 ώρες διάβασμα κάθε πρωΐ για να προλάβετε να προετοιμαστείτε για όλα αυτά.<br /><br />Τέλος, για καλύτερο αποτέλεσμα, μπορείτε να προσθέσετε και <strong>ε)</strong> λίγες πρωϊνές δουλειές σε ταχυδρομεία, τράπεζες, σούπερ μάρκετ και άλλες δημόσιες (ή μη) υπηρεσίες.<br /><br /><strong>Εκτέλεση</strong> (της συνταγής πάντα!)<br /><br />Τα προστέθετε όλα μαζί σε ένα μεγάλο εβδομαδιαίο μπολ και ανακατεύετε καλά μέχρι να γίνουν μια ομοιογενής και ομοιόμορφη μάζα και μέχρι να πιαστεί το χέρι σας από το ανακάτεμα. Το αποτέλεσμα σίγουρα θα είναι το αναμενόμενο και από τις 10 το βράδυ θα είστε σαν κοτόπουλο και θα σκουντουφλάτε από τη νύστα.<br /><br />Μετά θα πρέπει να το βάλετε στο ψυγείο μέχρι το τέλος Μαΐου, οπότε και θα είναι έτοιμο και θα μπορείτε να το απολαύσετε ξεκούραστα στο σπίτι σας όλο το καλοκαίρι.<br /><br /><em><strong>Καλή όρεξη!</strong></em><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rws_3DmH1QI/AAAAAAAAARU/Jg3D6tHWxJ8/s1600-h/still_life_with_open_bible_candlestick_and_novel.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rws_3DmH1QI/AAAAAAAAARU/Jg3D6tHWxJ8/s400/still_life_with_open_bible_candlestick_and_novel.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119255616527258882" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-8676127518485973289?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-22661061912680289442007-09-26T14:41:00.000+03:002007-10-29T22:52:32.617+02:00Όλα ξεκίνησαν την προηγούμενη Τρίτη...<br />Η Stefy μου ανακοίνωσε ότι έπιασε δουλειά ως καθηγήτρια πληροφορικής σε ένα φροντιστήριο και θα κάνει μαθήματα για το ECDL...Για όσους δεν το γνωρίζετε αυτό είναι ένα πιστοποιητικό ότι ξέρεις υπολογιστές και συγκεκριμένα τα προγράμματα της Microsoft. Anyway...<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RvpGOTmH1OI/AAAAAAAAARE/31_x6l9jggc/s1600-h/ecdl_moduly.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RvpGOTmH1OI/AAAAAAAAARE/31_x6l9jggc/s400/ecdl_moduly.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5114477538424902882" /></a><br /><br />Εγώ (η μικρή και αφελής!) που ήθελα από πέρυσι να ξεκινήσω για να πάρω και αυτό το εφόδιο στη ζωή μου, ενθουσιάστηκα...είπα : "Να η ευκαιρία!" Τι καλύτερο από το να κάνω τη δουλειά μου και ταυτόχρονα να έχω και μια καθηγήτρια που ήδη γνωρίζω και συμπαθώ;;; Δυο σε ένα! Και η <a href="http://www.olaeinaithematiming.wordpress.com">Stefy</a> (δεν ξαναβάζω link! Θα αναφερθεί πολλές φορές το όνομά σου και δε θέλω να σου κάνω promotion!)φυσικά με παρότρεινε... : "Ναι, έλα, θα είναι καλά και θα έχεις κι εμένα καθηγήτρια!" Χμμμ... από την αρχή βρώμαγε το πράγμα θα μου πείτε και θα έχετε και δίκιο. Αλλά η δίψα μου για μάθηση μου είχε κλείσει τη μύτη και δεν το πήρα πρέφα όταν έπρεπε. Τώρα είναι αργά...<br /><br />Όπως καταλαβαίνετε πήγα και γράφτηκα στο φροντίστηριο μια μέρα πριν αρχίσουν τα μαθήματα και μάλιστα το κράτησα κρυφό από την Stefy για να της κάνω έκπληξη! Να με δει μπροστά της Φάντη μπαστούνι! (πρώτη φορά γράφω αυτή την έκφραση...αλλά επανέρχομαι στο θέμα μου!)Και σαν να μη φτάνουν όλα αυτά (για να δείτε τι βλακείες κάνει ένας άνθρωπος στο όνομα της φιλίας!) ΑΠΑΙΤΗΣΑ να μπω στο τμήμα της κυρίας Stefys. Η κοπελιά στη γραμματεία προς στιγμήν κατσούφιασε και με ενημέρωσε οτι το εν λόγω τμήμα (οι υπόλοιποι κακόμοιροι συμμαθητές μου δηλαδή)ήταν ήδη γεμάτο και δε μπορούσε να με βάλει εκεί. Αυτή ήταν μια χαμένη ευκαιρία να γλιτώσω (έπρεπε να το θεωρήσω σημάδι της μοιράς και να αρνηθώ αμέσως) αλλά δυστυχώς μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα όλα ανατράπηκαν...η γραμματέας είχε βρει μια λύση...θα έβγαζε μια κοπέλα που ήθελε να παρακολουθήσει μόνο μια ενότητα και θα έβαζε εμένα! Να μην σας τα πολυλογώ, γράφτηκα και έβαλα και τη γραμματέα στο κόλπο να το κρατήσουμε κρυφό από τη Stefy. <br /><br />Κι έρχεται η ρημαδιασμένη προηγούμενη Τετάρτη και αφού φεύγω μια ώρα νωρίτερα από τη δουλειά μου (χάνω και το μεροκάματο για το μάθημα!) πάω ωραία και καλά στο φροντιστήριο! Μπαίνω μέσα. Η Stefy, αγχωμένη, ήταν σκυφτή πάνω από το βιβλίο της και μελετούσε τι θα μας παραδώσει. Με απαλά και αθόρυβα βήματα σαν του Τούλη, πλησιάζω από πίσω της και της λέω : "Κυρία, ήρθα για μάθημα!" Εκείνη, πριν ακόμα γυρίσει το κεφάλι, λέει : "Ε, όχι!!!" Ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, δεν θυμάμαι και ακριβώς! Κάθομαι στο διπλανό γραφείο (επειδή είμαι geek και teacher's pet αλλά και για να της συμπαρασταθώ στην αρχή του πρώτου της μαθήματος!) και μετά από λίγα λεπτά ξεκίνησε το μάθημα, αφού μαζεύτηκαν και τα υπόλοιπα θύματα...<br /><br />Στην αρχή λοιπόν κάτι δεν πήγαινε καλά...η Stefy μίλαγε αλλά εγώ (που ήμουν δίπλα) δεν άκουγα τίποτα. "Μπα, μάλλον δε μιλάει", σκέφτηκα. "Θα τα λέει από μέσα της". Μετά από λίγο κι ενώ έβλεπα τα χείλη της να κουνιούνται λέω : "Βοήθεια, η Stefy χάλασε! Δεν μπορεί να μιλήσει! Αααααααα! Τι να κάνω τώρα;" Αλλά μετά κατάλαβα ότι το μόνο που είχε πάθει ήταν πως από το άγχος η φωνή χανόταν κάπου μέσα της και δεν έβγαινε ποτέ από το στόμα της!!! Κι έτσι αποφάσισα να δράσω...της κάνω νόημα να μιλάει πιο δυνατά. <br /><br />Όλα καλά μετά. Το μάθημα συνεχίστηκε ομαλά μέχρι που άρχισα να νιώθω άσχημα για κάποιν ανεξήγητο λόγο. Και δεν ήταν επειδή δεν ήξερα το μάθημα, γιατί το πρώτο ήταν γελοίο και τα έκανα όλα πριν ολοκληρώσει τη φράση της! Αλλά με είχε πιάσει ένα άγχος και αποφάσισα να βρω τι το προκαλούσε. Και επειδή ένα από τα πολλά προσόντα μου είναι και η παρατηρητικότητα (λέμε τώρα) σύντομα αντελήφθην ότι η αιτία αυτού του δυσάρεστου συναισθήματος που με διακατείχε ήταν το ξεφύσημα (οοουυυφφφ!) που συνόδευε το τέλος κάθε πρότασης που ξεστόμιζε η καθηγήτρια μου!!! "Πω πω αυτή θα μου μείνει στα χέρια απόψε!" ξανασκέφτομαι. Της ξανακάνω νόημα οτι τα πάει πολύ καλά και να ηρεμήσει!<br /><br />Μετά από 3 ώρες, και αφού προέκυψαν κάποια μικροπροβλήματα με τους υπολογιστές (ο καθένας έκανε ότι του γούσταρε!), το μάθημα τελείωσε με μεγάλη επιτυχία. Και ΑΝΤΙ να μου πει κι ευχαριστώ για τη συμπαράσταση μου, τι κάνει η κυρία, παρακαλώ;;; Μας δίνει για διάβασμα 1,5 ΟΛΟΚΛΗΡΟ κεφάλαιο. Και 50 σελίδες, μιλάμε! Αααααααα...από τα νεύρα μου έγινα έτσι...<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RvpOKjmH1PI/AAAAAAAAARM/7sHBygL0cy8/s1600-h/SP-freaked-out.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RvpOKjmH1PI/AAAAAAAAARM/7sHBygL0cy8/s400/SP-freaked-out.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5114486270093415666" /></a><br /><br />Ευτυχώς που ήταν εύκολα και τα ξεπέταξα τσάκα - τσάκα. Αλλά στο 2ο μάθημα πάλι τα ίδια! Και το 2ο μάθημα δυστυχώς δεν ήταν τόσο εύκολο! Αλλά κι εγώ για αντίποινα της έκανα τη ζωή δύσκολη...είχα σημειώσει απορίες και τη ρώταγα συνέχεια, της έλεγα "αυτό δεν μας το είπες" αν ξέχναγε κάτι και απαίτησα να μας εξετάσει γιατί "τσάμπα διάβασα εγώ;;;" και "πως θα πάρω καλό βαθμό αν δε με εξετάσεις;;;" αλλά εκείνη με αγνόησε γελώντας και συνέχισε το μάθημα. (Για να μη με περάσετε και για σπασικλάκι αυτά δεν τα έλεγα δυνατά για να τα ακούνε όλοι - αν και τώρα που το ξανασκέφτομαι ίσως θα έπρεπε!!!)Και χθες που υπαινίχθηκα να πάω σινεμά την Πέμπτη (βγαίνει ο Ρατατούλης) τι γυρνάει και μου λέει όλο θράσος;;;; "Την Πέμπτη θα κάτσεις μέσα να διαβάσεις γιατί θα σας βάλω πολλά την Τετάρτη!!!" Άκουσον, άκουσον!!! Φυσικά δεν απάντησα γιατί είμαι μια κυρία και δεν ήθελα να ρίξω το επίπεδο!!!<br /><br /><br />Αυτά είχα να καταγγείλω και τώρα πάω να διαβάσω γιατί είμαι συνεπής μαθήτρια κι έχω μάθημα το απόγευμα!!! Πάντως η επιστροφή στα θρανία, ως μαθήτρια αυτή τη φορά, είναι πολύ ωραία! Γειά σας!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-2266106191268028944?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-20182130398385359182007-09-17T10:28:00.000+03:002007-09-17T11:06:56.619+03:00<table id="HB_Mail_Container" height="100%" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%" border="0" unselectable="on"><tbody><br /><tr height="100%" width="100%" unselectable="on"><td id="HB_Focus_Element" valign="top" width="100%" background="" height="250" unselectable="off"><div>που παρουσιάζουν οι εκλογές σε αυτή τη χώρα!</div><br /><br /><div>Δηλαδή αυτό το άγχος κάθε φορά αν θα βγει το ΠΑΣΟΚ ή η Ν.Δ. είναι απερίγραπτο!</div><br /><br /><div>Και τελικά βγήκε πάλι η Ν.Δ.. Και τι έγινε; Μήπως νομίζει κανείς ότι θα αλλάξει κάτι από δω και πέρα; Γιατί εγώ προσωπικά αμφιβάλλω. Anyway...</div><br /><br /><div>Το μόνο που μου άρεσε πάντως χτες ήταν οι ελληνικές ταινίες που προβλήθηκαν «λόγω της ημέρας»...<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111073383173986322" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Ru4uKZEKGBI/AAAAAAAAAQ0/ylFoewcjfhg/s400/Iparhikefilotimo1.jpg" border="0" /></div></td></tr><tr unselectable="on" hb_tag="1"><td style="FONT-SIZE: 1pt" height="1" unselectable="on"><br /><br /><div id="hotbar_promo"></div></td></tr></tbody></table><br /><p><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111073533497841698" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Ru4uTJEKGCI/AAAAAAAAAQ8/64uSTYZatSw/s400/tzenhtzenhcoverBIG.jpg" border="0" /> </p><p>Περιγράφουν την πολιτική και τους πολιτικούς πολύ παραστατικά και δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα από τότε...ο καθένας κοιτάει τι μπορεί να αρπάξει από όπου φτάνει το χέρι του, αδιαφορούν για τον λαό, ρουσφέτια, σκοπιμότητες κ.τ.λ.. Βέβαια έχουν και το χιούμορ τους και στο τέλος τα πράγματα πάνε καλά και υπουργοί και βουλευτές αποφασίζουν να εργαστούν για το κοινό καλό. Στην πραγματικότητα αυτό σπάνια συμβαίνει, η αλήθεια είναι, εκτός κι αν υπάρξει κάποια φωτεινή εξαίρεση καμιά φορά... Τέλοσπάντων! Αυτά και με τις εκλογές, ας μην επεκταθώ...σε 4 χρόνια πάλι!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-2018213039838535918?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-78759500032342899122007-09-09T19:24:00.001+03:002007-09-09T19:31:52.761+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RuQeZ3Uv9vI/AAAAAAAAAP0/ZNucj6p0rdg/s1600-h/jealousy_monster.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RuQeZ3Uv9vI/AAAAAAAAAP0/ZNucj6p0rdg/s400/jealousy_monster.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108241307041527538" border="0" /></a><br />και τα Flanimals...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RuQejXUv9wI/AAAAAAAAAP8/ZGpMaPaipHI/s1600-h/flanimals_honk_illustration.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RuQejXUv9wI/AAAAAAAAAP8/ZGpMaPaipHI/s400/flanimals_honk_illustration.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108241470250284802" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RuQeqHUv9xI/AAAAAAAAAQE/a8rxwexa5ZE/s1600-h/flanimals_puddloflaj_illustration.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RuQeqHUv9xI/AAAAAAAAAQE/a8rxwexa5ZE/s400/flanimals_puddloflaj_illustration.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108241586214401810" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RuQewHUv9yI/AAAAAAAAAQM/Io2t_Qe-W8M/s1600-h/ginger.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RuQewHUv9yI/AAAAAAAAAQM/Io2t_Qe-W8M/s400/ginger.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108241689293616930" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RuQe4nUv9zI/AAAAAAAAAQU/WG48WYlGQw0/s1600-h/grundit.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RuQe4nUv9zI/AAAAAAAAAQU/WG48WYlGQw0/s400/grundit.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108241835322505010" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RuQfAXUv90I/AAAAAAAAAQc/ikuEcmAdX2Q/s1600-h/mernimbler.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RuQfAXUv90I/AAAAAAAAAQc/ikuEcmAdX2Q/s400/mernimbler.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108241968466491202" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RuQfJHUv91I/AAAAAAAAAQk/hx-JBnnwYiI/s1600-h/plamglotis.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RuQfJHUv91I/AAAAAAAAAQk/hx-JBnnwYiI/s400/plamglotis.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108242118790346578" border="0" /></a><br /> <span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> Ποιο θέλετε να είστε;;;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-7875950003234289912?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-4444687926258554152007-09-05T12:46:00.000+03:002007-09-05T12:55:16.926+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rt58jnUv9uI/AAAAAAAAAPs/y8B4oMKKuEw/s1600-h/burn.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rt58jnUv9uI/AAAAAAAAAPs/y8B4oMKKuEw/s400/burn.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106655978777999074" border="0" /></a><br /><p class="MsoNormal">Πολιτεύονται και δεν ντρέπονται</p> <p class="MsoNormal"><o:p></o:p>Έργα στις οδούς, θέσεις και μισθοί,<br />αυξήσεις, εντυπώσεις, υποσχέσεις<br />έρχονται εκλογές<br />Κάθε τέσσερα χρονάκια<br />μία Κυριακή πολίτες<br />κι ό,τι δεν τους είπες<br />γράψ' το στο ψηφοδέλτιο κι εσύ</p> <p class="MsoNormal"><o:p></o:p>Καταναλώνουμε λάφυρα<br />συζητάμε σε παράθυρα<br />πολιτευόμαστε άκυρα<br />για να γίνουν όλα πιο αυστηρά<o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p></o:p>Γήπεδο και ΚΝΕ και αναρχία και σχολείο<br />από όλα πέρασες νωρίς και τα παράτησες νωρίς<br />-Γιατί μπορούσα και χωρίς</p> <p class="MsoNormal"><o:p></o:p><o:p></o:p>Φτιαχτά όλα τα εμπόδια που μπροστά μου βρεθήκαν,<br />μιλημένοι όλοι εκείνοι που πολλά μ' αρνηθήκαν.<br />Στημένες καταστάσεις ζούμε χρόνια τώρα.<br />δε νομίζετε πως έφτασε η ώρα</p><p class="MsoNormal"> Γι' αυτό βγείτε στους δρόμους και φωνάξτε και οι άλλοι,<br />σηκώστε επιτέλους λιγάκι κεφάλι<br />σ' αυτούς που χρόνια τώρα μας βασανίζουν,<br />σ' αυτούς που τη τύχη, τη ζωή μας ορίζουν.</p><p class="MsoNormal"> Εσύ τους έχεις βάλει εκεί που είναι τώρα<br />για να ταλαιπωρούν ακόμα αυτή την χώρα.<br />Εσύ τους ανέχεσαι στα μπαλκόνια<br />να κελαιδάν όλη την ώρα σαν τ' αηδόνια.</p> <p class="MsoNormal">Άλλους η εξουσία, άλλους το χρήμα<span style="font-family:Batang;"><br /></span>σας αρρώστησε και είναι κρίμα.<span style="font-family:Batang;"><br /></span>σκοπός της ζωής σας τώρα μένει<span style="font-family:Batang;"><br /></span>να βλέπετε τον διπλανό σας να πεθαίνει.<span style="font-family:Batang;"><br /><br /></span>Σαν αποτέλεσμα του δικού σας αγώνα<span style="font-family:Batang;"><br /></span>ο πόνος, η φτώχεια, η διχόνοια.<span style="font-family:Batang;"><br /></span>Άνθρωποι μεταξύ τους δε μιλιούνται,<span style="font-family:Batang;"><br /></span>όλοι νοικιάζονται και όλοι πουλιούνται.<br /><br />Φοβάται ο κόσμος ν' αντιδράσει,<br />φοβάται να μιλήσει, να σκεφτεί, να δράσει.<br />Δώσατε εξουσία σ' αυτούς που δε πρέπει,<br />η γενιά μας δε το επιτρέπει.</p> <p class="MsoNormal">Μας πάτε ταξίδι σ' άλλες εποχές,<br />κάθε φορά που γίνονται εκλογές.<br />Εκεί που τον καθένα σας συμφέρει,<br />το μυαλό μας προσπαθεί να φέρει.<br />Κι η Ελλάδα πονάει και ο ξένος γελάει,<br />και ας είναι αυτός η αιτία γι' αυτά που περνάει.<br />ας ευχηθούμε το κακό να μην κρατήσει,<br />και ας βρεθεί ένας τίμιος την χώρα αυτή να κυβερνήσει.<o:p><br /></o:p></p><p class="MsoNormal"><br /><o:p></o:p></p><p class="MsoNormal"><o:p></o:p>Να ‘ταν λέει ο κόσμος μια κάλπη<br />κάθε μέρα και κάτι<br />να 'χαμε εκλογές,<br />να ’ταν λέει ο κόσμος μια κάλπη<br />να ψηφίζαμε αγάπη<br />και να έβγαινε, δες.</p> <p class="MsoNormal">Λέει μιαν αυγή να ξυπνήσεις<br />και ν’ ακούσεις ειδήσεις<br />δίχως ένα νεκρό,<br />λέει να θεσπίσουνε νόμο<br />και να γίνει το γέλιο<br />εθνικό ιερό.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p>Ανθρωπάκι μου μικρό μην περιμένεις ποια εδώ κανείς δεν θα έρθει να μας σώσει,<br />ένα μονάχα θα σου πω<br />ό,τι δεν πάρεις μοναχός κανείς<br />δεν θά ερθει να στο δώσει....<br />δεν έχω να σου πω ωραία λόγια<br />έχουνε όλα ειπωθεί χίλιες φορές<br />ο κόσμος δεν αλλάζει με κουβέντες<br />δεν άλλαξε ποτέ με προσευχές...</p><br /><p class="MsoNormal">Ο αστυφύλακας ταυτότητα ζητάει, μα εγώ την ψάχνω απ' τα δεκαεννιά.<br /></p><p class="MsoNormal">Χωρίς ταυτότητα νοιώθω κι ας την έχω στη τσέπη μου πάντα.</p><p class="MsoNormal"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Χωρίς ταυτότητα δεν μπορείς να ψηφίσεις, σωστά; Μήπως να την έχανα;;;</span><br /></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><br /></p> <p><br /></p><br /><p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-444468792625855415?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-56257095362364299262007-08-29T01:38:00.000+03:002007-08-29T01:42:00.676+03:00<em><strong>I will not make the same mistakes that you did<br />I will not let myself cause my heart so much misery<br />I will not break the way you did, you fell so hard<br />I've learned the hard way to never let it get that far<br /><br />Because of you I never stray too far from the sidewalk<br />Because of you I learned to play on the safe side so I don't get hurt<br />Because of you I find it hard to trust not only me, but everyone around me<br />Because of you I am afraid<br /><br />I lose my way and it's not too long before you point it out<br />I cannot cry because I know that's weakness in your eyes<br />I'm forced to fake, a smile, a laugh, every day of my life<br />My heart can't possibly break when it wasn't even whole to start with<br /><br />Because of you I never stray too far from the sidewalk<br />Because of you I learned to play on the safe side so I don't get hurt<br />Because of you I find it hard to trust not only me, but everyone around me<br />Because of you I am afraid<br /><br />I watched you die<br />I heard you cry<br />Every night in your sleep<br />I was so young<br />You should have known better than to lean on me<br />You never thought of anyone else<br />You just saw your pain<br />And now I cry in the middle of the night for the same damn thing<br /><br />Because of you I never stray too far from the sidewalk<br />Because of you I learned to play on the safe side so I don't get hurt<br />Because of you I tried my hardest just to forget everything<br />Because of you I don't know how to let anyone else in<br />Because of you I'm ashamed of my life because it's empty<br />Because of you I am afraid<br /><br />Because of you<br />Because of you</strong></em><br /><br /><br />Kelly Clarkson<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-5625709536236429926?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-59054174984407771732007-08-26T23:47:00.001+03:002007-08-26T23:50:20.650+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RtHngXUv9tI/AAAAAAAAAPk/l8DDKIeZq0E/s1600-h/600px-WV-62.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RtHngXUv9tI/AAAAAAAAAPk/l8DDKIeZq0E/s400/600px-WV-62.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5103114395990357714" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-5905417498440777173?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-29153777544391475172007-08-10T19:09:00.000+03:002007-08-10T19:37:28.604+03:00είναι οι αγαπημένοι μου ηθοποιοί!!!<br />Βασικά είναι και πολλοί άλλοι ακόμα, Έλληνες και ξένοι, αλλά θα περιοριστώ σε πέντε ξένους σήμερα...<br />Τι εννοείτε και τι σας νοιάζει εσάς;<br />Με προσκάλεσε η <a href="http://www.anagennimeni.wordpress.com">Ρενάτα</a> να τους πω και γι'αυτό τους λέω!<br />Μπααααα...πολύ περίεργοι είστε! <br />Λοιπόν, έχουμε και λέμε...<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RryRCrkXvVI/AAAAAAAAAPc/kT1wAWCTfqY/s1600-h/5.edfdcaf850_o.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RryRCrkXvVI/AAAAAAAAAPc/kT1wAWCTfqY/s400/5.edfdcaf850_o.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5097108353517600082" /></a><br />Julia Roberts<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RryQq7kXvRI/AAAAAAAAAO8/gxw2_t_D8ac/s1600-h/1.Anthony_Hopkins.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RryQq7kXvRI/AAAAAAAAAO8/gxw2_t_D8ac/s400/1.Anthony_Hopkins.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5097107945495706898" /></a><br />Anthony Hopkins<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RryQ5rkXvUI/AAAAAAAAAPU/LrCQ-Rm1Ckk/s1600-h/4.Morgan_Freeman.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RryQ5rkXvUI/AAAAAAAAAPU/LrCQ-Rm1Ckk/s400/4.Morgan_Freeman.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5097108198898777410" /></a><br />Morgan Freeman<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RryQ0bkXvTI/AAAAAAAAAPM/Q_PkSNdjUmU/s1600-h/3.johnny-deep.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RryQ0bkXvTI/AAAAAAAAAPM/Q_PkSNdjUmU/s400/3.johnny-deep.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5097108108704464178" /></a><br />Johnny Deep <br />και last but not least...<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RryQwLkXvSI/AAAAAAAAAPE/h8LGHglPxZw/s1600-h/2.hugh-grant.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RryQwLkXvSI/AAAAAAAAAPE/h8LGHglPxZw/s400/2.hugh-grant.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5097108035690020130" /></a><br />Hugh Grant<br /><br />Εντάξει;<br />Δεν ξέρω ποιούς να προσκαλέσω να παίξουν γιατί όλοι λείπουν!<br />Θα προσκαλούσα τη <a href="http://www.olaeinaithematiming.wordpress.com">Stefy</a> που της αρέσουν τα παιχνιδάκια αλλά κι αυτή λείπει!<br />Όποιος θέλει ας παίξει λοιπόν!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-2915377754439147517?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-11928766041099775692007-07-28T10:58:00.000+03:002007-07-28T11:01:21.750+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rqr3fLkXvQI/AAAAAAAAAO0/SrhtK-BFHEU/s1600-h/ShipwreckBeachZakynthos.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rqr3fLkXvQI/AAAAAAAAAO0/SrhtK-BFHEU/s400/ShipwreckBeachZakynthos.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092154443749113090" /></a><br /><br />Καλό καλοκαίρι και καλές διακοπές σε όλους!!!<br />Να περάσετε όλοι όσο καλύτερα μπορείτε!<br />Εγώ θα είμαι εδώ (βλέπε φωτό!)...<br />και αλλού!<br /><br />Γειάάάάά!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-1192876604109977569?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-32163371891116083392007-07-25T15:22:00.000+03:002007-07-25T16:39:23.585+03:00Μετά από πρόσκληση του <a href="http://www.skarthali.wordpress.com">Σκαρθαλιού</a> θα παίξω κι εγώ το παιχνίδι με τις φράσεις...Βασικά ήταν λίγο περίπλοκο να καταλάβω τι ζητούσε ακριβώς αλλά οι οδηγίες ευτυχώς ήταν διαφωτιστικές. Λοιπόν πρέπει να σχολιάσω, να συμφωνήσω ή να διαφωνήσω με κάποιες φράσεις που ανέφερε το Σκαρθάλι και να προσθέσω και κάποιες δικές μου. Αρχίζω λοιπόν με...<br /><br />...μια γνωστή φράση που πάσαρε ο συνάδελφος που με κάλεσε να παίξω...δηλαδή το Σκαρθάλι! <br /><span style="font-weight:bold;">Carpe diem!</span><br />Και δική μου αγαπημένη φράση που κοσμούσε το βιβλίο των Λατινικών στο Λύκειο καθώς και τα περισσότερα άλλα βιβλία μου! Άδραξε τη μέρα! Seize the Day! Θα συμφωνήσω με το αγαπημένο μου αδελφάκι μου στο "ζήσε το σήμερα". Βασικά το σκέφτομαι όταν είμαι στεναχωρημένη και σκέφτομαι ότι πρέπει να κάνω επειγόντως κάτι για να συνέλθω το γρηγορότερο δυνατόν. Δεν αξίζει να στεναχωριόμαστε για μικρά και ανόητα πράγματα -ειδικά την ώρα που άλλοι άνθρωποι γύρω μας έχουν πραγματικά σοβαρά προβλήματα- και θα πρέπει να απολαμβάνουμε τη ζωή μας όσο περισσότερο μπορούμε καθημερινά.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqdSXrkXvPI/AAAAAAAAAOs/R_PwEVvLDnM/s1600-h/26296468_PICT7415awithwords.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqdSXrkXvPI/AAAAAAAAAOs/R_PwEVvLDnM/s400/26296468_PICT7415awithwords.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091128470551379186" /></a><br /><br />...μια φράση που έφτιαξε το Σκαρθάλι<br /><span style="font-weight:bold;">Έλεος!</span><br />Μου την έχει κολλήσει κι εμένα αυτή τη φράση το Σκαρθάλι και τη λέω όταν ακούω κάτι εξωφρενικό, κουλό, κουφό (ή με κάποιο άλλο σωματικό πρόβλημα τέλος πάντων!) άκυρο, τρελό, χαζό κ.τ.λ..<br /><br /><br />...μια γνωστή φράση που διάλεξα εγώ<br /><span style="font-weight:bold;">We loved with a love that was more than love.</span> <br />Μια φράση του Edgar Allan Poe πάνω στην οποία έπεσα πρόσφατα και μου άρεσε πάάάρα πολύ και μου θύμισε δυο άλλες φράσεις που μου αρέσουν επίσης πολύ αλλά δεν ξέρω αν τις έχει πει κάποιος γνωστός "Όταν ξέρεις τους λόγους για τους οποίους αγαπάς τον άλλο, τότε δεν τον αγαπάς πραγματικά" και "Να αγαπάς σαν να μην έχεις πληγωθεί ποτέ".<br />Πιστεύω ότι οι αυτές οι φράσεις πραγματικά δείχνουν πως θα έπρεπε να είναι η αγάπη.<br /><br /><br />...μια φράση που έφτιαξα εγώ και θα την πασάρω σε άλλους 5<br /><span style="font-weight:bold;">Αύριο ξημερώνει μια καινούρια μέρα</span><br />Τη λέω όταν όλα πάνε στραβά κι ανάποδα και θέλω να μου δώσω λίγο κουράγιο ή να εμψυχώσω ένα φίλο. Και στατιστικά να το πάρουμε δε μπορεί δυο μέρες στη σειρά να πηγαίνουν όλα από το κακό στο χειρότερο! Αύριο θα είναι καλύτερα τα πράγματα!!!<br /><br />Με τη σειρά μου θα προσκαλέσω κι εγώ τους ...<br /><a href="http://www.mpampakis.wordpress.com">Μπαμπάκη</a><br /><a href="http://eenvain.wordpress.com/">En vain</a><br /><a href="http://www.alepou.blogspot.com/">Αλεπούδιους</a><br /><a href="http://4quartets.wordpress.com/">Λέων</a> και<br /><a href="http://www.sofogreg.wordpress.com">Sofogreg</a><br /><br /><br />Τις οδηγίες του παιχνιδιού θα βρείτε στην παρακάτω διεύθυνση...<br /> <a href="http://anisixos.blogspot.com/2007/07/blog-post_12.html">http://anisixos.blogspot.com/2007/07/blog-post_12.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-3216337189111608339?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-82623569570962225822007-07-20T15:44:00.000+03:002007-07-20T16:17:15.686+03:00Με αφορμή την πρόσκληση της <a href="http://www.alepou.blogspot.com">Αλεπουδίτσας</a> θα απαντήσω κι εγώ στο ερώτημα tourist or traveller...<br />Βασικά απ'ότι κατάλαβα πρέπει να αναφερθώ στα αγαπημένα ταξίδια που έχω κάνει μέχρι τώρα...κάτι που θα κάνω με ευχαρίστηση αφού αυτό το θέμα είναι απο τα αγαπημένα μου! <br />Δεν ξέρω αν το έχετε πάρει είδηση αλλά μου αρέσουν τα ταξιδάκια.<br />Αρχίζω λοιπόν με τα δύο ταξίδια που έχω κάνει μέχρι στιγμής στο εξωτερικό... <br /><br /><strong>1. Ρώμη - Φλωρεντία.</strong><br />Δεν θυμάμαι ακριβώς πότε ήταν αλλά νομίζω πριν από 4-5 χρόνια. Πάντως ήταν καλοκαίρι! Αύγουστος συγκεκριμένα. Πολύ ωραίο ταξίδι, πολύ ωραία η Ρώμη και η Φλωρεντία και τα αξιοθέατα, το φαγητό, όλα, είχα περάσει τέλεια. Αλλά αυτό το ταξίδι έχει μείνει στην καρδιά μου για έναν άλλο λόγο...ήταν το πρώτο και το τελευταίο που έκανα μαζί με το θείο μου. <br /><br /><strong>2. Παρίσι - Disneyland.</strong><br />Αυτό νομίζω ήταν πριν 2-3 χρόνια. Εκτός από την <a href="http://www.ninac.wordpress.com">Composition</a> και τη θεία μου που ήταν και στο προηγούμενο ταξίδι, σε αυτό είχα την "χαρά" να έχω μαζί μου το <a href="http://www.skarthali.wordpress.com">Σκαρθάλι</a>, τα 2 μικρά ξαδελφάκια μου και τη νονά του Σκαρθαλιού με τα 2 ,επίσης μικρά, παιδάκια της. Ήμασταν μια ωραία ατμόσφαιρα, ήμασταν!!! Το Παρίσι ΤΕΛΕΙΟ και η Disneyland με τα παιχνίδια της ακόμα ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΗ!!! Τα ψώνια που κάναμε δε ήταν πάρα πολύ ωραία και χρήσιμα, ειδικά τα λούτρινα από τη Disneyland! Να μην σας τα πολυλογώ ήταν το καλύτερο ταξίδι μέχρι τώρα...το Σκαρθάλι έσπασε την ψηφιακή της Composition, εκείνη μετά έκανε μούτρα σαν 5χρονο που δεν του αγοράσανε γλειφιτζούρι και δεν ήθελε να μπει στο καραβάκι που περιμέναμε μια ώρα για να πάμε βόλτα, βάλαμε 3D γυαλάκια, <br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqCxWVPU6yI/AAAAAAAAAN0/61NZBW_uulo/s1600-h/Paris!.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqCxWVPU6yI/AAAAAAAAAN0/61NZBW_uulo/s400/Paris!.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089262576145328930" /></a><br />πληρώσαμε 40 ευρώ σε κοκα κόλες ( 4 ευρώ το μικρό κουτάκι παρακαλώ - δεν είχαμε κοιτάξει τον κατάλογο κι εμείς!!!), είδαμε τον Καρεμπέ και τα μικρά έβγαλαν φωτογραφίες μαζί του, μείναμε σε Hilton, γνωρίσαμε τους δρόμους του Παρισιού<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqCyIlPU6zI/AAAAAAAAAN8/5IsEqEsHugc/s1600-h/quai+malaquais!!.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqCyIlPU6zI/AAAAAAAAAN8/5IsEqEsHugc/s400/quai+malaquais!!.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089263439433755442" /></a><br />κι άλλα πολλά!!!<br /><br />3. Στην τρίτη θέση θα βάλω διάφορες εκδρομές που έχω κάνει εντός συνόρων...<br />Για παράδειγμα <strong>Αράχωβα</strong> <br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqCzQlPU60I/AAAAAAAAAOE/3hM3DKNZlUQ/s1600-h/arax.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqCzQlPU60I/AAAAAAAAAOE/3hM3DKNZlUQ/s400/arax.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089264676384336706" /></a><br /><strong>Πάτρα</strong>(πήγα κι εγώ 1η φορά στο καρναβάλι - όποιος με βρει κερδίζει!) <br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqCzwlPU61I/AAAAAAAAAOM/3ZkN6V41O_c/s1600-h/patra.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqCzwlPU61I/AAAAAAAAAOM/3ZkN6V41O_c/s400/patra.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089265226140150610" /></a><br /><strong>Νάξος</strong> <br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqC0RFPU62I/AAAAAAAAAOU/6FiuZm5x1UA/s1600-h/Paros-Naxos_2006+036.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqC0RFPU62I/AAAAAAAAAOU/6FiuZm5x1UA/s400/Paros-Naxos_2006+036.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089265784485899106" /></a><br /><strong>Πάρος</strong><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqC01VPU63I/AAAAAAAAAOc/zYnlfj3WYBg/s1600-h/paros.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqC01VPU63I/AAAAAAAAAOc/zYnlfj3WYBg/s400/paros.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089266407256157042" /></a><br /><strong>Σπέτσες</strong><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqC1QFPU64I/AAAAAAAAAOk/c2LTQWxNezM/s1600-h/Spetses6.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RqC1QFPU64I/AAAAAAAAAOk/c2LTQWxNezM/s400/Spetses6.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089266866817657730" /></a><br />και άλλα μέρη όπως <strong>Εύβοια - Σαντορίνη - Θεσσαλονίκη - Ναύπλιο</strong> που έχω περάσει εξίσου καλά αλλά τώρα δεν έχω πρόχειρες φωτογραφίες. Ούτε για τη Ρώμη έχω αυτή τη στιγμή.<br /><br />Όσοι αναγνωρίσετε τις φάτσες σας δίπλα στη δική μου μην αγχωθείτε και μη με βρίσετε please!<br /><br />Γενικά όπου και να πάω περνάω πολύ ωραία αρκεί να έχω καλή παρέα. κάτι που ευτυχώς συμβαίνει καιβασικά μου αρέσει να βλέπω τα αξιοθέατα (άλλο που <a href="http://www.ninac.wordpress.com">μερικές</a> - <a href="http://www.skarthali.wordpress.com">μερικές</a> δε θέλανε να πάμε να δούμε το Λούβρο επειδή θα είχε μεγάλη ουρά!!!) αλλά και κάτι πιο ιδιαίτερο που έχει το συγκεκριμένο μέρος. Αρκεί να υπάρχει χρόνος και κατάλληλο μεταφορικό μέσο βέβαια. Οπότε είμαι ένα μείγμα tourist και traveller θα έλεγα!<br /><br />Αυτά για τα ταξίδια. Θα ακολουθήσει αφιέρωμα για τα μέρη που θα επισκεφτώ φέτος!<br /><br />Προσκαλώ να παίξουν : <br />τη <a href="http://www.olaeinaithematiming.wordpress.com">Stefy</a><br />τον <a href="http://www.morfeas.wordpress.com">Μορφέα </a><br />την <a href="http://www.pausilupon.blogspot.com">ψεύτρα</a> γιατί έχει καιρό να γράψει κάτι απολαυστικό και <br />τον <a href="http://www.thelotheleis.blogspot.com">master</a> γιατί έχει καιρό να γράψει κάτι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-8262356957096222582?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-29152608670692764072007-07-17T11:32:00.000+03:002007-07-17T11:48:56.962+03:00Η εξεταστική αισίως τελείωσε με πραγματικά μεγάλη επιτυχία...<br />Πέρασα 9 απο τα 10 μαθήματα που έδωσα...<br />Ιδού τα κατορθώματά μου...<br /><br />Ψυχολογία…Πέρασα με 5<br />Ψυχολογία μετά στοιχείων ψυχιατρικής…Πέρασα με 8<br />Φιλοσοφία…Πέρασα με 5<br />Ιστορία Θρησκευμάτων…Πέρασα με 6<br />Θρησκεία και Φύλο…Πέρασα με 5<br />Απολογητική...Πέρασα με 6<br />Συγκριτική Θρησκειολογία...Πέρασα με 8<br />Συγκριτική Φιλοσοφία της Θρησκείας...Πέρασα με 6<br />Κοινωνιολογία της Θρησκείας…Πέρασα με 5<br />Ψυχολογία της Θρησκείας...Δεν πέρασα με 4<br /><br />Άλλα 39 μαθήματα μένουν μόνο για το πτυχίο!!! Κουράγιο!<br /><br />Επίσης έχουν αρχίσει και οι διακοπούλες σιγά-σιγά...<br />Κάθε Σαββατοκύριακο όλο και κάπου με βγάζει ο δρόμος μου!<br />Ήδη προηγήθηκαν 4 μέρες ξέφρενου camping στη Στυλίδα για παράδειγμα!!!<br />Το καλό είναι ότι απο βδομάδα οι διακοπές θα διαρκούν καμιά βδομάδα σε κάθε μέρος οπότε θα είναι καλύτερα!<br />Στο πρόγραμμα για φέτος είναι...Επίδαυρος, Εύβοια, Ζάκυνθος, Κεφαλλονια και Σάμος.<br />Κάτι μου λέει οτι θα περάσω πολύ ωραία!<br /><br />Θα τα ξαναπούμε με νέα απο τις διακοπές!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-2915260867069276407?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-85820621317757797322007-07-06T13:08:00.000+03:002007-07-06T14:29:58.219+03:00Μια βδομάδα αρκεί σε αυτή την χώρα για να πάνε όλα κατά διαόλου.<br />Ένας καύσωνας μιας βδομάδας και ούτε και η κατα τ' άλλα Ευρωπαική Ελλάδα μας καταρρέει. <br /><br /><strong>ΚΑΥΣΩΝΑΣ...</strong><br />-Νεκροί απο θερμοπληξία.<br />-Νοσοκομεία χωρίς κλιματισμό.<br />-Καψόνια στους φαντάρους μέρα μεσημέρι.<br />-Συνεχείς και πολύωρες διακοπές ρεύματος απο τη ΔΕΗ στις περισσότερες περιοχές της χώρας. Κανένα μέτρο δεν ελήφθη.<br /><br />Ξέρουμε μια βδομάδα πριν ότι έρχεται καύσωνας και όλοι αυτοί οι μαλάκες που κυβερνάνε και τους οποίους ψήφισε ο κόσμος (δεν είναι θέμα πολιτικό βεβαίως γι'αυτό δεν θα επεκταθώ - είναι θέμα απλής τετράγωνης λογικής και στοιχειώδους νοημοσύνης)τι κάνουν;;; Απολύτως τίποτα. Αλλά κατα τ'άλλα διατείνονται οτι είναι πανέτοιμοι να αντιμετωπίσουν και τις πιο δύσκολες καταστάσεις και οτι «η ΔΕΗ και το υπουργείο Ανάπτυξης έχουν πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα για να διαχειριστούν αυτή την πρωτοφανή κατανάλωση ρεύματος». Το είδαμε...Και αντί να κάνουν κάτι την ώρα που τόσες περιοχές είχαν μείνει χωρίς ρεύμα εξ αιτίας της αδιαφορίας και της απερισκεψίας τους, παρόλο που ήταν έτοιμοι για όλα οι κύριοι, ζητούσαν απο τον κόσμο που έβραζε «την ορθολογική χρήση των ηλεκτρικών συσκευών τους από τις 11 το πρωί μέχρι τις 3 το μεσημέρι». Τις ώρες με την περισσότερη ζέστη δηλαδή. Και τις διακοπές τις παρουσίασαν αρχικά σαν βλάβες που οφείλονται στην υπερθέρμανση καλωδίων και δικτύων. «Λογικό να έχουμε βλάβες λόγω του πεπαλαιωμένου δικτύου» είπαν. Ναι οκ, 2.500 βλάβες έτσι ξαφνικά σε 2 μέρες. Και μετά που καταλάβαν τι μπαρούφες λένε κι οτι υποτιμούν τη νοημοσύνη μας είπαν ότι "η ΔΕΗ προχώρησε σε προγραμματισμένες περικοπές ή διακοπές ρεύματος και είχαμε σχετική επιτυχία". Είμαστε σοβαροί; Είναι κατάσταση οργανωμένου κράτους αυτή; Μας δουλεύουν μες στα μούτρα μας και καθόμαστε και τους ακούμε αντί να τους διαολοστείλουμε;<br /><br /><strong>ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ...</strong><br />-Νεκροί από τις φωτιές.<br />-Κάηκε ΟΛΗ η χώρα. 300 φωτιές τουλάχιστον είχαμε αυτές τις μέρες.<br />Καταστράφηκε ολοσχερώς ο τελευταίος πνεύμονας πρασσίνου της Αθήνας, η Πάρνηθα.<br /><br />Τι να πώ; Ό,τι και να πω θα'ναι λίγο.<br />Εγκληματική αμέλεια. Με 48 βαθμούς θερμοκρασία πάλι δεν ελήφθη κανένα μέτρο.<br />Ήταν η πυροσβεστική σε επιφυλακή; Έχουμε αρκετά πυροσβεστικά και πυροσβέστες; Οχι. Γιατί δεν έχουμε και ζητάμε από Ιταλία και Γαλλία; Μήπως γιατί είμαστε άχρηστοι;<br />Που είναι τα μέτρα προστασίας στα δάση; Στην Πάρνηθα; Ένα δάσος είχαμε και δεν μπορούσαμε να το προσέξουμε. Να είχαμε 50 να πω οκ, αυτό μας ξέφυγε. Αλλά είχαμε ένα όλο κι όλο και δεν ήταν κανείς εκεί. <br /><br />Οκ, δεν θα βγει τίποτα με το να τους βρίζω. Όχι οτι δεν τους αξίζει.<br />Και θα πείτε τώρα το θυμήθηκα κι εγώ και τσαντίστηκα που έγιναν όλα αυτά.<br />Ναι τώρα τα πήρα. Γιατί υποτίθεται οτι λειτουργούν κάποιες εταιρίες και υπάρχουν κάποια Υπουργεία για να προστατεύουν τους πολίτες και το περιβάλλον μας απο τέτοιες καταστροφές. Αλλά μόνο υποτίθεται. Εγώ μακάρι να είχα 100 αεροπλάνα να πήγαινα να σβήσω μόνη μου τις φωτιές και σώσω τους ανθρώπους και τα ζώα. Δεν έχω όμως. Αλλά πληρώνουμε το κράτος για να έχει και παρόλα αυτά δεν έχει τίποτα. Λύπη, αγανάκτηση και οργή νιώθω τώρα. Και τι πάει να πει ήταν οργανωμένο κύκλωμα εμπρηστών; Αποποιούντε τις ευθύνες τους έτσι; Ας τους πιάσουν -ας υπήρχαν φύλακες να τους πιάσουν πριν βάλουν τις φωτιές- και ας τους τιμωρήσουν όπως τους αξίζει. Ας γκρέμιζαν μια φορά όλα τα αυθαίρετα που χτίστηκαν πάνω σε καμμένες περιοχές να σου πω εγώ μετά αν θα συνεχίζονταν οι εμπρισμοί. Αλλά δεν τολμάνε. Να χτίσουμε παράνομα και μετά με τις βροχές να παραπονιόμαστε που πνιγόμαστε με την πιο σιγανή ψιχάλα και που βουλιάζουν τα σπιτάκια τους. Ας μην αρχίσω τώρα και μ'αυτά. Φαύλος κύκλος. Αυτό που με βγάζει έξω απ'τα ρούχα όμως είναι το θράσος τους. "Η Πυροσβεστική μια χαρά λειτούργησε. Απλά με την Πάρνηθα την πατήσαμε!" Άκουσον, άκουσον...αν είναι αυτά τα χάλια μια χαρά, δεν θέλω να μάθω ποτέ πως θα είναι τα χάλια χάλια. Μια τόσο ωραία χώρα έχουμε και κάνουμε κάθε φιλότιμη προσπάθεια να την καταστρέψουμε μια ώρα αρχύτερα από τα υπόλοιπα καιρικά φαινόμενα που ήδη μας απειλούν. Έλεος πια...Ήμαρτον. Δεν ξέρω τι άλλο να πω. Πραγματικά.<br /><br />Κάντε κλικ <a href="http://www.fileden.com/files/2006/12/2/449454/Ti%20pethane%20xtes%20stin%20Parnitha.pps">εδώ</a> για να δείτε τι είχαμε και τι χάσαμε δυστυχώς...ανυπολόγιστη καταστροφή.<br /><br />Για άλλη μια φορά τα δάση μας καίγονται.<br />Για άλλη μια φορά θα μείνουμε θεατές;<br /><br /><strong>1. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:</strong> Να γίνει αναδάσωση σε όλες τις εκτάσεις που κάηκαν...και κυρίως μην κτιστεί τίποτε και πουθενά!<br /><br /><strong>2. ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:</strong> Να έχουμε πίσω τον πνεύμονα ζωής του Δρυμού της Πάρνηθας και όλων των άλλων εκτάσεων που έχουν καεί.<br /><br /><strong>3. ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:</strong> Όλα τα κόμματα να χαράξουν κοινή πορεία απέναντι σε αυτές τις τεράστιες καταστροφές και το περιβάλλον γενικότερα.<br /><br /><strong>4. ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ:</strong> Όλοι σε κοινές προσπάθειες για την αναδάσωση και την προστασία του φυσικού πλούτου της χώρας μας.<br /><br /><strong>5.ΘΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ:</strong> Όλοι τις εξελίξεις...<br /><br /><a href="http://www.actclick.com/site/sendAlert.aspx?alert=25">Πάρτε μέρος, και αφήστε ένα δικό σας μήνυμα εδώ...</a><br /> <br />Πάω να κάτσω κάτω απο κανένα δέντρο το Σαββατοκύριακο γιατί δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα έχουμε αυτή την πολυτέλεια με τα μυαλά που κουβαλάμε. Περαστικά μας και...καλά μυαλά. Που δεν το βλέπω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-8582062131775779732?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-35070274226901447332007-06-29T18:15:00.001+03:002007-06-29T18:33:38.732+03:00Τώρα που έχει καύσωνα (νωρίς - νωρίς φέτος), δεν υπάρχει λόγος να κάθεστε σπίτι σας και να σκάτε (τουλάχιστον όχι τα Σαββατοκύριακα!). Γι'αυτό, επειδή μέσα στην Αθηνά ειδικά, οι βεντάλιες, τα air condition και...οι ανεμιστήρες δε βοηθάνε ιδιαίτερα...<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoUiRDRgvAI/AAAAAAAAAM8/q3lE2ZECIEw/s1600-h/1.zesti.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoUiRDRgvAI/AAAAAAAAAM8/q3lE2ZECIEw/s400/1.zesti.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081505430889348098" /></a><br />αλλά ούτε και τα δροσιστικά ποτά και το νερό κάνουν τίποτα σπουδαίο όταν είσαι μέσα σε 4 τοίχους που καίνε...<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoUi5jRgvBI/AAAAAAAAANE/txFeOJjIVTg/s1600-h/2.refresh.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoUi5jRgvBI/AAAAAAAAANE/txFeOJjIVTg/s400/2.refresh.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081506126674050066" /></a><br />Είναι η ώρα να πάτε διακοπές...<br />Έστω για το Σαββατοκυριάκο! Αλλά πριν ξεκινήσετε για την όασή σας, ακολουθήστε πιστά τις παρακάτω οδηγίες για να είστε σίγουροι οτι τίποτα δεν θα χαλάσει την ξεκούραση και την ησυχία σας...<br />1. Για αρχή πρέπει να αποφασίσετε πολύ προσεκτικά σε ποιο μέρος επιθυμείτε να πάτε...<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoUjyjRgvCI/AAAAAAAAANM/Bzxm8yTOF9E/s1600-h/3.proorismos.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoUjyjRgvCI/AAAAAAAAANM/Bzxm8yTOF9E/s400/3.proorismos.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081507105926593570" /></a><br />2. Διαλέξτε προσεκτικά ποιον θα πάρετε μαζί σας! Η καλή παρέα είναι βασικό συστατικό μιας επιτυχημένης εκδρομής...<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoUk7DRgvEI/AAAAAAAAANc/ZjsDZ5I85y4/s1600-h/5.parea.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoUk7DRgvEI/AAAAAAAAANc/ZjsDZ5I85y4/s400/5.parea.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081508351467109442" /></a><br />3. Μαζέψτε προσεκτικά σε μια βαλιτσούλα τα λίγα μεν απαραίτητα δε πράγματα που θα χρειαστείτε...<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoUj_DRgvDI/AAAAAAAAANU/THIkWRTwx20/s1600-h/4.balitses.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoUj_DRgvDI/AAAAAAAAANU/THIkWRTwx20/s400/4.balitses.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081507320674958386" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoUlLjRgvFI/AAAAAAAAANk/ed3EIQhPtZw/s1600-h/xypna34.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoUlLjRgvFI/AAAAAAAAANk/ed3EIQhPtZw/s400/xypna34.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081508634934950994" /></a><br />και 4. Φροντίστε να έχετε πάνω σας αρκετά χρήματα για να είστε βεβαίοι οτι δε θα πεινάστε ή δεν θα ξεμείνετε πουθενά (όχι οτι θα σας χαλάσει το δεύτερο!)<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoUlsDRgvGI/AAAAAAAAANs/UcWOFr89gPo/s1600-h/6.xrimata.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoUlsDRgvGI/AAAAAAAAANs/UcWOFr89gPo/s400/6.xrimata.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081509193280699490" /></a><br /><br />Τώρα είστε πανέτοιμοι...Καλό ταξίδι και καλά να περάσετε!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-3507027422690144733?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-61653055024737655572007-06-26T19:36:00.000+03:002007-06-26T20:32:07.236+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoFNYe0Jj2I/AAAAAAAAAM0/AOR8iNbmFA0/s1600-h/dog%2520-%2520reading%2520book%2520funny%2520photo.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RoFNYe0Jj2I/AAAAAAAAAM0/AOR8iNbmFA0/s400/dog%2520-%2520reading%2520book%2520funny%2520photo.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5080426937634623330" /></a><br /><strong>Εξεταστική</strong>…<br /><br />Δεν ξέρω αν σας το έχω πει αλλά σπουδάζω στην <em>Θεολογική Σχολή Αθηνών </em>(<a href="http://www.olaeinaithematiming.wordpress.com">Stefy</a> μη γελάς), εδώ και πολλά χρόνια…5 αισίως! Ουσιαστικά ο 1ος μου είναι γιατί εδώ και 4 χρόνια δεν είχα περάσει ούτε απ’ έξω! Λίγο η δουλειά, λίγο που πήγα σε μια άλλη σχολή ιδιωτική, πολύ που δε μου άρεσε το αντικείμενο, δεν ασχολήθηκα μαζί της! Τώρα όμως αποφάσισα να την τελειώσω σιγά – σιγά και να πάρω το πολυπόθητο πτυχίο κάποια στιγμή το οποίο θα μου προσφέρει μια μικρή αύξηση μισθό μου και θα γίνει ένα ωραίο κάδρο στο μπάνιο μου! Γιατί δουλειά σοβαρή και σχετική με αντικείμενο δεν πρόκειται να μου προσφέρει! Αυτά που λέτε…<br /><br />Και μετά από αυτή τη συγκλονιστική απόφαση που πήρα, ήρθε η εξεταστική του Ιουνίου…μέχρι στιγμής έχω δώσει και περάσει τα εξής μαθήματα…<br /><br />Ψυχολογία…Πέρασα με 5<br />Ψυχολογία μετά στοιχείων ψυχιατρικής…Πέρασα με 8<br />Φιλοσοφία…Πέρασα με 5<br />Ιστορία Θρησκευμάτων…Πέρασα με 6<br />Θρησκεία και Φύλο…Πέρασα με 5<br /><br />Και το πιο συγκλονιστικό είναι ότι τα πέρασα με την αξία μου, χωρίς αντιγραφή! <br />Ουάου!<br />Και ακόμα περιμένω βαθμολογία για τα…<br />Απολογητική<br />Συγκριτική Θρησκειολογία<br />Συγκριτική Φιλοσοφία της Θρησκείας<br />Ψυχολογία της Θρησκείας<br />Κοινωνιολογία της Θρησκείας…<br />Καταλαβαίνετε…της θρησκείας έγινε σε αυτή την εξεταστική!<br />Το μόνο καλό είναι ότι λογικά τα έχω περάσει όλα, έστω και με 5! Δε με νοιάζει άλλωστε να πάρω πτυχίο με βαθμό…όχι σε αυτό το αντικείμενο τουλάχιστον!<br /><br />Αύριο δίνω το τελευταίο μου μάθημα αλλά λόγω του καύσωνα και του ότι δεν το έχω διαβάσει πολύ καλά δεν ξέρω αν θα τους τιμήσω με την παρουσία μου!<br />Από Σεπτέμβρη πάλι! <br />Τώρα διακοπούλες!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-6165305502473765557?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-2829991380497570082007-06-21T01:15:00.000+03:002007-06-21T01:21:06.561+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rnmn_e0Jj1I/AAAAAAAAAMs/Mg3QIvpq888/s1600-h/WaitingForPerfectMan.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rnmn_e0Jj1I/AAAAAAAAAMs/Mg3QIvpq888/s400/WaitingForPerfectMan.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5078274763882336082" /></a><br />Ιδανικός άντρας;<br /><br />Ooooh, I’m afraid he does not exist!!!<br /><br />Ο ιδανικός άντρας, ε; Για μένα; Χμμμ…<br /><br />Δεν υπάρχει που δεν υπάρχει ιδανικός άντρας, αν αρχίσουμε να ζητάμε και όλα αυτά που θέλω εγώ (και οι περισσότερες γυναίκες φαντάζομαι) μειώνουμε κατά πολύ τις πιθανότητες να βρεθεί έστω και ένα ζωντανό δείγμα!!! (τώρα για απολιθώματα δεν μπορώ να εγγυηθώ γιατί βασικά δεν ξέρω αν έχει υπάρξει το συγκεκριμένο είδος κι έχει ήδη εξαφανιστεί ή αν απλά δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα!)<br /><br />Λοιπόν ο ιδανικός άντρας για μένα θα πρέπει να είναι :<br />♥ ευγενικός ♥ ρομαντικός ♥ τρυφερός ♥ έξυπνος ♥ τίμιος ♥ έμπιστος ♥ καλός άνθρωπος ♥ με χιούμορ (πολύ βασικό αυτό) ♥ γενναιόδωρος (σε αισθήματα, όχι σε χρήματα) ♥ φιλόζωος (έχω κι έναν Τούλη να σκεφτώ!) ♥ ειλικρινής (όχι μόνο να μη λέει ψέματα αλλά να μην αποκρύπτει και την αλήθεια!) ♥ να θέλει, να αγαπάει και να είναι τρελά ερωτευμένος πάντα και μόνο μ’ εμένα ♥ να παίρνει πρωτοβουλίες (σε όλους τους τομείς…!)♥ να αντεπεξέρχεται ικανοποιητικά στις υποχρεώσεις του (πάλι σε όλους τους τομείς…! Δεν ξέρω αν με εννοείτε… ) ♥ να ζητάει τη βοήθεια μου όποτε θέλει χωρίς να ντρέπεται να δείξει ότι με χρειάζεται ♥ να του αρέσουν τα ταξίδια (για να μην παραπονιέται όταν θα τον τραβάω από δω κι από κει!) ♥ ακοπμλεξάριστος και χωρίς ταμπού (όχι το επιτραπέζιο, αυτό είναι ωραίο!) ♥ προστατευτικός και γενικά να είναι ο άντρας ο σωστός, ο πρόστυχος! ♥ κοινωνικός (γιατί εγώ δεν είμαι ιδιαίτερα και θα πρέπει κάπως να επικοινωνούμε και με τον υπόλοιπο κόσμο!) ♥ ανεξάρτητος ♥ εργατικός αλλά όχι εργασιομανής ♥ κατά προτίμηση να μένει μόνος του ♥ να έχει φίλους για να πασάρω στις δικές μου φίλες ♥ να έχει ενδιαφέροντα αντί να βλέπει συνεχώς μπάλα και να κολλάει με τις ώρες στο playstation. Γενικότερα να έχει ένα επίπεδο. ♥ να μαθαίνω πράγματα απ’ αυτόν ♥ να θυμάται γενέθλια, γιορτές κι επετείους (καλά αυτό δεν το κάνει ΚΑΝΕΝΑΣ άντρας αλλά η προσπάθεια θα εκτιμηθεί. ♥ να κάνει καλό μασάζ και να μη βαριέται (εγώ πρέπει να βρω έναν φυσιοθεραπευτή τώρα που το σκέφτομαι…) ♥ να ξέρει πώς να με χαλαρώνει όταν το χρειάζομαι ♥ να ξέρει τις ανασφάλειές μου και να μη με κάνει να αισθάνομαι άσχημα ♥ να με ζηλεύει λίγο αλλά να μη με κάνει να ζηλεύω (ναι, είμαι εγωίστρια το ξέρω!) ♥ εμφανίσιμος και αθλητικός (αυτό τώρα βέβαια είναι περίεργο που το λέω εγώ γιατί αν μπορούσατε να δείτε τις επιλογές μου στο παρελθόν οι περισσότερες -90%- μόνο σε αυτή την κατηγορία δεν εμπίπτουν. Είμαι όντως αυτό που λένε ότι με ενδιαφέρει το περιεχόμενο και όχι η εξωτερική εμφάνιση. Αλλά γενικότερα αν ο άλλος είναι και κούκλος δε με χαλάει, μη φανταστείτε όχι τίποτα στυλ μοντέλου αλλά να έχει ένα αθλητικό, γυμνασμένο σώμα και να είναι αδύνατος. Αυτό πάλι…με τραβάνε οι κοκαλιάρηδες…ήμαρτον πια!!!) ♥ να έχει αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση χωρίς να είναι ψώνιο ♥ να είναι αισιόδοξος, υπομονετικός, συζητήσιμος, ονειροπόλος, ευδιάθετος, χαμογελαστός, πρόθυμος, θετικός και άλλα τέτοια επίθετα. Είναι λίγο δύσκολο με τους ρυθμούς της ζωής μας αλλά και πάλι η προσπάθεια θα εκτιμηθεί. Εν ολίγοις να έχει λίγο απ’ όλα!!! Ουφ…αυτά ΜΟΝΟ ζητάω…πολλά είναι; Όχι πείτε μου…<br /><br />Από κει και πέρα είτε έχει σπίτια, αυτοκίνητα, κινητά κι ακίνητα δε με απασχολεί!<br /><br />Αυτό είναι η απάντηση στην πρόσκληση της <a href="http://www.krotkaya.wordpress.com">Κροτ</a>!<br />Όποιος άλλος θέλει ας παίξει!<br /><br />Και ένα αστειάκι για το τέλος για να ευθυμήσουμε…<br /><br />Τυχερή είναι μια γυναίκα που έχει έναν άντρα καλό, τρυφερό, δοτικό, ευγενικό…έναν άντρα πολύ καλό στο σεξ…έναν άντρα πλούσιο που να μπορεί να της προσφέρει ό,τι θέλει… Πολύ τυχερή είναι αν αυτοί οι 3 δεν συναντηθούν… <br />Γιατί είπαμε…όλα σε ένα, νοικοκυρεμένα, δύσκολο να βρει!!! Χαχαχα!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-282999138049757008?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-84654738430938649822007-06-11T18:04:00.000+03:002007-06-11T21:24:59.420+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rm1ytu0Jj0I/AAAAAAAAAMk/wocpC0hS0uc/s1600-h/Happy-Birthday.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rm1ytu0Jj0I/AAAAAAAAAMk/wocpC0hS0uc/s400/Happy-Birthday.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5074838485102858050" /></a><br />Μετά απο απαίτηση των <a href="http://www.krotkaya.wprdpress.com">πιο</a> <a href="http://www.mpampakis.wordpress.com">φανατικών</a> <a href="http://www.ksanastaksena.blogspot.com">θαυμαστών</a> μου ανεβάζω το γενέθλιο ποστ μου! <br /><br />Για όσους δεν το γνωρίζετε σήμερα το <a href="http://www.skarthali.blogspot.com">Σκαρθάλι</a> (έχω και αφιέρωμα!) κι εγώ έχουμε τα γενέθλια μας!(αν και είναι δύσκολο να μην ξέρετε αυτη την σημαντική μέρα για την ανθρωπότητα!!! - Μην κοιτάτε που ο παππούς και η γιαγιά μου το είχαν ξεχάσει εντελώς και απόρησαν κιόλας οταν τους πληροφόρησα οτι τα γενέθλια μας είναι όντως σήμερα!!!)Γινόμαστε αισίως 23! (πω πω!) <br /><br />Δείτε <a href="http://www.ninac.wordpress.com">κι αυτό</a>...για μένα λέει!<br /><br />Και όχι μόνο εμείς...Σήμερα έχει γενέθλια και ο Μάρκος! Χρόνια πολλά!<br /><br />Σπουδαία μέρα σας λέω! Ιούνιος γαρ κι έχουμε πήξει στους διδύμους! Κάθε μέρα και γενέθλια!<br /><br />Την Παρασκευή είχε γενέθλια και η Στέφυ! Δεν ξέρω αν παρατηρήσατε κάτι σχετικό στο blog της! (Κοινώς μας έπρηξε αλλά δεν το κάνουμε θέμα!) Επίσης να σας ενημερώσω οτι<br />έλαβε χώρα στο σπίτι μια λαμπρή δεξίωση και δεν σας είχε καλέσει! (Για να ζηλέψετε όσοι δεν ήρθατε!) Δεν είμαι ρουφιανάκι αλλά πέντε πράγματα που ξέρω θα τα πω!<br /><br />Εγώ ακόμα δεν έχω αποφασίσει τι θα κάνω το βράδυ μετά του Σκαρθαλιού αλλά κι αυτό είναι άλλο θέμα!<br /><br />Επίσης, όσοι θέλετε (το ξέρω οτι θέλετε όλοι, γι'αυτό το λέω!) μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου μέσω e-mail για να σας πω τι δώρα θέλω να μου στείλετε και που!) Τα δώρα για το Σκαρθάλι είναι προαιρετικά!!! Μην το κακομαθαίνουμε κιόλας!<br /><br />Τέλος, στα σχόλια θα βάλω και αυτά των φανατικών αναγνωστών μου που (δεν μπορούσαν να περιμένουν και) άφησαν τις ευχές τους και τα χρόνια τους πολλά στο προηγούμενο ποστ! Τώρα αν θέλετε μπορείτε να μου ξαναφήσετε σχόλιο!<br /><br />Καλή βδομάδα και Χρονιά Πολλά και στους υπόλοιπους δίδυμους που είχαν ή έχουν γενέθλια αυτές τις μέρες! Ξέρω οτι είναι πολλοί! <br /><br />Φιλάκια!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-8465473843093864982?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-21448586828777960682007-06-01T21:28:00.000+03:002007-06-01T21:35:52.910+03:00Μετά από το σχόλιο του tf στο προήγουμενο post και αφού διάβασα σε τι αναφερόταν αποφάσισα να ανεβάσω κι εγώ σήμερα το παρακάτω κείμενο, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο αύριο για όλους μας...Καλό μήνα.<br /><br /><strong>«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»</strong><br />(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)<br /><br /><strong>«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας…»</strong><br />(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)<br /><br />Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις απανωτές επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε μεταλλαχθεί σε κακόηθες ινοσάρκωμα.<br /><br />Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.<br /><br />Η Αμαλία, άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαΐου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.<br /><br />Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση <a href="http://fakellaki.blogspot.com">http://fakellaki.blogspot.com</a>, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.<br /><br />«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ’ αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»<br /><br />(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)<br /><br />Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/ 1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του ΕΣΥ:<br /><br /> <strong>«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»</strong><br /><br />Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:<br /><br /> * ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ<br /><br /> * ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ<br /><br /> * ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ<br /><br /> * ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤ ΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.<br /><br /> * ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ<br /><br />ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.<br /><br /> * ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ<br /><br /> * ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ<br /><br /> * ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ<br /><br />ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.<br /><br />Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων.<br /><br />(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι “για την Αμαλία”).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-2144858682877796068?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-65415001169574635672007-05-23T01:42:00.000+03:002007-05-23T20:01:40.175+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RlN3xXiBSiI/AAAAAAAAAMU/gxMYdD3dGUk/s1600-h/KittenEyes.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RlN3xXiBSiI/AAAAAAAAAMU/gxMYdD3dGUk/s400/KittenEyes.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067525695735941666" /></a><br />Όπως είχα αναφέρει σε <a href="http://goudaki.blogspot.com/2006/11/stefy.html">προηγούμενο ποστ</a>, έχω ένα μπλοκάκι όπου καταγράφονται συνεχώς και ανηλεώς, σαρδάμ και τυχόν κοτσάνες και άκυρες ατάκες που λένε διάφορα μέλη της παρέας! Σε εκείνο λοιπόν το ποστ είχε την τιμητική της η κολλητή <a href="http://www.olaeinaithematiming.wordpress.com">Stefy</a> με ειδικό αφιέρωμα! Σήμερα λοιπόν νομίζω ότι έφτασε η στιγμή να εκθέσω και τον εαυτό μου! Γιατί ως γνωστόν κανείς δεν είναι άσφαλτος και ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο μπαλέτο!!!!!<br /><br />Ακολουθούν λοιπόν αμίμητες ατάκες που έχω κατά καιρούς –μετά από ώρες πνευματικής εργασίας και επίμονης σκέψης είναι η αλήθεια- έχω ξεστομίσει…<br /><br />1. <strong>Απορία</strong> : «Που έχει το χταπόδι τις 8 καρδιές;» <br /> <strong>Εξήγηση</strong> : Το χταπόδι έχει 3 καρδιές (μα τι άλλο συγκλονιστικό θα μάθετε σήμερα; Πηγή γνώσης είναι αυτό το μπλόγκ!) και όπως λέει και τ’ όνομά του 8 πόδια! Απλά μπέρδεψα τα νούμερα! Ε, μην το κάνουμε και θέμα τώρα!<br /><br />2. <strong>Δήλωση</strong> : «Πάω για κύπνο»<br /> <strong>Εξήγηση</strong> : Όταν κάποιος νυστάζει πολύ (εγώ καλή ώρα) προσθέτει ακούσια παραπάνω γράμματα στις λέξεις!<br /><br />3. Διάλογος μέσα στο αμάξι της Σταυρούλας, μετά από ξενύχτι σε παραλιακό μπαρ του Ξυλοκάστρου, καθ’ οδόν για το σπίτι φίλης σε ένα χωριό στην Κόρινθο, μισή ώρα περίπου μακριά. Στο αμάξι επιβαίνουν οι : οδηγός Σταυρούλα, η συνοδηγός φίλη και η Μαράτα μισοκοιμισμένη ξαπλωμένη στο πίσω κάθισμα, όπου κάποια στιγμή την ψιλοπαίρνει ο ύπνος! Οι μπροστινές όπως ήταν αναμενομένο έχουν πιάσει κουβέντα…<br /><br />Σταυρούλα προς φίλη: «Αχ, κοίτα! Αλεπούδες!»<br />Εγώ ξυπνάω προς στιγμήν από το κώμα και ρωτάω : «Τι; Ο Λιχούδης;»<br />Ασχολίαστο…<br /><br />4. Σε γεφυράκι στην Πάρο… «Να κάτσουμε εδώ να μας φυσάει ο ήλιος;»<br /><br />5. Ερώτηση σε άλλη φίλη… «Γιατί σε φέραμε μαζί σου;»<br /><br />6. <strong>Διαπίστωση</strong> : «Τέτοια ώρα ο κόσμος πάει στα πλακάκια!» <br /> <strong>Εξήγηση</strong> : Στα κλαμπάκια.<br /><br />7. <strong>Συμβουλή</strong> : «Να βάλεις μέσα τα σκουπίδια γιατί η σακούλα έσκισε τη γάτα!»<br /> Εδώ βλέπετε τη γνωστή φράση «θα τη σκίσω τη γάτα» εφαρμοσμένη στην πράξη από μια σακούλα σκουπιδιών! Δε νομίζω ότι υπάρχει κάτι που να χρειάζεται επεξήγηση! Είναι απλούστατο!<br /><br />8. <strong>Προσταγή</strong> : «Πες στο γκαρσάνι να μας φέρει την απόδειξη!»<br /> <strong>Εξήγηση</strong> : «Πες στο γκαρσόνι να μας φέρει το λογαριασμό!»<br /><br />9. Ενώ έχω πέσει κάτω και γελάω μέχρι δακρύων: «Με δαγκώνει!»<br /> Ήθελα να πω : «Με γαργαλάει!» Τώρα μη ρωτήσετε τι σχέση έχει το δάγκωμα με το γαργαλητό γιατί θα γίνετε αδιάκριτοι και δεν θα σας απαντήσω!!!<br /><br />10. <strong>Προσωπική άποψη</strong> : «Ωραία πούλια έχει αυτό το ζάρι!»<br /> <strong>Εξήγηση</strong> (για όποιον δυσκολεύεται να παρακολουθήσει την πολυσχιδή και ομολογουμένως ιδιαιτέρως πολύπλοκη συλλογιστική πορεία μου) : Αυτό το τάβλι.<br /><br />11. <strong>Πρόστυχο υπονοούμενο</strong> (αυτό θα μπορούσε να ειπωθεί στο ΟΛΑ σε μαύρο φόντο!) : «Αυτή που έχω εγώ πιάνει όλη την οθόνη!» <br /> <strong>Εξήγηση</strong> για να μην τρομάξετε…περί φωτογραφίας ο λόγος!<br /><br />12. <strong>Ερώτηση</strong> : «Τι θέλει εκεί το δαχτυλίδι μου;»<br /> <strong>Εξήγηση</strong> : Το κινητό μου είχε υποστεί μια στιγμιαία αλλαγή της μοριακής του δομής και είχε μετατραπεί μαγικά σε δαχτυλίδι! Ή μάλλον φταίγανε τα κρασάκια που είχα κοπανήσει! Ή απλά γλώσσεψα τη μπέρδα μου!<br /><br />13. Διάλογος για θέατρο του παραλόγου…<br /> Μαράτα : «Έχω πάει στην Πάρο!»<br /> Φίλος : «Πως; Με απλωτές;»<br /> Μαράτα : «Όχι! Με το κτελ!»<br />Το ανησυχητικό είναι ότι εμείς οι δύο κάναμε πραγματικά αυτή τη συζήτηση!!!<br /><br />14. Είμαστε 5 φίλες μέσα στο αθάνατο Hyundai της Stefy και ότι έχουμε ξεκινήσει για εκδρομούλα στην Αράχωβα! Λέει η μια φίλη : «Καλό ταξίδι να έχουμε!»<br />Απαντάω εγώ : «Ευχαριστούμε!»<br />Δεν σχολιάζω γιατί δε με συμφέρει!<br /><br />15. Ερώτηση ανθρώπου που έχει πάρει δίπλωμα και αμάξι και κυκλοφορεί ελεύθερος στους δρόμους της Αθήνας… : «Να πατήσω stop;»<br />Εννοούσα να πατήσω φρένο! Οκ, μη φοβάστε, δεν έχω πλέον αμάξι! Όχι δεν τράκαρα ούτε σκότωσα κανέναν, μα τι καχύποπτοι που είστε!<br /><br />16. <strong>Ενοχλημένη</strong> : «Μου μπήκε αντηλιακό στα πιάτα!»<br /> <strong>Εξήγηση</strong> : Στα μάτια!<br /><br />17. <strong>Προτροπή</strong> : «Ακούστε την ησυχία!»<br /> <strong>Εξήγηση</strong> : …<br /><br />18. Ερώτηση στο λιμάνι της Νάξου απέναντι από το πασίγνωστο αξιοθέατό της… :<br />«Αυτή είναι η Καμάρα;»<br /><strong>Σχόλιο</strong> : Ναι! Και η Πορτάρα μεταφέρθηκε στην Θεσσαλονίκη!<br /><br />19. Σχολιάζω την (αν)ορθογραφία μιας ταμπέλας : «Αυτός έχει γράψει το ¨Λευτέρης¨ με φήτα!»<br /> <strong>Εξήγηση</strong> : Ελάτε τώρα που δεν ξέρετε το φήτα! Είναι το γράμμα εκείνο της ελληνικής (βεβαίως, βεβαίως, γιατί εκπλήσσεστε;) αλφαβήτου που είναι πριν από το χήτα και το ψήτα!!!<br /><br />20. <strong>Θυμωμένη</strong> : «Μα να μην έχουν βάλει ούτε ένα σκαμπάκι εδώ πέρα!»<br /> <strong>Εξήγηση</strong> : Παγκάκι.<br /><br />21. «Αυτά τα γυαλιά έχουν την παλιή φυωπία!»<br /> <strong>Εξήγηση</strong> : Η ελληνικιά γραμματικιά σε όλο της το μεγαλείο!<br /><br />22. «Βρήκαμε ίσιωμα και μας πήρε η κατηφόρα!» και στην ίδια κατηγορία<br /> «Στο καράβι αν κάθεσαι κάθετα κουνάει ενώ αν κάθεσαι οριζόντια όχι!»<br /> <strong>Εξήγηση</strong> : Μετά από λίγες μέρες μαζί μου, ακόμα και οι νόμοι της φυσικής παίρνουν άλλη διάσταση!!!!!<br /><br />23. <strong>Πανικόβλητη</strong> : «Μια σφήγκα σου!»<br /> <strong>Εξήγηση</strong> : Μια σφήγκα πίσω σου! Τώρα αν τον άλλον τον τσιμπήσει η σφήγκα μέχρι να καταλάβει τι του λέω, εγώ δεν φταίω! Την προσπάθεια μου την έκανα!<br /><br />24. <strong>Τηλεοπτικά ενήμερη</strong> : «Ο Rex το κοπρόσκυλο!»<br /> Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα! Το λυκόσκυλο ήθελα να πω!<br /><br />25. Τελευταίο και καλύτερο άφησα το καινούριο διαμάντι που είπα σήμερα και προστέθηκε αυτόματα στην 32η σαλίδα του μπλοκακίου και στάθηκε έμπνευση για το ποστ και αφορμή για το διασυρμό μου…<br /> «<strong>Μένεις μπακούλα</strong>!»<br /> <strong>Εξήγηση</strong> : Δική μου σύνθετη λέξη η οποία προήλθε από τις λέξεις μπακούρι και μπουκάλα!!! <br /><br />Είμαι λεξοπλάστης τελικά, που λέει και μια ψυχή!!!<br />Και να φανταστείτε οτι αυτά είναι μερικά μόνο από τα πάμπολλα μαργαριτάρια που έχω πετάξει κατά καιρούς, αδιαφορώντας για την σωματική και πνευματική ακεραιότητα όσων είχαν την ατυχία να βρίσκονται δίπλα μου και να τα ακούσουν...<br />Επίσης να σας πω ότι όσο έγραφα το ποστ, στο 9 έγραψα «<strong>κλαίω μέχρι δακρύων</strong>!» Πάλι καλά που το είδα και το διόρθωσα! Κάτι δε μου κόλλαγε! Μήπως υπάρχει κι άλλος τρόπος για να κλάψει κανείς, αλήθεια;;;<br /><br /><strong>Καλημέρα και καλό τριήμερο σε όλους!!!</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-6541500116957463567?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-56913092265924391572007-05-15T17:27:00.001+03:002007-05-16T17:36:07.485+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RksWbHiBShI/AAAAAAAAAMM/l3Aj-11cRKg/s1600-h/sakisALTER.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RksWbHiBShI/AAAAAAAAAMM/l3Aj-11cRKg/s400/sakisALTER.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5065166861042272786" /></a><br /><br /><strong>Πάμε να φύγουμε οι δυο μας<br />κι όπου μας πάει τ'όνειρό μας<br />δως μου το χέρι σου και πάμε<br />μόνο μαζί σου δε φοβάμαι<br />Άγγελε μου, ζήσε τη ζωή<br />Σ'αγαπάω, ζήσε τη στιγμή!</strong><br /><br /><br />Το νέο τραγούδι του Σάκη απ'την ταινία Alter Ego που πρωταγωνιστεί!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-5691309226592439157?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-70514901077182585382007-05-15T17:27:00.000+03:002007-05-15T18:09:19.717+03:00Τον τελευταίο καιρό συμβαίνουν πολλά συγκλονιστικά πράγματα στη ζωή μου και θέλω να τα μοιραστώ μαζί σας...<br /><br />Από που ν'αρχίσω δεν ξέρω...<br /><br />Τη βδομάδα που μας πέρασε ήταν ο ημιτελικός και ο τελικός της Eurovision...<br />Ακούσα πολλά σχόλια από διάφορες εκπομπές, του τύπου...Αυτή τη χρονιά ύπάρχουν πάρα πολλά καλά τραγούδια στο διαγωνισμό, θα είναι μεγάλος ο ανταγωνισμός, υψηλό το επίπεδο κ.τ.λ., κ.τ.λ.. Σκέφτηκα κι εγώ...επιτέλους, καιρός ήταν, άντε να δούμε και να ακούσουμε! Και ακούσα...τι το ήθελα;;; Το ένα τραγούδια πιο βαρετό από το άλλο, για επίπεδο να μη μιλήσω, ούτε για παρουσίες, ντύσιμο, σκηνικά και τα λοιπά... Κόπηκε και η Κύπρος ,το τραγουδάκι αυτό μου άρεσε η αλήθεια είναι και δεν το περίμενα! Ο Σαρμπέλ βγήκε 7ος, πάλι καλά να λέμε με αυτό το τραγούδι δηλαδή!!! Άντε και του χρόνου!!!<br /><br />Και ξεπερνάμε την Eurovision κι ερχόμαστε στα δυο πρώτα μπάνια του καλοκαιριού!!!<br />Ναι, ναι μπορείτε να ζηλέψετε όσο θέλετε, πήγα για μπάνιο και Σάββατο και Κυριακή!<br />Λοιπόν η θάλασσα ήταν πάρα πολύ ωραία και πάρα πολύ ζεστή! Το καλοκαίρι έφτασε -λίγο πριν την ώρα του είναι η αλήθεια αλλά δεν πειράζει, ίσα-ίσα θα έλεγα- κι έπρεπε να πάω να το καλωσορίσω όπως καταλαβαίνετε, δε γινόταν αλλιώς!!! Η απίστευτη βλακεία βέβαια είναι οτι το μόνο 3ήμερο που θα έχει ωραίο καιρό είναι αυτό του Αγίου Πνεύματος την παραπάνω βδομάδα και απ’όλα τα Σάββατα του χρόνου τα οποία κάθομαι, ΕΚΕΙΝΟ θα πρέπει να πάω για δούλεια μέχρι το απόγευμα και βλέπω να ξεμένω στην Αθήνα! Κλάάάάψ! Τέλος πάντων κι εδώ να μείνω θα ξαναπάω για μπάνιο σίγουρα!<br /><br />Κι ας γυρίσουμε λίγο το χρόνο πίσω, στο προηγούμενο Σαββατοκύριακο... Είχα πάει που λέτε για ένα ποτό στη Βούλα και ώρα μεταξύ 2-4! Ωραία μέχρι εδώ. Ακολουθεί φιλική συμβουλή... Αν δε θέλετε να σας ανοίξουν το αμάξι και να σας πάρουν ό,τι έχετε μέσα, να μην παρκάρετε στη γωνία Νηρέως και Διός πίσω από το Bo! Ναι, ναι, έτσι έγιναν τα πράγματα...πας ήσυχος να πιεις ένα ποτάκι και γυρλιζοντας βλέπεις το αμαξάκι σου (του δηλαδή) με παραβιασμένη κλειδαριά!!! Αυτά είναι...και κάπως έτσι μια ωραία βραδιά και τελειώνει και κάθεσαι μέχρι τις 6 το πρωι και περιμένεις να έρθει η αστυνομία! Να μη σας πω πόσο βλάκες είναι οι αστυνομικοί γιατί θα αρχίσω να βρίζω και δε μου ταιριάζει!!!<br /><br />Αυτά τα υπέροχα νέα...είναι κι άλλα αλλά θα τα πω άλλη φορά γιατί έχω και μάθημα τώρα!!! Καλό απόγευμα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-7051490107718258538?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-60003083716677859742007-05-11T13:39:00.000+03:002007-05-11T13:59:48.271+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RkRMgnEk0cI/AAAAAAAAAME/ypeJ4Aq2JD4/s1600-h/67.questions.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RkRMgnEk0cI/AAAAAAAAAME/ypeJ4Aq2JD4/s400/67.questions.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5063256004198977986" /></a><br />Μετά από την πρόσκληση του <a href="http://www.aurelios.blogspot.com">Μάρκου</a> θα παίξω άλλο ένα παιχνιδάκι...<br />Πάμε λοιπόν...<br /><br /><strong>1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;</strong><br />Σε μικρές όμορφες στιγμές.<br /><br /><strong>2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;</strong><br />Ή η <a href="http://www.ninac.wordpress.com">Composition Doll</a> που φωνάζει ή ο Τούλης που κάθεται πάνω στα πόδια μου!!!<br /><br /><strong>3. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;</strong><br />Χτες, προχτές, αντιπροχθες...καθημερινά!!! Γέλιο = ζωή!<br /><br /><strong>4. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;</strong><br />Δεν ξέρω;;; Μάλλον η τερατώδης ψυχραιμία που με διακρίνει! Εσείς τι λέτε;;;<br /><br /><strong>5. Το βασικό ελάττωμά σας;</strong><br />Βαριέμαι εύκολα, νευριάζω δύσκολα, είμαι ανυπόμονη.<br /><br /><strong>6. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;</strong><br />Σε (πολύ) λίγα. Ναι, είμαι κακιά!!!<br /><br /><strong>7. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;</strong><br />Με το Coyote!<br /><br /><strong>8. Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;</strong><br />Heroes. Είναι μια σειρά που βλέπει η Stefy!<br /><br /><strong>9. Το αγαπημένο σας ταξίδι;</strong><br />Αυτό που δεν έχω κάνει ακόμα! (Εδώ συμφωνούμε Marko!)<br /><br /><strong>10. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;</strong><br />Αγκάθα Κρίστι.<br /><br /><strong>11. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;</strong><br />Την ειλικρίνεια!<br /><br /><strong>12. … και σε μια γυναίκα;</strong><br />Ομοίως την ειλικρίνια!<br /><br /><strong>13. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;</strong><br />Δυστυχώς δεν κάνω focus στους συνθέτες. Μένω στους ερμηνευτές...<br /><br /><strong>14. Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;</strong><br />Κανένα...δεν μπορώ να σφυρίξω!!! Κλααααααααψ! (Αυτή ήταν ερώτηση για να νιώσω μειονεκτικά;;; Χμμμμ...)<br /><br /><strong>15. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;</strong><br />Ο Όλιβερ Τουΐστ! <br /><br /><strong>16. Η ταινία που σας σημάδεψε;</strong><br />Δε θα έλεγα με σημάδεψε, απλά μου άρεσε πάρα πολύ...Γλυκός Νοέμβρης.<br /><br /><strong>17. Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;</strong><br />Δεν τον έχω βρει ακόμα.<br /><br /><strong>18. Το αγαπημένο σας χρώμα;</strong><br />Μαύρο, αν θεωρείται χρώμα!<br /><br /><strong>19. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;</strong><br />Που γεννήθηκα! <br /><br /><strong>20. Το αγαπημένο σας ποτό;</strong><br />Μαργαρίτα και κόκα κόλα. Και τα δύο παγωμένα και με λεμονάκι!<br /><br /><strong>21. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;</strong><br />Για 2. Αλλά μην περιμένετε να τα πω εδώ μέσα!!!<br /><br /><strong>22. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;</strong><br />Τις (σιχαμερές, άσχημες, άχρηστες, ηλίθιες, αηδιαστικές, αισχρές) κατσαρίδες...Μπλιάάάάάάάάξ!!!<br /><br /><strong>23. Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;</strong><br />Να πηγαίνω βόλτες, να διαβάζω ή να κοιμάμαι!!!<br /><br /><strong>24. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;</strong><br />Δεν είναι μόνο ένας...<br /><br /><strong>25. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;</strong><br />Σε αρκετές. Η βλακεία είναι οτι μετά το μετανιώνω και λέω την αλήθεια άρα δεν θα έπρεπε...<br /><br /><strong>26. Ποιο είναι το μότο σας;</strong><br />1. Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή, η ζωή είναι μεγάλη μην την κάνεις καρναβάλι (Τρύπες)<br />2. Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει (Παπακωνσταντίνου)<br />3. Carpe diem (Λατινικό!!!)<br /><br /><strong>27. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;</strong><br />Ακαριαία,για να μην καταλάβω τίποτα.<br /><br /><strong>28. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;</strong><br />«Από δω παρακαλώ...η σουίτα σας στον Παράδεισο με θέα και βουνό και θάλασσα σας περιμένει!!! Δίπλα σας θα μένει ο Brad Pitt, έίμαι σίγουρος οτι θα τα πάτε μια χαρά!!!»<br /><br /><strong>29. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;</strong><br />Σε ήρεμη προς το παρόν! Τώρα που έρχεται και καλοκαιράκι θα είμαι μια χαρά!!!<br /><br />Με τη σειρά μου θα καλέσω να παίξουν τους...<br />1. <a href="http://www.olaeinaithematiming.wordpress.com">Stefy</a> (επειδή μου ζήτησε πολύ θερμά να μην την καλέσω!!! Χεχεχε!)<br />2. <a href="http://www.skarthali.blogspot.com">Σκαρθάλι</a> (ευκαιρία για καινούριο ποστ επιτέλους!!!)<br />3. Τη σκοτεινή Composition Doll στο <a href="http://www.eglima.wordpress.com">Έγκλημα και Τιμωρία</a> (με ανάλογες απαντήσεις!!!)<br />4. <a href="http://www.4quartets.wordpress.com">Leon</a> και<br />5. <a href="http://www.sofogreg.wordpress.com">Sofogreg</a> αν δεν έχουν γράψει ήδη!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-6000308371667785974?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-41845738976834713362007-05-07T21:06:00.000+03:002007-05-07T21:09:49.275+03:00Μετά από πρόσκληση της <strong>Αλεπούς</strong> (αν και λίγο καθυστερημένα – όπως πάντα!!!) ήρθε η στιγμή να γράψω κι εγώ τα αγαπημένα μου τραγούδια. Δεν υπήρχε συγκεκριμένος αριθμός γι’ αυτό θα ξεκινήσω να γράφω κι όσα βγουν!<br /><br /><strong>1.Στο βράχο – Ξύλινα Σπαθιά</strong><br /><br />Μη με ρωτάς αν η αγάπη ανασταίνει<br />μου είπε κάποιος κάποτε το είδε να συμβαίνει<br />θυμήσου, τότε που σ'άφησαν μονάχο<br />τον σκορπιό που βρήκες όταν σήκωσες το βράχο<br />το βράχο, που επάνω του το κάστρο φτάνει στους ουρανούς<br />για ναύτες σαν κι αυτούς λιμάνι<br />κάνει να ακούγεται κι αυτό το βράδυ<br />ο ήχος απ'τα κέρματα που ρίχνει στο πηγάδι,η μόίρα<br />θυμάμαι τ'αρωμά της<br />τους σκύλους που ησυχάζανε κάτω απ'τα βλέματά της<br />πήγαινε δε θα το μετανιώσεις<br />πες της πως ήρθες εσύ και θα το νιώσεις<br />θα νιώσεις στο πλάι σου την πνοή της<br />μια νύχτα με πανσέληνο στο ιπτάμενο χαλί της<br /><br /><strong>2.I want out – Helloween</strong><br /><br />I want out--to live my life alone<br />I want out--leave me be<br />I want out--to do things on my own<br />I want out--to live my life and to be free<br /><br /><strong>3.Loosing my religion – R.E.M.</strong><br /><br />That's me in the corner<br />That's me in the spotlight<br />Losing my religion<br />Trying to keep up with you<br />And I don't know if I can do it<br />Oh no I've said too much<br />I haven't said enough<br />I thought that I heard you laughing<br />I thought that I heard you sing<br />I think I thought I saw you try<br /><br /><strong>4.Έφηβα Γεράκια – Βασίλης Παπακωνσταντίνου</strong><br /><br />Απόψε ανοίξανε με το Θεό παρτίδες<br />τα χέρια τους απλώσανε σα δίκοπες λεπίδες<br />και στου ζεϊμπέκικου τον ανοιχτό σταυρό τους<br />απόψε παίρνουνε κεφάλια στο χορό τους<br />Κράτα ρε φίλε γερά<br /><br /><strong>5.Σαν φως – Υπόγεια Ρεύματα</strong><br />χωρίς πνοή χωρίς ματιά μόνο με τα όνειρά μου<br />με τρόχισαν οι άνεμοι που πάντα κυνηγώ<br />αυτοί που με ορίζουνε αυτοί που με πετάνε<br />αυτοί που με τινάζουνε στον τοίχο στο κενό<br /><br /><strong>6.Με το ίδιο μακώ – Ελευθερία Αρβανιτάκη</strong><br /><br />Κι όλο εσένα θέλω μόνο<br />για κανέναν δεν σηκώνω<br />τώρα πια το ακουστικό<br />Μόνο εσένα και είμαι εντάξει<br />το ταβάνι έχει πετάξει<br />δυο φωτιές στον ουρανό<br /><br /><strong>7.Κάνε με να περιμένω – Πυξ Λαξ</strong> (ένα από τα πάρα πολλά τραγούδια τους που μου αρέσουν)<br /><br />Κάνε με να περιμένω, να καρδιοχτυπώ <br />όπως το χώμα περιμένει το νερό για να βλαστήσει. <br />Κάνε με να περιμένω, πρέπει να αντισταθώ, <br />πώς να τη νιώσω τη χαρά αν δε στεγνώσει η λύπη.<br />Κάνε με να περιμένω, να σε ακολουθώ, <br />αν δεν υπάρχει απόσταση πώς να σε πλησιάσω.<br /><br />8.Από <strong>Κατσιμιχαίους</strong> δεν μπαίνω στον κόπο να αναφέρω συγκεκριμένα κομμάτια γιατί θα γράψω όλη τους τη δισκογραφία!<br /><br /><strong>9.Μόνος μου – Μιχάλης Χατζηγιάννης</strong><br />Να 'ταν η αγάπη σαν νερό που δεν τελειώνει<br />όλες οι θάλασσες μαζί<br />να 'ταν η αγάπη τόσο απλό να δυναμώνει<br />όπως το φως που φέρνει ο ήλιος όταν βγει<br />Να 'ταν η αγάπη ένα όνειρο που πιάνει<br />και θα κρατήσει μια ζωή<br />να 'ταν η αγάπη ο μόνος λόγος να μας κάνει<br />ν' αγαπηθούμε απ' την αρχή<br /><br /><strong>10.Με την πόρτα ανοιχτή – Αντώνης Ρέμος</strong><br />Έχω μάθει να κοιμάμαι,<br />με την πόρτα ανοιχτή.<br />Δε φοβήθηκα ποτέ μου,<br />και θ'ανοίξω άγγελέ μου<br />τη χρυσή σου φυλακή.<br />Κοίτα εσύ να με προσέχεις<br />κι ασ'την πόρτα ανοιχτή,<br />δεν αλλάζω πια το δρόμο<br />κι έχω πει στον ταχυδρόμο<br />πως θα μείνουμε μαζί.<br /><br />And the list goes on and on οπότε λέω κάπου εδώ να σταματήσω…Ένα top ten για μια πρώτη ιδέα! Σίγουρα είναι κι άλλα που δε θυμάμαι τώρα…τα ξεχνάω κατά καιρούς γιατί ακούω πιο πολύ τα καινούρια που βγαίνουν αλλά τα παραπάνω είναι all time classics για μένα! Γενικά έχω μια μεγάλη αγάπη για τη μουσική και αυτό το παιχνιδάκι είναι το καλύτερο νομίζω απ’ όσα έχουμε κάνει μέχρι τώρα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-4184573897683471336?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-71994974914882021072007-05-03T15:20:00.000+03:002007-05-03T15:22:57.289+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RjnUC3Ek0bI/AAAAAAAAAL8/SXrHGY8BUT4/s1600-h/2766630-Sunken_Garden_flower_beds-Windsor.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RjnUC3Ek0bI/AAAAAAAAAL8/SXrHGY8BUT4/s400/2766630-Sunken_Garden_flower_beds-Windsor.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060308801935430066" /></a><br />Μπορεί ο Μάρτης κι ο Απρίλης να μου ξέφυγαν αλλά τουλάχιστον έπιασα το Μάη!<br />Σε μια ωραία εκδρομή στη Σαλαμίνα με πολύ καλή παρέα!<br />Ευχαριστώ <strong>παρέα μου</strong>!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-7199497491488202107?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-16147424480072709062007-04-30T18:16:00.000+03:002007-04-30T18:20:20.631+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RjYJFnEk0aI/AAAAAAAAAL0/wz9XXPjmd5M/s1600-h/64.exit.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RjYJFnEk0aI/AAAAAAAAAL0/wz9XXPjmd5M/s400/64.exit.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5059241223389499810" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-1614742448007270906?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-76169445313914261862007-04-20T18:21:00.001+03:002007-04-24T18:30:17.054+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Ri4hK5XBqTI/AAAAAAAAALs/U_AyQJbEhLI/s1600-h/Avril_Lavigne_364.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Ri4hK5XBqTI/AAAAAAAAALs/U_AyQJbEhLI/s400/Avril_Lavigne_364.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5057015902663452978" /></a><br />Hey! Hey! You! You!<br />I don’t like your girlfriend!<br />No way! No way!<br />I think you need a new one<br />Hey! Hey! You! You!<br />I could be your girlfriend<br /><br />Hey! Hey! You! You!<br />I know that you like me<br />No way! No way!<br />No it’s not a secret<br />Hey! Hey! You! You!<br />I want to be your girlfriend<br /><br />You’re so fine<br />I want you mine<br />You’re so delicious<br />I think about ya all the time<br />You’re so addictive<br />Don’t you know what I could do to make you feel alright?<br />Don’t pretend I think you know I’m damn precious<br />And Hell Yeah<br />I’m the motherfucking princess<br />I can tell you like me too and you know I’m right<br /><br />She’s like so whatever<br />You could do so much better<br />I think we should get together now<br />And that’s what everyone’s talking about!<br /><br />Hey! Hey! You! You……I want to be your girlfriend<br /><br />I can see the way, I see the way you look at me<br />And even when you look away I know you think of me<br />I know you talk about me all the time again and again<br />So come over here, tell me what I want to hear<br />Better yet make your girlfriend disappear<br />I don’t want to hear you say her name ever again<br />And again and again and again!<br /><br />She’s like so whatever ……And that’s what everyone’s talking about!<br /><br />Hey! Hey! You! You……I want to be your girlfriend<br /><br />In a second you’ll be wrapped around my finger<br />Cause I can, cause I can do it better<br />There’s no other<br />So when's it gonna sink in?<br />She’s so stupid<br /><strong>What the hell were you thinking?!?!?!</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-7616944531391426186?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-87919120064366246442007-04-20T18:21:00.000+03:002007-04-20T18:39:15.030+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RijeKJXBqSI/AAAAAAAAALk/NHg0iCNcDlo/s1600-h/DauphinLawson-stars.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RijeKJXBqSI/AAAAAAAAALk/NHg0iCNcDlo/s400/DauphinLawson-stars.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5055534847615936802" /></a><br />Ήταν μια παράξενη νύχτα. Μια νύχτα όλο ομορφιές κι αρώματα. <br />Ο ουρανός είχε ντυθεί μ' όλα τ' αστέρια που είχε κρυμμένα <br />στα σεντούκια του κι έλαμπε γεμάτος χαρά. <br />Μα ένα μικρούλι αστεράκι τρεμόφεγγε λυπημένο πλάι στο φεγγάρι. <br />Κοίταζε με τις ώρες κάτω, την απέραντη θάλασσα που γυάλιζε <br />και άλλαζε χρώματα, καθώς το ελαφρύ αεράκι <br />της χάιδευε τα όμορφα μαλλιά και ψιθύριζε: <br />"Θέλω να πάω κοντά της! Θέλω να τη δω από κοντά! <br />Θέλω να την αγγίξω. Την αγαπώ τόσο πολύ!" <br />Κι από τη λύπη του που ήταν τόσο μακριά της, αναστέναξε. <br />Έπειτα τρεμόσβησε. Τρεμόσβησε τόσο, που νόμιζες ότι από στιγμή σε στιγμή <br />θα 'σβηνε και θα χανόταν για πάντα από τον ουρανό. <br />Το φεγγάρι όμως, που ακούει όλους τους αναστεναγμούς της νύχτας, <br />γύρισε το ολοστρόγγυλο πρόσωπό του κατά το αστεράκι και το ρώτησε: <br />"Γιατί αναστενάζεις αστεράκι μου;" <br />Εκείνο κοίταξε κάτω την απέραντη θάλασσα τη φεγγαρολουσμένη και είπε αργά αργά:"Θέλω να πάω κοντά της!" <br />"Να πας κοντά της;", απόρησε το φεγγάρι. <br />"Μα εσύ είσαι αστέρι του ουρανού κι ένα τέτοιο αστέρι <br />δεν μπορεί να ζήσει κοντά στη θάλασσα!" <br /><br />"Αχ, δεν μπορώ να ζήσω κοντά στη θάλασσα! <br />Αχ, γιατί να μην μπορώ να ζήσω κοντά στη θάλασσα;" <br /><br />'Έλεγε και ξανάλεγε γεμάτο παράπονο το αστεράκι. <br />Κάποιο βράδυ είδε στο απέναντι μονοπάτι του ουρανού ένα αστέρι. <br /><br />Πρώτα το 'δε να πλημμυρίζει από ένα δυνατό φως, μετά να αφήνει ξωπίσω του μια χούφτα χρυσόσκονη κι έπειτα, γρήγορα γρήγορα, να πέφτει στην αγκαλιά της θάλασσας. Από κείνο το βράδυ το αστεράκι μας έγινε ακόμα πιο λυπημένο. <br />Δάκρυα τρεμόπαιζαν στις άκρες των ματιών του, πέφταν πάνω στην ασημοκεντημένη ποδιά του και γίνονταν μικρά μικρούτσικα αστεράκια. <br /><br />Πόσο ζήλευε εκείνο το αστέρι που είχε πέσει μέσα στην αγκαλιά της. <br />Ενώ αυτό, που την αγαπούσε τόσο πολύ, στεκόταν ακόμα εκεί, πάνω στον ουρανό. <br />Πόσο μακρύς ο δρόμος που τους χώριζε! <br />Πέρασαν πολλές νύχτες. 'Άλλες με φεγγάρι ολόγιομο, άλλες με μισοφέγγαρο κι άλλες μ' ένα φεγγάρι χλωμό, κυκλωμένο από ένα θαμπό φως. <br />Λογής - λογής καράβια ταξίδευαν πάνω στην όμορφη, ασημοστολισμένη θάλασσα. <br />Κι αυτή, όλο κρυφή χαρά, χαμογελούσε και χόρευε απαλά με τα δελφίνια της. <br /><br />"Εγώ πότε θα πάω κοντά της;" έλεγε και ξανάλεγε το αστεράκι. <br />Μέχρι που ένα καλοκαιρινό βράδυ, χωρίς να το καταλάβει, ξαφνικά φωτίστηκε! <br />'Έλαμψε ολόκληρο απ' το δυνατό φως που το πλημμύρισε! <br />Η καρδιά του χτύπησε δυνατά! Μα τόσο δυνατά, που μια χούφτα χρυσόσκονη <br />βγήκε από μέσα του και σκορπίστηκε πίσω απ' το αστεράκι, καθώς γλιστρούσε απ' το μονοπάτι του ουρανού και τρέχοντας, πήγαινε να πέσει στην απέραντη αγκαλιά της. <br />Πόσο ευτυχισμένο ένιωθε τώρα το αστεράκι! <br />Ούτε που το κατάλαβε πώς έγινε. <br />Βρέθηκε καρφιτσωμένο πάνω στο δαχτυλίδι που φορούσε στο μικρό της δάχτυλο. <br />Η θάλασσα το κοίταξε και χαμογέλασε. <br />Το ακούμπησε ελαφρά πάνω στα κοραλλένια χείλη της κι έπειτα άρχισε να το ταξιδεύει στις απέραντες ,τις μαγικές πολιτείες του βυθού. <br />Το αστεράκι ένιωθε τόσο ευτυχισμένο, που όλα του φαίνονταν σαν όνειρο. <br />Κι όταν τέλειωσε το μαγικό ταξίδι γύρισε και κοίταξε ψηλά στον ουρανό που ήταν γεμάτος αστέρια. <br />Πόσο μικρά του φάνηκαν! Κάποια στιγμή πρόβαλε το φεγγάρι μέσα από ένα σύννεφο και του χαμογέλασε. <br />Χαμογέλασε και το αστεράκι. Κι έγινε το χαμόγελό του χίλια αστεράκια που φώτισαν <br />τα μεγάλα γαλάζια μάτια της θάλασσας, τις σκοτεινές θαλασσοσπηλιές της και τους σκληρούς απότομους βράχους, που χρόνια τώρα, δέχονταν τα χάδια της και το θυμό της. <br />Αν κάποιο βράδυ βρεθείς κι εσύ κοντά της και τη δεις να λαμπυρίζει στο φεγγαρόφωτο και να μοιάζει σα να 'ναι στολισμένη με χιλιάδες διαμάντια, ξέρεις τι θα 'ναι. Δε θα 'ναι τίποτ' άλλο παρά το αστεράκι, <br />που έκανε το χαμόγελό του, για χάρη της, χίλια κομμάτια <br />και τη χρυσή του καρδιά άλλα τόσα για να στολίζει την ασημένια αγκαλιά της, <br />τους σμαραγδένιους ώμους της και τα πολύχρωμα, κυματιστά μαλλιά της...<br /><br />Αυτό είναι ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία που σας είχα υποσχεθεί ότι θα το ανεβάσω για να το διαβάστε κι εσείς. Ελπίζω να σας άρεσε. Θα κοιτάξω και το όνομα της συγγραφέως και θα σας ενημερώσω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-8791912006436624644?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-85709692430995633082007-04-13T16:20:00.000+03:002007-04-13T16:27:14.936+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rh-FG7Tt1fI/AAAAAAAAALc/8X79RgiyJQA/s1600-h/61.heart.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rh-FG7Tt1fI/AAAAAAAAALc/8X79RgiyJQA/s400/61.heart.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5052903660979082738" /></a><br /><strong>Καινούρια Αρχή...</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-8570969243099563308?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-22161153589389153232007-04-02T18:50:00.000+03:002007-04-02T18:52:57.955+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RhEmjCwgaVI/AAAAAAAAALU/m2K-zgnqJII/s1600-h/easter_bunny.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RhEmjCwgaVI/AAAAAAAAALU/m2K-zgnqJII/s400/easter_bunny.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5048859040736635218" /></a><br />Καλό Πάσχα σε όλους!<br />Θα σας δω μετά τις γιορτές πάλι!<br /> XxX<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-2216115358938915323?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-56147284303624254032007-03-28T14:20:00.000+03:002007-03-28T14:24:08.250+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RgpP8SwgaSI/AAAAAAAAAK4/l859yywHGb8/s1600-h/ph-10200.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RgpP8SwgaSI/AAAAAAAAAK4/l859yywHGb8/s400/ph-10200.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046934229668096290" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RgpP0ywgaRI/AAAAAAAAAKw/YBkZ8cJzC_k/s1600-h/61357-14482.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RgpP0ywgaRI/AAAAAAAAAKw/YBkZ8cJzC_k/s400/61357-14482.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046934100819077394" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RgpPuywgaQI/AAAAAAAAAKo/Mhs7zv7iSrQ/s1600-h/verga015.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RgpPuywgaQI/AAAAAAAAAKo/Mhs7zv7iSrQ/s400/verga015.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046933997739862274" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RgpQECwgaTI/AAAAAAAAALA/s3EFhsp_eko/s1600-h/20040727042030_2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RgpQECwgaTI/AAAAAAAAALA/s3EFhsp_eko/s400/20040727042030_2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046934362812082482" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RgpQOywgaUI/AAAAAAAAALI/GOI39hSKbRI/s1600-h/2005-Ferrari-F430-Spider-SA-1280x960.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RgpQOywgaUI/AAAAAAAAALI/GOI39hSKbRI/s400/2005-Ferrari-F430-Spider-SA-1280x960.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046934547495676226" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-5614728430362425403?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-82327122674805606282007-03-24T22:59:00.000+02:002007-03-24T23:08:42.790+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RgWTUleYnFI/AAAAAAAAAKg/dG45RQIuW1I/s1600-h/books.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RgWTUleYnFI/AAAAAAAAAKg/dG45RQIuW1I/s400/books.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5045600939404729426" /></a><br />Μετά από την πρόσκληση της <a href="http://alepou.blogspot.com">Αλεπούς</a> ήρθε η ώρα να γράψω κι εγώ τα 7 αγαπημένα μου βιβλία…<br />1)<strong>Όλιβερ Τουίστ</strong>. Από τα παιδικά μου χρόνια το έχω διαβάσει 5-6 φορές και πάντα έκλαιγα, όπως και με τα κινούμενα σχέδια της ταινίας αυτής.<br />2)Μεγαλώνοντας έκανα μια στροφή σε πιο σοβαρά αναγνώσματα. Μεγάλη μου αγάπη είναι τα αστυνομικά μυθιστορήματα, οι περιπέτειες και τα θρίλερ. Από τις πιο αγαπημένες μου συγγραφείς είναι η Αγκάθα Κρίστι. Από τα πάρα πολλά βιβλία της που έχω διαβάσει ξεχώρισα το «<strong>Δέκα Μικροί Νέγροι</strong>» και το «<strong>Η Κυρία Έβανς</strong>» Καλά, ο Πουαρώ είναι θεός λέμε! <br />3)Πολύ μου άρεσε επίσης ένα από τα τελευταία βιβλία που διάβασα, «<strong>Ο Ιστορικός</strong>» της Elizabeth Kostova (αν γράφεται έτσι) με θέμα τον Δράκουλα. Μιας που είπα Δράκουλας σας παραπέμπω να δείτε τα κείμενα που εμπνεύστηκα να γράψω διαβάζοντας αυτό το συγκεκριμένο βιβλίο (κάνοντας έρευνα βέβαια, όχι μόνη μου!) σχετικά με τον Κόμη και την Κόμισσα Elizabeth Bathory και τα οποία μου έκανε την τιμή η Composition Doll να ανεβάσει στο <a href="http://eglima.wordpress.com"><strong><strong>Έγκλημα και Τιμωρία </strong></strong></a>και μπορείτε να βρείτε στο <a href="http://eglima.wordpress.com/tag/%ce%9c%ce%a5%ce%98%ce%9f%ce%a3-%ce%9a%ce%91%ce%99-%ce%a0%ce%a1%ce%91%ce%93%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%9f%ce%a4%ce%97%ce%a4%ce%91/">Μύθος και Πραγματικότητα</a>. (Έτσι για να παινέψουμε λίγο και τα σπίτια μας!!!)<br />4)Επίσης, έχω λατρέψει ένα παιδικό βιβλίο που έχουν τα ξαδελφάκια μου. Δε θυμάμαι πως λέγεται και ποια είναι η συγγραφέας αλλά κάποια στιγμή θα το ανεβάσω και σαν ποστ για να το διαβάστε όλοι. Είναι μια ιστορία με τη θάλασσα κι ένα αστέρι.<br />5)Πολύ μου αρέσουν και τα βιβλία του John Connolly. Ειδικά το «<strong>Κάθε Νεκρό Πράγμα</strong>» και «<strong>Το Δέντρο του Θανάτου</strong>».<br />6)Διαβάζω φανατικά τον <strong>Harry Potter </strong>της J.K.Rowling. Περιμένω με αγωνία να κυκλοφορήσει το 7ο και τελευταίο βιβλίο. (Πολύ δεν άργησε;)<br />7)Τέλος πολύ μου άρεσαν και τα δύο βιβλία του Dan Brown «<strong>Οι Πεφωτισμένοι</strong>» και «<strong>Ο Κώδικας Ντα Βίντσι</strong>». (Είμαι πολύ του εμπορικού θα μου πείτε και δεν θα έχετε και άδικο…)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-8232712267480560628?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-39433790552022324042007-03-20T12:37:00.000+02:002007-03-20T12:44:12.308+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rf-661eYnEI/AAAAAAAAAKY/XMb0fsPD6rM/s1600-h/57.bed.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rf-661eYnEI/AAAAAAAAAKY/XMb0fsPD6rM/s400/57.bed.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5043955627627945026" /></a><br />Το αγαπημένο μου έπιπλο είναι το κρεβάτι. Το κρεβάτι είναι μια απλή μεν, συγκλονιστική δε, ανακάλυψη του ανθρώπου. Τα καλύτερα πράγματα στη ζωή γίνονται πάνω σε ένα κρεβάτι...ύπνος και ξέρετε τι άλλο! Καθώς και φαγητό μερικές φορές! Το κρεβάτι είναι υπέροχο...<br />Όταν είμαι στη δουλειά και είμαι πτώμα αυτό που ονειρεύομαι είναι πάω σπίτι μου και να ξαπλώσω! <br />Όταν βγαίνω για ψώνια με τις φίλες μου και περπατάω 5 ώρες, αυτό που θέλω είναι να πάω στο κρεβατάκι μου και να κοιμηθώ! <br />Όταν κάνει κρύο, θέλω να χωθώ μέσα στα σκεπάσματα και να μη σηκωθώ αν δεν βγάλει ήλιο έξω! <br />Όταν είμαι με το αγόρι μου θέλω να κάθομαι όλη μέρα (κι όλη νύχτα ενίοτε) σε ένα κρεβάτι και να τον έχω αγκαλιά συνέχεια! <br />Όταν θέλω να χαλαρώσω και να διαβάσω ένα βιβλίο πηγαίνω πάντα στο κρεβάτι μου! <br />Όταν λείπουν όλοι απ’ το σπίτι κοιμάμαι πάντα στο κρεβάτι της μαμάς μου! (Φοβάμαι!)<br />Το μόνο μέρος που κλαίω είναι το κρεβάτι μου!<br />Όταν έχω τα νεύρα μου ανεβαίνω στο κρεβάτι μου (είναι κουκέτα και κοιμάμαι επάνω) και δεν μιλάω σε κανέναν!<br />Στο κρεβάτι μου κάθομαι και φιλοσοφώ τη ζωή μου ακούγοντας μουσική από το mp3 player μου τα βράδια που δεν μπορώ να κοιμηθώ! <br />Στο κρεβάτι μου κοιμάμαι αγκαλιά με τον γάτο μου και τα 2-3 λούτρινα που έχω! <br />Το μόνο πράγμα που με νοιάζει σε ένα ξενοδοχείο όταν πάω διακοπές είναι να είναι καθαρό και να έχει ένα ωραίο, μεγάλο και βολικό κρεβάτι!<br />Το τέλειο κρεβάτι για μένα είναι το υπέρδιπλο όπου μπορώ να απλώνομαι σαν χταπόδι για να κοιμηθώ! Και το διπλό μου μια χαρά είναι δεν έχω παράπονο, μόνο που τρίζει και κουνιέται αρκετά και πολύ φοβάμαι ότι καμιά νύχτα θα βρεθώ πάνω στο Σκαρθάλι μαζί με το κρεβάτι και τον Τούλη! <br />Το κρεβάτι μου με ξεκουράζει, με αναζωογονεί και με χαλαρώνει! Γενικά είμαι και άτομο που του αρέσει η ξάπλα και ο ύπνος, οπότε είναι πολύ σημαντικό για μένα! Αυτά είχα να πω για το αγαπημένο μου έπιπλο!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-3943379055202232404?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-8038805366594464342007-03-16T11:15:00.000+02:002007-03-16T11:19:47.871+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RfphBPSSGNI/AAAAAAAAAKQ/TCZCcNdU83k/s1600-h/56.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RfphBPSSGNI/AAAAAAAAAKQ/TCZCcNdU83k/s400/56.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5042449406705670354" /></a><br />Ξεκίνησα να γράφω στο μπλόγκ μου, επειδή μου άρεσε η ιδέα μα μπορεί κανείς να εκφράζει ελεύθερα την άποψη του και οι άλλοι να σχολιάζουν και να λένε κι εκείνοι τη δική τους γνώμη μέσα από τα σχόλια. Βασικά όχι ότι ασχολούμαι με τίποτα φλέγοντα ζητήματα αλλά το άνοιξα γιατί μου αρέσει να γράφω και γιατί ήθελα να γράφω ότι μου αρέσει στον ελεύθερο χρόνο μου. Για να κάνω την πλάκα μου πιο πολύ. Δεν γράφω με σύστημα, δεν λέω θα γράφω ένα ποστ ανα δύο μέρες. Δεν με νοιάζει αν θα με διαβάσει κανείς αλλά μου αρέσει όταν βλέπω ότι μερικοί με διαβάζουν. Δε διαβάζω πάντα αυτούς που με διαβάζουν και μου αφήνουν σχόλια. Διάβαζω όποιον μου αρέσει. Όποιον λέει κάτι που μπορεί να μου φτιάξει το κέφι, να μου αρέσει κάτι που γράφει, να με ενδιαφέρει το αντικείμενό του. Δεν έχει σημασία ποιοι με έχουν στα λινκς τους και ποιους έχω εγώ. Αν με έχουν πάνω ή κάτω στη λίστα τους. Από όλα τα λινκς που έχω κι εγώ εδώ πέρα μόνο 5-6 διαβάζω καθημερινά. Δεν έχω πάντα πολύ χρόνο και όταν έχω ψιλοβαριέμαι να κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή. <br /><br />Είναι ένα χόμπι ας πούμε. Μέσα από αυτό μου το χόμπι έχω έρθει σε επαφή με αρκετό κόσμο. Έχω γνωρίσει κάποιους μπλόγκερς από κοντά. Έχω δει κι έχω καταλάβει συμπεριφορές και χαρακτήρες διαφόρων ειδών. Κυκλοφορούν πολλά είδη ανθρώπων μέσα στη μπλογκόσφαιρα.<br /><br />1)Υπάρχουν οι χομπίστες όπως εγώ που κάνουν απλά το κέφι τους. Δεν τους ενδιαφέρει η αναγνωσιμότητα. Απλά τους αρέσει να γράφουν και να κουβεντιάζουν με άλλους. Αυτοί είναι συνήθως νεαρά άτομα.<br />2)Υπάρχουν οι επίδοξοι ή φιλόδοξοι δημοσιογράφοι, σεναριογράφοι, λογοτέχνες, ποιητές, πεζογράφοι ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Είναι αυτοί που θέλουν να ασχοληθούν με τον κόσμο του βιβλίου και των εκδόσεων. Κάποιοι πιστεύουν ότι έχουν ταλέντο, κάποιοι όντως έχουν, κάποιοι άλλοι απλώς είναι ψώνια και θέλουν να επιδεικνύονται και να έχουν αναγνωσιμότητα.<br />3)Κάποιοι άλλοι μετρούν την αναγνωσιμότητά τους με τα page views ανά ημέρα, με το πόσοι τους έχουν στα links τους, πόσα comments συγκεντρώνουν σε κάθε post τους κ.τ.λ. Και δεν λέω σαν διαδικασία πλάκα έχει να το κάνεις. Είσαι και περίεργος να δεις ποιοι σε διαβάζουν, κι εγώ το κάνω, πλάκα έχει να ψάχνεις τα μπλογκς και να ανακαλύπτεις καινούρια μέσα από άσχετα λινκς. Αλλά όταν αυτό σου γίνεται εμμονή παύει πλέον να είναι αστείο και διασκεδαστικό. Γίνεται ένα άγχος. Και δυστυχώς υπάρχουν άτομα που τους ενδιαφέρουν αυτά τα πράγματα.<br />4)Εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι. Μεγάλοι σε ηλικία συνήθως που έχουν βρει τα μπλογκς σαν τρόπο επικοινωνίας με τον υπόλοιπο κόσμο. Φοβούνται να βγουν έξω από το σπίτι τους και κρύβονται πίσω από την οθόνη του υπολογιστή τους. Κάθονται στα άδεια δωμάτια τους, στις ακριβές δερμάτινες καρέκλες τους, κι από το σπίτι τους παρουσιάζουν τον εαυτό τους όπως θέλουν και όπως τους συμφέρει. Όπως θα ήθελαν να είναι, όπως θα ήθελαν να τους βλέπουν οι άλλοι.<br />5)Υπάρχουν άνθρωποι μίζεροι, άρρωστοι, κατά φαντασίαν άρρωστοι. Άνθρωποι που τους αρέσει να κλαίγονται για να τραβήξουν πάνω τους λίγη προσοχή. Άνθρωποι που προφασίζονται προβλήματα οποιασδήποτε φύσεως και προσπαθούν να κερδίσουν τον οίκτο και τη συμπόνια των άλλων. Άνθρωποι που χαίρονται με τη δυστυχία των άλλων και λένε «υπάρχουν και χειρότερα από μένα». Άνθρωποι κακοί και στριμμένοι που αρέσκονται στο να συκοφαντούν άλλους και να τους προσβάλλουν χωρίς λόγο. Ή μάλλον υπάρχει λόγος...είναι κομπλεξικοί. Και ψεύτες. Και φοβούνται μήπως κάποιος γκρεμίσει την εικόνα τους. Την εικόνα που με τόσο κόπο προσπαθούν να φτιάξουν και να συντηρήσουν.<br />6)Υπάρχουν οι γλείφτες. Αυτοί που πλησιάζουν τους κατάλληλους ανθρώπους στις κατάλληλες θέσεις και προσπαθούν να τους εκμεταλλευτούν με κάθε τρόπο. Οικονομικά, για να τους βρουν μια δουλειά, να τους γνωρίσουν άλλους ανθρώπους κ.τ.λ. Αυτοί πλησιάζουν επίσης, άτομα που οι άλλοι συμπαθούν και προσπαθούν να προσεγγίσουν κι αυτούς.<br />7)Υπάρχουν οι πέφτουλες. Αυτοί που την έχουν πέσει δηλαδή στη μισή γυναικεία μπλογκόσφαιρα ή τουλάχιστον έτσι διατείνονται. Νομίζουν ότι είναι ωραίοι, ότι έχουν κατακτήσεις αλλά η πραγματικότητα απέχει έτη φωτός απ’αυτό. Υπάρχουν βέβαια και μερικοί που έχουν κάνει γνωριμίες μέσα από δω κι έχουν πάει με μερικές. Αντίστοιχα, υπάρχουν και τα που..νά.... Προκαλούν, λένε τις σεξουαλικές τους επιδόσεις και προτιμήσεις, και γενικά νομίζουν ότι έτσι σοκάρουν και εξιτάρουν τους άντρες. Μάλλον για στερημένα άτομα μου κάνουν εμένα που ψάχνουν απεγνωσμένα κάποιον να τις ξε-στερήσει. Τέλος πάντων...πάει κι αυτό.<br />8)Υπάρχουν ψώνια, πολιτευόμενοι, γκέι, ανώνυμοι, αυτοί που βρίζουν, ξερόλες και πολλές κατηγορίες ακόμα που δε μου φτάνουν 3 μπλόγκ για να αναλύσω!<br /><br />Μερικοί λένε οτι το ίντερνετ και τα μπλόγκς είναι μια αναπαράσταση του τι συμβαίνει στην αληθινό κόσμο. Και συμφωνώ. Είναι μια μικρογραφία της ζωής και της κοινωνίας μας. Οι απόψεις που εκφράζονται, οι ανθρώπινες σχέσεις...μοιάζουν πολύ. Είναι τόσο ρεαλιστικά όλα αυτά που μερικές φορές με τρομάζουν. Έχουν δεί τα μάτια μου κι έχουν ακούσει τα αυτιά μου πολλά παραδείγματα από αυτά που ανέφερα παραπάνω.<br /><br />Και αναρωτιέμαι αν ΥΠΑΡΧΕΙ άραγε όντως (B)LOGOS ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ ή αν απλά όλα είναι αστείο! Γεγονός πάντως είναι οτι νομίζουμε πως γνωρίζουμε κάποιον τον οποίο διαβάζουμε συστηματικά ή συζητάμε μαζί του στα σχόλια. Η αλήθεια όμως είναι οτι κρίνουμε μόνο από τα γραφόμενά του, τα οποία πολύ πιθανόν να είναι και ψέματα. Ο καθένας μας μπορεί να γράφει ό,τι θέλει από το σπίτι του και να παρουσιάζει μια εντελώς διαφορετική "εικόνα" και προσωπικότητα από την πραγματική του. Ποτέ δεν ξέρεις πως μπορεί να αντιδράσει ή να συμπεριφερθεί απέναντί σου ένας άγνωστος. <br /><br />Πάντως μέσα σε όλον αυτό τον πανικό και την ραγδαία ανάπτυξη της μόδας των μπλόγκς, υπάρχουν -ευτυχώς- και ορισμένα διαμάντια. Και μιλάω μόνο για ανθρώπους που έχω γνωρίσει από κοντά κι έχω σχηματίσει προσωπική άποψη. Είμαι τυχερή που τους γνώρισα. Και αυτούς κυρίως διαβάζω. Ελπίζω στο μέλλον να γνωρίσω κι άλλους.<br /><br />Αυτή είναι η απόψη μου για τα μπλόγκς. Αυτά είχα να πω.<br />Και τελειώνοντας δύο αποτελέσματα στατιστικών για εσάς και τον υπολογιστή σας...<br />1)Οι μισοί περίπου από αυτούς που κάθονται 27 ώρες την εβδομάδα μπροστά σε μια οθόνη Η/Υ, πάσχουν από μία τουλάχιστον διαταραχή προσωπικότητας!<br /><br />2)Όποιος κάνει χρήση Η/Υ, υπολογίζεται πως θα καθίσει μπροστά στον Η/Υ, σε όλη του την ζωή, 729 ημέρες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-803880536659446434?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-36105311099664429002007-03-14T11:36:00.000+02:002007-03-14T13:02:00.352+02:00<strong>1)</strong> Ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα της <a href="http://ninac.wordpress.com">Composition Doll</a> θα κάνω κι εγώ μια συγγραφική απόπειρα αν και δεν είμαι καλή στο γράψιμο κατά παραγγελία. Οι λέξεις που πρέπει να χρησιμοποιήσω είναι οι εξής *αλμύρα *βασίλειο *κοριτσίστικο *χυμό *προαιώνιο. Ιδού λοιπόν το πόνημα μου…<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RffVSvSSGLI/AAAAAAAAAKA/EY77sQuX3a8/s1600-h/55.beach.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RffVSvSSGLI/AAAAAAAAAKA/EY77sQuX3a8/s400/55.beach.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041732825772071090" /></a><br />Η Αγάπη και ο Άγγελος μόλις είχαν βγει από τη θάλασσα, μετά το πρωινό τους μπάνιο. Καθόντουσαν στην παραλία και απολάμβαναν τον ήλιο και το θαλασσινό αεράκι που χάιδευαν τα πρόσωπά τους. Και στους δύο άρεσε πάρα πολύ αυτή η εποχή, ήταν η αγαπημένη τους. Τους άρεσε να μαζεύουν κοχύλια από την παραλία, να κάνουν βουτιές με τις μάσκες τους και να βρίσκουν αστερίες, τους άρεσε η αλμύρα που άφηναν στα χείλη τους τα κύματα. Τους άρεσε να ξαπλώνουν στην άμμο παρέα τα βράδια και να κοιτάζουν τα αστέρια, να ανάβουν φωτιά και να πίνουν μια μπύρα συζητώντας τα προβλήματά τους και μιλώντας για τα κοινά όνειρά τους. Τα πρωινά κατέβαιναν πάντα για μπάνιο, άνοιγαν την ομπρέλα τους και τα καρεκλάκια τους, έπιναν τον δροσιστικό χυμό ροδάκινο που η Αγάπη έφτιαχνε με τα χεράκια της και όταν μεσημέριαζε πήγαιναν στο ταβερνάκι πάνω απ΄ το σπίτι τους και τρώγανε θαλασσινά που επίσης άρεσαν και στους δυο αλλά βαριόντουσαν να μαγειρέψουν!<br /><br />Ήταν παντρεμένοι εδώ και 3 χρόνια αλλά ήταν μαζί όπως την πρώτη μέρα που γνωρίστηκαν! Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά και ποτέ δεν χώρισαν από τότε! Και δεν είχαν βαρεθεί ο ένας τον άλλο ούτε στιγμή. Το καλοκαίρι πάντα κανόνιζαν να παίρνουν την άδειά τους τις ίδιες μέρες για να περνάνε όλες τις μέρες μαζί και να καλύπτουν την απόσταση που άθελά τους δημιουργεί η καθημερινότητα, οι υποχρεώσεις και οι δουλειές του χειμώνα ανάμεσά τους. Το ίδιο έκαναν και κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα! Το καλοκαίρι ένιωθαν σαν βασιλιάδες του κόσμου και το μικρό εξοχικό τους σπιτάκι στο νησί του Άγγελου, ήταν το βασίλειο τους.<br /><br />Αλλά εκείνο το καλοκαίρι ήταν ακόμα καλύτερο -κι εκείνοι ακόμα πιο ευτυχισμένοι- γιατί ήξεραν ότι σε λίγες εβδομάδες θα κρατούσαν στην αγκαλιά τους τον πρώτο καρπό του έρωτά τους . Θα έβλεπαν το όμορφο χαμογελάκι του και θα άκουγαν το κλάμα του. Είχαν ήδη εξοπλίσει το εξοχικό τους με όλα τα απαραίτητα αξεσουάρ για το κοριτσίστικο δωμάτιο του νέου μέλους της οικογένειας τους. Θα την έλεγαν Ελπίδα.<br /> Το προαιώνιο σχέδιο της μοίρας να ενωθούν αυτοί οι δύο άνθρωποι και να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια, θα γινόταν πλέον πραγματικότητα. Και οι δύο ήταν πολύ χαρούμενοι για αυτό.<br /><br />Και τότε η Αγάπη ξύπνησε. Την ξύπνησε ο Άγγελος με ένα γλυκό φιλί κρατώντας στο χέρι του τα εισιτήρια για το πλοίο. Φάγανε πρωινό στο κρεβάτι κι εκείνος δεν σταμάτησε να χαϊδεύει την κοιλιά της. Αύριο ήταν η πρώτη μέρα της άδειας τους και θα έφευγαν πρωί - πρωί για το νησί. Και κρίνοντας από το όνειρό της θα περνούσαν καλύτερα από ποτέ!!! Ένα καλοκαίρι γεμάτο αγάπη, ελπίδα για το μέλλον τους και φέρνοντας στη ζωή τον άγγελό τους!<br /><br /><strong>Και 2)</strong> Ανταποκρινόμενη και στην πρόσκληση της <a href="http://krotkaya.wordpress.com">Κροτ</a> (σε κανέναν δε χαλάω χατίρι όπως βλέπετε)θα γράψω τις αγαπημένες μου ταινίες. Μόνο που θα πάρω πρωτοβούλια και θα γράψω για τις αγαπημένες μου αισθηματικές ταινίες!<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RffVf_SSGMI/AAAAAAAAAKI/Dqf_h3_vBwk/s1600-h/55.romantic_movies.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RffVf_SSGMI/AAAAAAAAAKI/Dqf_h3_vBwk/s400/55.romantic_movies.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041733053405337794" /></a><br />1)<strong>Γλυκός Νοέμβρης</strong>. Παίζουν Σαρλίζ Θερόν και Κιάνου Ριβς. Πολύ κλάμα η ταινιούλα! Η κοπελιά πεθαίνει σιγά - σιγά από κάποια αρρωστιά και γι'αυτό το λόγο έχει αποφασίσει να απολαμβάνει τη ζωή καθημερινά αλλά να μη δένεται με κανέναν άντρα. Κάθε μήνα βρίσκει άλλον. Ο Κιάνου Ριβς είναι ο Νοέμβρης της. Στο τέλος ερωτεύονται και οι δύο (μεταξύ τους εννοώ) αλλά εκείνη τον διώχνει γιατί θέλει να έχει να θυμάται από εκείνη μόνο τις ωραίες στιγμές και να μην την δει να πεθαίνει! Κλαψς, λυγμ, σνιφ, μπου χου χου και τα λοιπά.<br /><br />2)<strong>Φθινόπωρο στην Νέα Υόρκη</strong>. Παίζουν Ρίτσαρντ Γκιρ και Γουινόνα Ράιντερ.Ίδιο story πάνω κάτω. Άρρωστη η κοπελιά, γυναικάς ο Ρίτσαρντ. Την ερωτεύεται, τον διώχνει αν και τον θέλει. Το τέλος δεν το θυμάμαι επακριβώς αλλά πολύ κλάμα επίσης!<br /><br />3)<strong>Serendipity</strong>. Εδώ δε θυμάμαι τους ηθοποίους. Η ιστορία ξεκινάει σε ένα πολυκατάστημα όπου ένας άντρας και μια γυναίκα πιάνουν ταυτόχρονα το ίδιο και τελευταίο ζευγάρι μαύρα γάντια. Με τα πολλά, κόβουν στη μέση ένα χαρτονόμισμα καιγράφουν πάνω τα ονόματά και τα τηλεφώνα τους και λένε οτι αν βρει ο ένας κάποτε το άλλο μισό, θα επικοινωνήσουν. Η κοπέλα παντρεμένη, αυτός πρόκειται να παντρευτεί και τη μέρα του γάμου του αγοράζει ένα βιβλίο και μαντέψτε τι βρήκε μέσα...το μισό χαρτονόμισμα της κοπέλας! Στο τέλος αν θυμάμαι καλά έμειναν μαζί!<br /><br />4)<strong>Αγάπα με αν τολμάς</strong>. Γαλλική ταινία. Πάλι δεν θυμάμαι ποιοι παίζουν, βασικά δεν τους ξέρω. Ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που είναι φίλοι από παιδιά<br />έχουν ένα κουρδιστό τσίγκινο παιχνίδι. Ο ένας λέει στον άλλο να κάνει κάτι. Αν εκείνος τολμάει παίρνει το παιχνίδι. Και αυτό γίνεται συνέχεια. Μέχρι που περνάνε πολά χρόνια, ο ένας "σπάει τα νεύρα του άλλου" αν και θέλουν τρελά ο ένας τον άλλο και στο τέλος αποφασίζουν να θαφτούν μαζί κάτω από τα θεμελία μιας οικοδομής την ώρα που ρίχνουν το τσιμέντο.<br /><br />5)<strong>Το ημερολόγιο</strong>. Πάλι δεν ξέρω ηθοποιούς. Είναι η ιστορία ενός ζευγαριού, παντρεμένου με παιδιά, έχουν γεράσει και η γυναίκα πάσχει από άννοια και δεν θυμάται τίποτα από την κοινή ζωή τους. Τα παιδιά την έχουν βάλει σε γηροκομείο και ο άντρας πήγε μαζί της για να μην την αφήσει μόνη. Οι γιατροί του λένε οτι δεν υπάρχει να ξαναθυμηθεί τίποτα αλλά εκείνος κάθε μέρα της αφηγείται την ιστορία τους. Ώσπου ένα βράδυ θυμάται τελικά η γιαγιά και καταλαβαίνει οτι αυτός είναι ο άντρας της και κοιμούνται μαζί στο κρεβάτι του γηροκομείου όπου και πέθαναν μαζί εκείνο το βράδυ.<br /><br />6)<strong>Pretty Woman</strong>. Όλοι το έχετε δει δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω εδώ. Η Julia Roberts είναι από τις αγαπημένες μου ηθοποιούς. Επιτέλους και μια ταινία με ευχάριστο τέλος!<br /><br />7)<strong>Μια βραδιά στο Notting Hill</strong>. Julia Roberts και Hugh Grand ΜΑΖΙ! Κι αυτός αγαπημένος μου! Πολύ ωραία ταινία! Η Julia υποδύεται τον εαυτό της και ο Hugh έναν βιβλιοπώλη. Μεγάλος έρωτας με happy end και αυτή τη φορά!<br /><br />Και επειδή είμαι πολύ αναρχικό στοιχείο θα γράψω και μια 8η...<strong>Η πόλη των αγγέλων</strong>. Ο Νίκολας Κέιτζ γίνεται από άγγελος θνητός για να είναι με την αγαπημένη του Μέγκ Ράιαν κι εκείνη πεθαίνει επειδή έκανε ποδήλατο με κλειστά μάτια! Μετωπική με νταλικά και πολύνεκρο! Αμάν πιά! Οι ερωτικές ταινίες θα έπρεπε να έχουν όλες καλό τέλος!<br /><br />Αυτά με τα παιχνιδάκια! Εγώ προτείνω να κάνουν το ίδιο με αγαπημένους δίσκους και CD οι: <br /><br />Composition Doll (που της αρέσουν τα παιχνιδιά αυτά)<br /><a href="http://allmylifelila.wordpress.com">All my life</a><br /><a href="http://thelotheleis.blogspot.com">Master</a><br /><a href="http://skarthali.blogspot.com">Skarthali</a> και φυσικά η <br /><a href="http://olaeinaithematiming.wordpress.com">Στέφυ</a>!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-3610531109966442900?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-4483462936888628102007-03-12T15:23:00.000+02:002007-03-12T15:28:48.809+02:00Η οικογένεια Composition Doll , Σκαρθάλι και Γκουδάκι έχει ως γνωστόν έναν γατούλη...τον Τούλη! (Μεγάλη έμπνευση και πρωτοτυπία το όνομα!)<br />Τον γατούλη αυτόν λοιπόν τον αγαπάνε όλες πολύ! Ήταν όμως πάντα έτσι τα πράγματα? Ή μήπως πριν φτάσουμε στον Τούλη είχαν περάσει κι άλλα ζωάκια από το σπίτι των τριών προαναφερθεισών κυριών? Ζώα άτυχα, που βρήκαν μαρτυρικό θάνατο? Το goudaki blogspot ξετυλίγει σήμερα το σκοτεινό κουβάρι μιας ακόμα πιο σκοτεινής υπόθεσης που θα συγκλονίσει το Πανελλήνιο, θα προκαλέσει σχόλια, θα εξαγριώσει τις φιλοζωικές εταιρίες και γενικά θα γίνει χαμός και πανικός!!! Κυρίες και κύριοι ακολουθεί μια ιστορία για γερά νεύρα και στομάχια! Καθήστε αναπαυτικά και κυρίως...προστατέψτε τα κατοικίδια σας και σιγουρευτείτε ότι είναι στο σπίτι! <br /><br />Η Composition Doll,στο θεοσκότεινο παρελθόν της, έχει ξεπαστρέψει ένα χελωνάκι! Σεπτέμβρη μήνα τα Σκαρθαλογκουδάκια είχαν αγοράσει από το πανηγύρι του Σταυρού δίπλα στο σπίτι τους ένα χελωνάκι! Σκοπός τους ήταν να χαρεί η μανούλα τους, που εκείνη τη μέρα είχε τα γενέθλια της! Το γεγονός ότι δεν ενθουσιάστηκε δεν προμήνυε βέβαια το τραγικό και βίαιο τέλος που θα είχε το άμοιρο χελωνάκι 2 μήνες αργότερα...είχε μπει πλέον ο Νοέμβρης και είχαν αρχίσει τα κρύα! Το χελωνάκι λοιπόν –όπως ήταν φυσικό για το βιολογικό του ρολόι– έπεσε σε χειμερία νάρκη! Η δολοφόνος του όμως έχοντας πλήρη μεσάνυχτα από χελωνάκια νόμιζε (ή τουλάχιστον έτσι ισχυρίστηκε μπροστά στα σοκαρισμένα και έντρομα παιδιά της) ότι είχε πεθάνει! Και τι κάνεις ένα χελωνάκι όταν πεθάνει? Το παίρνεις και το πετάς από το μπαλκόνι στο δρόμο για να το πατήσει κάποιο αυτοκίνητο! Το χελωνάκι ας ελπίσουμε ότι συνέχισε να κοιμάται και δεν κατάλαβε από που του ήρθε! Πέθανε πάνω στο άνθος της ηλικίας του, άδικα και χωρίς λόγο...<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RfVVIPSSGJI/AAAAAAAAAJw/_f8pN4pYva0/s1600-h/54.tutrle1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RfVVIPSSGJI/AAAAAAAAAJw/_f8pN4pYva0/s400/54.tutrle1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041028957941667986" /></a><br />Και συνεχίζουμε με το δεύτερο δολοφόνο της οικογένειας αυτής, εμένα, το Γκουδάκι. Ναι κυρίες και κύριοι το παραδέχομαι: αν και ανέκαθεν ήμουν φιλόζωη, έχω κι εγώ τα βίτσια μου. Για πολλά χρόνια αγόραζα και σκότωνα χρυσόψαρα. (Leon κάπου εδώ νομίζω ότι πρέπει να σταματήσεις να διαβάζεις!) Όλα ξεκίνησαν όταν εγώ και το αδελφάκι μου ήμασταν ακόμα μικρά και οι γονείς μας αγόρασαν ένα χρυσόψαρο πάλι από πανηγύρι νομίζω! (Εκεί βρίσκουμε πάντα τα θύματα μας!) Το ψαράκι έζησε μόνο 1-2 μέρες! Αιτία θανάτου...βάζαμε συνέχεια τα χέρια μας μέσα στη γυάλα για να το ακουμπήσουμε! Μετά από χρόνια ένα αγόρι που τα είχα μου έκανε δώρο ένα άλλο χρυσόψαρο στο οποίο έδωσα και το όνομα του...το επόμενο ανυποψίαστο θύμα μου θα ήταν ο Νικολάκης! Ο Νικολάκης περιέργως είχε ζήσει ήδη δύο χρόνια όταν...αποφάσισα να δω πως θα αντιδρούσε αν συζούσε με άλλα 3 ψαράκια! Έτσι πήγα στο pet shop και αγόρασα άλλα 3 χρυσόψαρα! Ένα άσπρο με πορτοκαλί ρίγες, ένα κατάμαυρο με εξογκωμένα μάτια (κογκολάκια τα λένε αυτά) και ένα πράσινο! Ο Νικολάκης ήταν βλέπετε ένα συνηθισμένο πορτοκαλί χρυσόψαρο σαν το προηγούμενο ένοικο του ενυδρείου του! Όταν λοιπόν όλα τα ψάρια μπήκαν στην ίδια γυάλα, σιγά σιγά άρχισαν να ψοφάνε...προφανώς δεν τα σήκωνε το κλίμα όλα μαζί. Πήρα λοιπόν μια δεύτερη γυάλα και έβαλα τον καημένο το Νικολάκη –που μια κατάθλιψη την είχε πάθει- μόνο του! Παρόλα αυτά όμως, μετά από διάστημα δυο μηνών, αποδήμησαν όλα εις Κύριον! Μετά από τότε δεν ξαναπήρα ψάρι! Έλα όμως που θέλεις να σταματήσεις τους φόνους και δεν σε αφήνουν! Μετά από λίγο καιρό μου έδωσε η θεία μου ένα μονομάχο που είχαν αγοράσει τα ξαδελφάκια μου και το είχαν βαρεθεί! Τι να κάνω κι εγώ, το πήρα! Για να μη σας τα πολυλογώ, ούτε ο μονομάχος είχε καλύτερη τύχη και έπειτα από μικρό διάστημα παραμονής στο σπίτι μας, απεβίωσε κι αυτός!<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RfVVUfSSGKI/AAAAAAAAAJ4/obLYT1TMGn0/s1600-h/54.fish.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RfVVUfSSGKI/AAAAAAAAAJ4/obLYT1TMGn0/s400/54.fish.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041029168395065506" /></a><br />Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το πάθος για να σκοτώνει χρυσόψαρα κόλλησε και η δίδυμη αδελφή μου, το Σκαρθάλι! Να φανταστείτε, πήγε και αγόρασε χρυσόψαρο ενώ είχαμε τον Τούλη στο σπίτι...μιλάμε για διεστραμμένο μυαλό! Το χρυσόψαρο (το οποίο εντελώς τυχαία ονόμασε Χάρη) μας άφησε χρόνους μέσα σε δυο –το πολύ- εβδομάδες! Τα αιτία του θανάτου του δεν έχουν ακόμα εξιχνιαστεί και οι έρευνες συνεχίζονται πυρετωδώς! Τα πρώτα στοιχεία φωτογραφίζουν τον θύτη...τρίχες από γκρι γούνα βρέθηκαν κολλημένες πάνω στις γρατζουνιές που έφερε το πτώμα, καθώς επίσης εντοπίστηκαν και ίχνη χώματος μέσα στη γυάλα του εκλιπόντος! Η ιδιοκτήτης του ψαριού όμως υποστηρίζει –σθεναρά- ότι ο θάνατος επήλθε από φυσιολογικά αίτια! (Yeah, right! Μας έπεισε τώρα!) <br /><br />Και πως να την πιστέψει το δικαστήριο όταν κι εκείνη έχει στο βιογραφικό μια στυγνή δολοφονία? Το πρώτο της θύμα –πριν τον Χάρη- ήταν ένα μικρό, γλυκό, αθώο, καφέ κουνελάκι! Όχι, δεν το έκανε στιφάδο...του έκανε κάτι πολύ χειρότερο! Το άφησε να πεθάνει από ασφυξία! Όλα έγιναν ένα καλοκαίρι, όταν η οικογένεια ξεκίνησε να πάει στο εξοχικό σπίτι που νοίκιαζαν στο Μελίσσι Κορινθίας όπου και παραθέριζαν για πολλά χρόνια! (Κοντά σε ένα άλλο χρυσόψαρο που τότε δεν είχαν γνωρίσει ακόμα!) Μάζεψαν λοιπόν τα κουβαδάκια τους,πήραν τις βαλίτσες με τα ρούχα, φόρτωσαν στο αμάξι και το κλουβί με το περιεχόμενό του και έφυγαν. Μεσημεράκι λοιπόν έφτασαν στο σπίτι, βγάζει το Σκαρθάλι το κουνελάκι στο μπαλκόνι για να καθαρίσουμε λίγο το σπίτι και να τακτοποιήσουμε και για να μην μακρηγορώ αναίτια, αφού κάναμε όλες τις δουλειές, φάγαμε και πέσαμε για ύπνο! Όπως καταλάβατε το κουνελάκι το δόλιο έμεινε όλο το μεσημέρι μέσα στη ντάλα του ήλιου και έσκασε από τη ζέστη, βρίσκοντας μαρτυρικό θάνατο! Μετά για να θολώσει τα νερά και να μας ρίξει στάχτη στα μάτια, έκλαιγε όλο το απόγευμα αλλά δεν μας έπεισε ότι το έκανε κατά λάθος!<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RfVU1fSSGII/AAAAAAAAAJo/QprdEO6JwAs/s1600-h/54.bunny1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RfVU1fSSGII/AAAAAAAAAJo/QprdEO6JwAs/s400/54.bunny1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041028635819120770" /></a><br />Αυτά είναι τα πιο ειδεχθή εγκλήματα που έχουν γίνει μέσα στο σπίτι! Κατά καιρούς έχουμε ξαποστείλει κι άλλα ζωάκια όπως...2-3 χάμστερ, 1 σκιουράκι και 1-2 σκυλάκια (της γιαγιάς μας!) Τώρα πλέον όλα τα στοιχεία βρίσκονται στα χεριά των αρχών και η υπόθεση θα πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης! Για την εξέλιξη της δίκης καθώς και για τις ποινές που θα επιβληθούν στις τρεις φόνισσες θα ενημερωθείτε μέσω του μπλoγκ αυτού! Οι ένοχες φαίνονται να έχουν μετανιώσει πικρά για τις πράξεις τους και δείχνουν ότι πραγματικά αγαπάνε τον Τούλη! Ας ελπίσουμε ότι δεν θα θρηνήσουμε σύντομα ένα ακόμα θύμα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-448346293688862810?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-77890856319981555472007-03-08T01:54:00.000+02:002007-03-08T02:23:38.826+02:00Μιας και σήμερα είναι η μέρα της γυναίκας θα αφιερώσω αυτό το post σε όλες σας! Δεν θα είμαι εγωίστρια και θα μοιραστώ μαζί σας ένα καταπληκτικό θέαμα...ελπίζω να το απολάυσετε! Κυρίες μου,με χαρά σας παρουσιάζω τον Freddie (ή Fredrik) Ljungberg!<br />Χώρα καταγωγής: ΣΟΥΗΔΙΑ <br />Ημερομηνία Γέννησης: 16/04/1977 <br />Ύψος: 1.76 <br />Βάρος: 75 Kg<br />Επάγγελμα: Ποδοσφαιριστής και μοντέλο εσωρούχων του Calvin Klein (γι'αυτό και τα φοράει - δυστυχώς- σε όλες τις φωτογραφίες! Δεν θέλω να τα διαφημίσω!)<br />Θέση: Αριστερός μέσος της Arsenal (για κάτι τέτοιους αξίζει να παρακολουθεί κανείς ποδόσφαιρο!)<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Re9VfsU0pcI/AAAAAAAAAJA/BIlzj-4Cvh0/s1600-h/53.erg.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Re9VfsU0pcI/AAAAAAAAAJA/BIlzj-4Cvh0/s400/53.erg.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5039340511013676482" /></a><br />Αυτό το τατουάζ τίγρης δεν είναι φοβερό;;;<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Re9V5sU0peI/AAAAAAAAAJQ/NZuJBFCVwio/s1600-h/53.Ljungberg.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Re9V5sU0peI/AAAAAAAAAJQ/NZuJBFCVwio/s400/53.Ljungberg.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5039340957690275298" /></a><br />Οι κοιλιακοί βέβαια είναι καλύτεροι θα μου πείτε...και θα έχετε απόλυτο δίκιο!<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Re9WPsU0pfI/AAAAAAAAAJY/_6UvxNfBGe8/s1600-h/53.nkle.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Re9WPsU0pfI/AAAAAAAAAJY/_6UvxNfBGe8/s400/53.nkle.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5039341335647397362" /></a><br />Και τα εσώρουχα όμως (μαζί με το περιεχόμενο) καλά φαίνονται!<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Re9Wj8U0pgI/AAAAAAAAAJg/2VVgGsRXHhs/s1600-h/53.s_calvin_.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Re9Wj8U0pgI/AAAAAAAAAJg/2VVgGsRXHhs/s400/53.s_calvin_.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5039341683539748354" /></a><br />Εδώ τον έντυσαν γιατί μετά από τόσες ώρες φωτογράφισης κρύωσε το παιδί...<br /><br />Και για το τέλος το καλύτερο...<br />Το κερασάκι στην τούρτα...<br />Καλή όρεξη!!!<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Re9Vx8U0pdI/AAAAAAAAAJI/_eyRBADc0aQ/s1600-h/53.intro_fl.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Re9Vx8U0pdI/AAAAAAAAAJI/_eyRBADc0aQ/s400/53.intro_fl.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5039340824546289106" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-7789085631998155547?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-13774706369176675252007-03-06T21:25:00.000+02:002007-03-06T21:37:51.497+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Re3B9MU0paI/AAAAAAAAAIw/yDbHWvgbT-I/s1600-h/menbasicallywant622.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Re3B9MU0paI/AAAAAAAAAIw/yDbHWvgbT-I/s400/menbasicallywant622.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5038896815122195874" /></a><br />Μα που πήγαν όλοι οι άντρες; Οεο;<br />Αυτό είναι το θέμα που θα μας απασχολήσει σήμερα. Και όχι μόνο σήμερα αλλά λέμε τώρα...καθημερινά αναρωτιέμαι.<br />Οι άντρες που ξέρω...(Και όταν λέω άντρες εννοώ τα αγόρια στην ηλικία μου)<br />1. Είναι κατά 95% φοιτητές. Άλλος λίγο, άλλος πολύ, ασχολούνται με τις σχολές τους και κάποια στιγμή στο εγγύς μέλλον θα πάρουν και το πτυχίο τους. Από αυτούς μόνο 2-3 (οχι παραπάνω) έχουν μια σταθερή σχέση. Κι όταν λέμε σταθερή εννοούμε 1-2 χρόνια.<br />2. Οι περισσότεροι με την δικαιολογία οτι «σπουδάζουν» δεν κάνουν τίποτα άλλο στη ζωή τους και τρώνε τα λεφτά των γονιών τους. Και σε αυτή την κατηγορία υπάρχουν 2-3 εξαιρέσεις (οχι παραπάνω) που κάνουν και τα δυο ταυτόχρονα. Κανείς απο αυτούς δεν έχει σχέση με τη δικαιολογία οτι «έχω τη σχολή, έχω και τη δουλειά, δεν αντέχω άλλο».<br />3. Υπάρχουν αυτοί που είναι κολλημένοι με τις πρώην τους. Και καλά να είσαι κολλημένος 1-2 μήνες να το καταλάβω – που δεν το καταλαβαίνω δηλαδή εκτός κι αν είχαν μακρόχρονη σχέση, 2-3 χρόνια. Αλλά να είναι κολλημένοι 5-6 μήνες για κάποια που τα είχαν 2 μήνες και τον παράτησε για άλλον ή γιατί «ήθελε να μείνει λίγο μόνη της να σκεφτεί¨»;;; Έλεος πλέον!<br />4. Υπάρχουν αυτοί που δεν ξέρουν τι θέλουν. Αναλύουν πολύ τα πράγματα και γενικώς δεν ξέρουν τι τους γίνεται και ψάχνονται. Πόσους καφέδες πρέπει να πιεις με κάποιον για να καταλάβεις ρε φίλε αν σου αρέσει; Κι αν δε σου αρέσει γιατί της λες συνέχεια να βγείτε; Κι αν σου αρέσει γιατί δεν κάνεις τίποτα; Δεν καταλαβαίνω ειλικρινά...<br />5. Και τέλος το 80% των αγοριών που ξέρω, δεν θέλουν και δεν κάνουν σχέση από δική τους απόφαση. Δεν θέλουν να «δεσμευθούν» λένε (λες και θα παντρευτούν ή θα πάθει κάτι πολύ σοβαρό η υγεία τους αν κάνουν μια σχέση!) ,θέλουν να ζήσουν τη ζωή τους τώρα που είναι νέοι (όπως και να το κάνεις το να είσαι όλη μέρα με τους κολλητούς σου για καφέ ή σπίτι σου να λιώνεις μπροστά στο pc και playstation είναι φοβερές εμπειρίες ζωής! Γιατί δεν είναι οτι πάνε κάθε μέρα και με άλλη κοπέλα, ή οτι γκομενίζουν ξέφρενα, πιστέψτε με!), τους αρέσει καλύτερα να είναι μόνοι τους και να κάνουν οτι θέλουν (ναι, γιατί όσο να’ναι, άμα έχεις μια κοπέλα είναι σα να είσαι στο στρατό...ακολουθείς αυστηρό πρόγραμμα και δεν κάνουν τίποτα που να τους αρέσει!!!), ή θέλουν να κάνουν μόνο σεξ και οχι αγκαλίτσες, φιλάκια και τέτοιες αηδίες! (‘Οσο για το σεξ, γι’αυτό υπάρχει και το αρχαιότερο των επαγγελμάτων καθώς και τα χεράκια τους, δεν είναι ανάγκη να μας ταλαιπωρούν άμα μόνο αυτό τους ενδιαφέρει! Εμείς οι βλάκες γιατί «δενόμαστε» δηλαδή; Ή έστω ας ξεκαθαρίζουν τις προθέσεις τους απο την αρχή για ξέρουμε κι εμείς να κανονίσουμε την πορεία μας) <br />6. Για να μην είμαι όμως τόσο «απόλυτη» όσον αφορά το αντίθετο φύλο, πρέπει να αναφέρω πως υπάρχει και ένα ποσοστό που στ’αλήθεια μπορεί να έχει πληγωθεί από κάποια προηγούμενη σχέση του και να μην θέλει να ξαναμπεί σ’αυτή τη διαδικασία και να ξαναπεράσει τα ίδια. Φοβάται μήπως πληγωθεί. Αλλά και πάλι δεν το καταλαβαίνω αυτό. Δεν είναι όλες οι γυναίκες ίδιες. Δεν θα τον πληγώνει κάθε κοπέλα που θα γνωρίζει. Αν είναι έτσι ας μπούμε όλοι σε μια γυάλα να μην μας αγγίζουν άνθρωποι και συναισθήματα. Και τι θα γίνει τότε; Θα είμαστε καλά; Θα είμαστε ευτυχισμένοι; Πολύ αμφιβάλλω. Προσωπική μου άποψη είναι ότι σε κάθε σχέση μας πρέπει να δινόμαστε ολοκληρωτικά και να δίνουμε τα πάντα. Κάθε σχέση έχει κάτι διαφορετικό. Κι αν πληγωθούμε, πληγωθήκαμε. C’est la vie! Δεν αντέχω τις μετριότητες και τις χλιαρές συμπεριφορές. Τα θέλω όλα ή τίποτα. Anyway…<br /><br />Γενικά λοιοπόν, όσον αφορά τους νέους της εποχής μας, έχω καταλήξει στα εξής συμπεράσματα μετά απο πολύχρονη πείρα και εμπεριστατομένες έρευνες...<br />1. Φοβούνται τη δέσμευση,την αποκλειστικότητα και την μονογαμία όπως ο Δράκουλας το σκόρδο,το φως και τις ασημένιες σφαίρες! Τόσο κακό είναι να ξέρεις οτι υπάρχει δίπλα σου ένας άνθρωπος που σε νοιάζεται πραγματικά και να θες να είσαι μόνο μαζί του;;; Ή είναι τόσο δύσκολο να βρουν κάποια κοπέλα που να ανταποκρίνεται πλήρως στις προσδοκίες τους σε όλους τους τομείς;;; Τόσο υψηλά στάνταρ έχουν πια;<br />2. Είναι ανίκανοι να εκδηλώσουν κάποιο συναίσθημα. Εκτός βέβαια απο όταν κερδίζει ή χάνει η ομάδα τους στο ποδόσφαιρο! Εκεί γίνεται χαμός!<br />3. Παραπονιούνται οτι οι γυναίκες τους έχουν πάρει τον ρόλο του κυνηγού-κάτι που κατά την ταπεινή μου άποψη δεν ισχύει- αλλά ταυτόχρονα βαριούνται να κυνηγήσουν και μάλλον περιμένουν να τους κυνηγήσουν. Τώρα αυτό συμβαίνει είτε γιατί δεν έχουν καθόλου αυτοπεποίθηση και σου λένε σιγά μην πάω τώρα να ρισκάρω μήπως φάω τη χυλόπιτα ή γιατί είναι τόσο εφωιστές που σκέφτονται άμα της αρέσω να κάνει εκείνη την πρώτη κίνηση. Κι εντάξει η γυναίκα να την κάνει την πρώτη κίνηση, δεν έχω πρόβλημα κανένα, αλλά έτσι μόνοι τους μας αποποιούνται τον τίτλο του κυνηγού, οπότε ας μη μας κατηγορούν επειδή είναι αυτοί κότες να πλησιάσουν κάποια.<br />4. Φοβούννται και αποφεύγουν τις έξυπνες γυναίκες. Τις ανεξάρτητες. Τις δυναμικές.<br />Γι’αυτό πάλι δεν ξέρω τι να σχολιάσω...Θέλουν μια χαζή στο πλάι τους; Να μην μπορούν να πουν μια κουβέντα; Να την έχουν σαν διακοσμητικό, μόνο επειδή είναι όμορφη; Έτσι, υποτιμούν τη δική τους νοημοσύνη νομίζω και δείχνουν πόσο τους αγχώνει η ιδέα οτι δεν θα μπορέσουν να ανταπεξέλθουν με μια τέτοια κοπέλα...<br />5.Πολύ συχνά εστιάζουν σε λάθος πράγματα....εμφάνιση,ρούχα,αμάξι,λεφτά,δουλειά κ.τ.λ.. Οκ, καλά όλα αυτά και απαραίτητα μερικές φορές αλλά κοιτάζοντας το δέντρο χάνουμε το δάσος που λένε. Αντί να εστιάσει στις ανθρώπινες σχέσεις και στον χαρακτήρα τον δικό του και των άλλων, χάνεται. Γιατί τι μένει στη ζωή μας στο τέλος άλλωστε; Άνθρωποι. Όχι πράγματα. Και καλοί οι φίλοι και η οικογένεια αλλά δεν νιώθουν την ανάγκη της συντροφικότητας; Του έρωτα; Του να αγαπάς και να αγαπιέσαι; Δεν μπορώ να καταλάβω ειλικρινά. Μόνο οι γυναίκες σκέφτονται έτσι; Ή μήπως –χειρότερα- μόνο εγώ;;;<br /><br />ΑΛΛΑ (ένα «αλλά» υπάρχει πάντα και παντού!) παρ’όλα όσα είπα παραπάνω, εξακολουθούμε να ψάχνουμε κάποιον απ’αυτούς και επειδή είναι και όμορφοι και γλυκούληδες (όπως το "μωρό" απο κάτω!) που λέει και η Στέφυ δεν μπορείς να τους κρατήσεις κακία και στο τέλος σε τουμπάρουν!!! Είναι αναγκαίο κακό τελικά!!!<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Re3CE8U0pbI/AAAAAAAAAI4/peDU8kIZeHQ/s1600-h/52.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Re3CE8U0pbI/AAAAAAAAAI4/peDU8kIZeHQ/s400/52.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5038896948266182066" /></a><br /><br />Αφορμή για αυτό το post ήταν μια κουβέντα που είχαμε τις προάλλες με την All my Life και την Stefy! Εσείς τι άποψη έχετε περί του θέματος;;; Οεο;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-1377470636917667525?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-23848211966408897422007-03-05T11:35:00.000+02:002007-03-05T12:04:54.730+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Revl9VSHuCI/AAAAAAAAAIo/qty4XIelEQk/s1600-h/51.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Revl9VSHuCI/AAAAAAAAAIo/qty4XIelEQk/s400/51.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5038373449991960610" /></a><br />Το καλοκαίρι που μας πέρασε πήγα (και) στη Νάξο. Κοριτσοπαρέα, 4 ήμασταν, περάσαμε τέλεια. Ένα απόγευμα λοιπόν που είχαμε βγει για βόλτα στα μαγαζάκια βρήκαμε και αγοράσαμε κάτι πολύ ωραίους σελιδοδείκτες οι οποίοι γράφουν το όνομά σου και λένε και κάποια πράγματα που υποτίθεται οτι χαρακτήριζουν το άτομο με αυτό το όνομα. Μου άρεσαν γιατί κάνω και συλλογή απο σελιδοδείκτες και τους πήρα και για δωράκι σε όλα τα μέλη της οικογένειας – εκτός απο την αδελφή μου γιατί θα μου τον πέταγε στο κεφάλι! Τέλος πάντων...ρίξαμε πολύ γέλιο διαβάζοντάς τους κυρίως επειδή είναι γραμμένοι με μια γραμματοσειρά στην οποία τα γράμματα είναι λίγο περίεργα και κολλημένα μεταξύ τους, οπότε είπαμε κάτι πετυχημένες λέξεις μέχρι να βρούμε τις σωστές! Βασικά όμως, λίγο αργότερα είχα αγοράσει και ένα βιβλίο που ήθελα να διαβάσω και είχα βάλει τον σελιδοδείκτη μέσα. Το βιβλίο δεν το διάβασα καλοκαιριάτικα και ούτε μετά τις διακοπές γιατί άρχισα δουλειά. Με λίγα λόγια έμεινε στη βιβλιοθήκη για αργότερα. Μαζί του και ο σελιδοδείκτης. Μετά απο καιρό που ήθελα να διαβάσω ένα άλλο βιβλίο έψαχνα τον σελιδοδείκτη μου και όπως ήταν φυσικό δεν θυμόμουν που τον είχα βάλει. Όλα τα πιθανά μέρη έψαξα αλλά δεν τον βρήκα. Για να μην πολυλογώ, προχθές πήρα να διαβάσω το εν λόγω βιβλίο και μόλις το άνοιξα βλέπω μέσα τον σελιδοδείκτη... «πάλι καλά» σκέφτομαι! Ήμουν ικανή να πάω να ξαναπάρω ίδιον. Και όπως ήταν φυσικό δεν θυμόμουν τι έλεγε ο σελιδοδείκτης που είχα σιαβάσει μια φορά πριν από 7 μήνες! Οπότε τον ξαναδιάβασα! Διαβάστε κι εσείς...<br /><br />ΜΑΡΙΑ<br />Η πολυδιάστατη<br /><br /><strong>Ενεργητική κι εργατική, θέλει να πετύχει επαγγελματικά και</strong> <span style="font-weight:bold;">να αφοσιωθεί στην οικογένεια της. Δίνεται στον άνθρωπό της, αλλά αν αισθανθεί πως απειλείται η ασφάλειά της, μπορεί να δείξει τον επικίνδυνο εαυτό της και να γίνει ψυχρή και αποφασιστική. Δεν αποθαρύνεται ποτέ και σπάνια οργίζεται πραγματικά με τους άλλους. Όταν όμως ξεσπάσει, ο θυμός της είναι βίαιος. Ορισμένοι την θεωρούν εγωίστρια. Στην πραγματικότητα έχει μετρημένες φιλίες αλλά δίνεται ολόψυχα σε αυτές. Η μοναξιά δεν της αρέσει, όμως την προτιμά από το να συντηρεί τεχνητά μια σχέση.</span> Φερθείτε της από την αρχή όσο πιο ζεστά κι αυθόρμητα χωρίς να πάψετε να είστε ευγενικός. Και τη στιγμή που θα σας το πει η φωνή μέσα σας, δείξτε της πόσο πολύ σας ενδιαφέρει. Όχι με λόγια αλλά με μια λεπτή χειρονομία. <span style="font-weight:bold;">Απαιτεί ο άντρας να είναι ειλικρινής μαζί της και να της δείχνει πάντα το ενδιαφέρον του.</span> Ποτέ μην παριστάνετε τον σπουδαίο...οι φαντασμένοι τύποι την απωθούν.<br /><br />Μιλάμε έμεινα κάγκελο με το πόσο καθαρά με φωτογράφιζε αυτή η περιγραφή. Ό,τι βλέπετε απο πάνω με bold είναι όσα με αντιπροσωπεύουν!!! Λέμε, ούτε προσωπικά να με ήξερε ο τύπος που το έγραψε αυτό! Κι αναρωτιέμαι...γίνεται να πέφτεις τόσο μέσα για έναν άνθρωπο γνωρίζοντας μόνο το όνομά του; Είναι κάποια επιστήμη; Εξηγείται κάπως; Δεν ξέρω αλλά πραγματικά εντυπωσιάστηκα. Και θυμάμαι οτι και για όσους είχα αγοράσει σελιδοδείκτες πάλι ήταν οι περιγραφές ανταποκρίνονταν ακριβώς στα συγκεκριμένα άτομα! Μάλλον αυτός θα ήταν και ο λόγος που τους αγόρασα. Ελπίζω να μην τον ξαναχάσω τώρα που τον βρήκα! Άμα τους πετύχετε σε κανένα βιβλιοπωλείο ρίξτε τους μια ματιά, είναι πολύ όμορφοι! Αυτά για την ώρα...πάω να διαβάσω το βιβλίο μου τώρα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-2384821196640889742?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-50780783636338420732007-03-03T19:57:00.000+02:002007-03-03T20:31:37.493+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rem-7FSHuBI/AAAAAAAAAIc/vA8gRZmBB8g/s1600-h/50.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Rem-7FSHuBI/AAAAAAAAAIc/vA8gRZmBB8g/s400/50.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5037767580430350354" /></a><br />ένΑ στιχάκι λέει<br /><strong>όταΝ ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο θεός γελάει.</strong><br />γιαΤί να γουστάρουμε, να ερωτευόμαστε και να αγαπάμε πάντα<br />αυτούς που δεν μας γουστάρουν, δεν μας ερΩτεύονται και δεν μας αγαπάνε;<br />γιατί να μην γουστάρουμε, να μηΝ ερωτευόμαστε και να μην αγαπάμε<br />κάποιον που να μας γουστάρει, να μας ερωτευτεί και να μας αγαπάει κι αυτός;<br />και γιατί αυτοί που μας γουστάρουν, μας ερωτεύονται και μας αγαπάνε<br />δεν είναι ποτέ αυτοί που εμείς γουστάρουμε, ερωτευόμαστε και αγαπάμε;<br />γιατί να κάνουμε τη ζωΗ μας και τον έρωτα τόσο δύσκολα;<br />και χωρίς να υπάρχει λόγοΣ;<br />σιχτίρ πια, βαρέθηκα…θα τα φτιάξω με τον τούλη. ΤΕΛΟΣ.<br /><br />O μήνας Μάρτης ξεκίνησε με τις χειρότερες προοπτικές...και ο καλός μήνας απο την αρχή φαινεται. Και δεν λένε τυχαία Μάρτης γδάρτης...I should know better!<br />Το τι θα εχρόταν βέβαια φάνηκε απο την <strong>28η Φλεβάρη</strong>.<br />Το πρωϊ έπιασα το δάχτυλο μου στην ομπρέλα κι έχω κάνει μια ωραιότατη πληγή.<br />Το απόγευμα πήγα στη δουλειά κι έμαθα οτι μια καθηγήτρια αρρώστησε και θα λείψει για κανά μήνα...κι εγώ θα πάρω τα τμήματα της. Αποτέλεσμα να γυρίσω σπίτι μου στις 10 με έναν ελεεϊνό πονοκέφαλο.<br /><strong>Πρωτομηνιά</strong>. Ξαναπάω στη δουλειά και ξαναζώ το ίδιο σκηνικό. Πάλι γυρίζω σπίτι με πονοκέφαλο. Αλλά αυτό δεν ήταν το χειρότερο. Το χειρότερο -όπως ίσως να μαντέψατε απο την εισαγωγή μου- ήταν οτι χώρισα. Καλά καλά δεν έχω καταλάβει γιατί και το γράφω για να το συνειδητοποιήσω σιγά - σιγά. Και το βράδυ σαν να μην έφταναν όλα αυτά, με πούλησε και ο γάτος μου...πρώτη φορά που δεν ήρθε να κοιμηθεί στο κραβάτι μου. Καταλαβαίνετε τι έγινε...καταρακώθηκε η ψυχολογία μου. Δυο άντρες να φτύσουν μέσα στην ίδια μέρα πάει πολύ!!! Τέλεια! Βέβαια για τον Τούλη διατηρώ ακόμα επιφυλάξεις γιατί υποψιάζομαι οτι η μαμά μου τον είχε περιορίσει στο σαλόνι το βράδυ και δεν είχε πρόσβαση στο κρεβάτι μου! Θα το ερευνήσω περαιτέρω...<br />Βέβαια ας δούμε τα πράγματα απο την θετική τους πλευρά. Τα πράγματα θα καλυτερέψουν. <br />Την <strong>2η μέρα </strong>του μήνα δούλεψα μόνο 3 ώρες. Και γυρνώντας σπίτι βρήκα στο δρόμο 1 ευρώ και 10 λεπτά. Και συνειδητοποίησα οτι μπορεί να ξεπατωθώ στη δουλειά τον Μάρτη αλλά τουλάχιστον θα βγάλω κανα φράγκο παραπάνω και θα έχω και κάτι να ξεχνιέμαι. <br />Επίσης την <strong>3η μέρα</strong> ,δηλαδή σήμερα, πήγα για ψώνια με την αδερφή μου και πήρα καινούριες μπότες και καλλυντικά. Και το βράδυ θα πάω με τις κολλητές μου και μια παρέα να διασκεδάσουμε σε ένα ρεμπετάδικο.<br />Άντε να δούμε τι άλλο μας επιφυλάσσει ο μήνας τούτος.<br />Κουράγιο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-5078078363633842073?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-332471928110114112007-03-01T11:31:00.000+02:002007-03-01T11:52:08.107+02:00Σήμερα κάνω πόστ ένα τραγούδι που μου αρέσει πάρα πολύ τελευταία...<br />Κλασσική ελληνική κλαψιάρικη μπαλλάντα με βαθύ νόημα...<br />Ερμηνευτής : Πάνος Καλλίδης.<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Reaf-926qTI/AAAAAAAAAIQ/XdFTFJeS408/s1600-h/49.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/Reaf-926qTI/AAAAAAAAAIQ/XdFTFJeS408/s400/49.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5036889137366083890" /></a><br />Μόνο η δική σου η αγάπη<br />είναι για μένα αληθινή<br />κι ας με πονάει κάθε μέρα πιο πολύ<br /><br />Αχ μοναξιά μου, αχ μοναξιά μου<br />εσύ μ' ακούς και δε μιλάς<br />ποτέ σου κόντρα δε μου πας<br />είναι στιγμές που σε μισώ που μ' αγαπάς<br /><br />Πες μου γιατί ρε μοναξιά με κυνηγάς από παιδί<br />Πες μου γιατί με αγαπάς τόσο πολύ<br />Όμως κι εγώ σε αγαπώ<br />Κι ας με πονάς κάθε λεπτό<br />Σε προτιμώ από αγάπες που κάνανε κακό<br /><br />Αχ μοναξιά μου, αχ μοναξιά μου<br /><br />Μες στην αγκαλιά σου πάλι κλαίω<br />κλαίω και κάνω μια ευχή<br />θα 'θελα απόψε να 'χες πάρει μια μορφή<br /><br />Αχ μοναξιά μου, αχ μοναξιά μου<br />εσύ μ' ακούς και δε μιλάς<br />ποτέ σου κόντρα δε μου πας<br />είναι στιγμές που σε μισώ που μ' αγαπάς<br /><br />Πες μου γιατί ρε μοναξιά με κυνηγάς από παιδί<br />Πες μου γιατί με αγαπάς τόσο πολύ<br />Όμως κι εγώ σε αγαπώ<br />Κι ας με πονάς κάθε λεπτό<br />Σε προτιμώ από αγάπες που κάνανε κακό<br />Αχ μοναξιά μου, αχ μοναξιά μου<br /><br />Αφιερωμένο σε μια φίλη που ξέρω ότι της αρέσει κι εκείνης!<br />Καλό μήνα σε όλους!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-33247192811011411?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-29597683919415149082007-02-26T12:40:00.000+02:002007-02-26T12:50:04.441+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ReK60t26qSI/AAAAAAAAAIE/OgKYpmcgoaw/s1600-h/48.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/ReK60t26qSI/AAAAAAAAAIE/OgKYpmcgoaw/s400/48.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5035792748179532066" /></a><br />Έφτασε πάλι η Δευτέρα! Κιόλας ρε γαμώτο; Πότε πέρασε το Σαβββατοκύριακο; Ούτε που το κατάλαβα! Γιατί να δουλεύουμε 5 μέρες και να καθόμαστε μόνο δυο; Δεν είναι σωστό...θα διαμαρτυρηθώ στο Υπουργείο Εργασίας! Βαριέμαι πάρα πολύ να πάω στη δουλειά...θα προτιμούσα να πάω μια εκδρομή! Ούτε ποστ δεν μπορούσα να γράψω γι'αυτό σκέφτηκα να πω τον πόνο μου!Τώρα που έχει μεγαλώσει και η μέρα και σιγά σιγά πλησιάζει και το Πάσχα...δύσκολο να συγκεντρωθώ στη δουλειά και να κάθομαι μέσα σε μια τάξη! Έχει και πολύ ωραία μέρα σήμερα, οτι πρέπει για βόλτα! Τέλος πάντων...καλή εβδομάδα σε όλους και καλή δουλειά! Υπομονή μέχρι το επόμενο Σαββατοκύριακο!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-2959768391941514908?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-67795704701618629812007-02-21T12:55:00.000+02:002007-02-21T15:18:40.163+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RdwlNKPPN6I/AAAAAAAAAH4/a3jcu5_HjW4/s1600-h/contemplation.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RdwlNKPPN6I/AAAAAAAAAH4/a3jcu5_HjW4/s400/contemplation.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5033939391510165410" /></a><br />Ένα ποιηματάκι λέει:<br /><br />Αν αγαπάς κάποιον άφησέ τον να φύγει…<br />Αν γυρίσει είναι «δικός σου»,<br />Αν δε γυρίσει δεν ήταν ποτέ.<br /><br />Κι ένα τραγούδι των Πυξ – Λαξ λέει:<br /><br />Όσο αγαπάω μένω πίσω<br />Κι όλο μ’ αφήνεις να σ’ αφήσω.<br /><br /><strong>Περίπτωση 1</strong>:<br />Αφήνεις τον άνθρωπο ελεύθερο να αποφασίσει τι θέλει κι όταν μάθει κι ο ίδιος τι θέλει επιτέλους από σένα, έρχεται και στο λέει.<br />Α)Αν γυρίσει, όλα καλά. Άξιζε το ρίσκο και ξέρεις κι εσύ πλέον τι σου γίνεται.<br />Β)Αν δε γυρίσει θα είσαι χάλια αλλά και πάλι θα ξέρεις τι σου γίνεται κι ίσως να σκεφτείς ότι καλύτερα που δε γύρισε αφού προφανώς δεν ένιωθε κάτι, ούτε ήσουν κάτι σημαντικό γι’ αυτόν. Αυτός μπορεί και μακριά σου και δεν πολυέσκασε κιόλας!!!<br /><br /><strong>Περίπτωση 2</strong>:<br />Τον κατηγορούμε που μας άφησε να τον αφήσουμε.Τον αφήσαμε δηλαδή αλλά δε θέλαμε να το δεχτεί αδιαμαρτύρητα!<br />Μήπως είναι καλύτερα -από τη στιγμή που (τουλάχιστον) εμείς περνάμε καλά και νιώθουμε όμορφα μαζί του- να τον κρατήσουμε και απλά να περιμένουμε να δούμε που θα πάει πράγμα χωρίς να του πούμε τίποτα;; Είναι καλύτερα να είσαι με αυτόν που θες και να ζεις στην άγνοια (όσον αφορά τα δικά του συναισθήματα) ή να είσαι μόνη σου και να ξέρεις τι σου γίνεται; Οέο;;;<br /><br />Αναρωτιέμαι…<br /><br />Βέβαια τώρα που το σκέφτομαι υπάρχει και η <strong>Περίπτωση 3</strong>:<br />Να σε αφήσει εκείνος μια ωραία μέρα και να σε βγάλει -σαν gentleman που είναι- απο το δίλλημα και απο τον κόπο να αποφασίσεις τι πρέπει να κάνεις!!! Δεν είναι βεβαία αυτό που ήθελες αλλά είναι μια κάποια λύση στο πρόβλημα!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-6779570470161862981?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-53650542228175037182007-02-18T19:16:00.000+02:002007-02-18T19:19:59.315+02:00Ανταποκρινόμενη κι εγώ στην πρόσκληση της Σταυρούλας θα γράψω πέντε -ίσως και κάτι παραπάνω- πράγματα που ξέρω για τον εαυτό μου...<br /><br />1.Είμαι άτομο χαμηλών τόνων αλλά και τρελό. Η πρώτη εντύπωση που σχηματίζει κανείς για μένα είναι ένα ήσυχο, καλό κορίτσι. Και πράγματι έτσι είμαι…με τους ξένους και με αυτούς που συναναστρέφομαι καθημερινά αλλά δεν είναι δικοί μου άνθρωποι. (π.χ.: τα αφεντικά μου στη δουλειά) Σπάνια ανοίγω το στόμα μου αν δεν έχω να πω κάτι σημαντικό, δεν ανακατεύομαι στις υποθέσεις τους και δε θέλω να ανακατεύονται κι εκείνοι στις δικές μου. Στους φίλους μου όμως και στον εκάστοτε σύντροφο μου φέρομαι τελείως διαφορετικά και είναι πιστεύω λογικό. Οι φίλες μου για να φανταστείτε με λένε τρελή, γεια σου, παλαβή, όπου γάμος και χαρά κι η Μαράτα πρώτη και άλλα τέτοια χαριτωμένα. Μου αρέσει να πειράζω τον κόσμο και να περνάω καλά πάντα και παντού, να ζω έντονα και βαριέμαι αφόρητα μέσα στο σπίτι.<br /><br />2.Δεν μιλάω ποτέ και σε κανέναν για τα προσωπικά μου. Όχι ότι δεν έχω άτομα να μιλήσω –ίσα ίσα που ενδιαφέρονται και με ρωτάνε. Αλλά δεν μου βγαίνει. Λέω απλά ένα «καλά» ή ένα «σκατά» ανάλογα την ψυχολογική μου κατάσταση και από κει και πέρα για να μάθεις κάτι άλλο πρέπει να μου τα βγάλεις με το τσιγκέλι, αν και πάλι η επιτυχία είναι αβέβαιη. Μόνο 1-2 φορές στη ζωή μου έχω νιώσει την ανάγκη να μιλήσω σε κάποιον. Γενικά δεν είμαι το πλέον ομιλητικό και κοινωνικό άτομο που θα μπορούσατε να γνωρίσετε, αν και είμαι δίδυμος.<br /><br />3.Μου αρέσει να κάνω δουλειές στο σπίτι, να μαγειρεύω και θέλω όλα μου τα πράγματα να είναι τακτοποιημένα. ΑΛΛΑ όταν μου λένε να κάνω κάτι απ’ αυτά δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνω. Τουλάχιστον δεν θα το κάνω καλά. Ή αν αποφασίσω να το κάνω από μόνη μου μπορεί να μου πάρει αρκετό καιρό αλλά στο τέλος το αποτέλεσμα θα είναι εξαιρετικό!<br /><br />4.Φοβάμαι τη μοναξιά. Δεν την αντέχω απλά.<br /><br />5.Λειτουργώ κατά 90% με το συναίσθημα αν και όλοι γύρω μου πιστεύουν ότι έχω τετράγωνη λογική. Αυτό είναι και καλό και κακό. Μου αρέσει να αγαπώ και να το δείχνω…ανθρώπους, ζώα, πράγματα, ό,τι μπορεί να με συγκινήσει. Και μου αρέσει να αγαπιέμαι και να μου το δείχνουν. Όταν συμβαίνουν και τα δυο παράλληλα ακόμα καλύτερα φυσικά. Σπάνια –σχεδόν ποτέ- δεν αλλάζω την πρώτη μου εντύπωση για έναν άνθρωπο. Δίνω χωρίς να περιμένω να πάρω και συχνά τρώω τα μούτρα μου. Σχεδόν ποτέ δεν μετανιώνω για ότι κάνω. Μόνο για ότι μπορούσα να έχω κάνει και δεν το έκανα. Έχω πληγώσει 2 ανθρώπους και το έχω μετανιώσει. Με έχουν πληγώσει. Μου τη δίνει απίστευτα η λέξη «πρέπει». <br /><br />Αυτά τα <strong>λίγα</strong> για την ώρα!!!<br />Εγώ προσκαλώ να κάνουν το ίδιο...την ψεύτρα, την Krotkaya και τη Ζωή, τη Σόφη και το Σκαρθάλι απο το σπίτι τους...μου έχετε πάρει όλα μου τα λίνκς!!! Αίσχος!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-5365054222817503718?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>Goudaki!http://www.blogger.com/profile/15343420606321778249noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36450177.post-108512547392684372007-02-14T21:10:00.000+02:002007-02-14T21:24:53.168+02:00Το 10ήμερο από 8 έως 18 Φλεβάρη μου αρέσει πάρα πολύ φέτος…<br /><br /><strong>Πέμπτη 8/2/2007…Τσικνοπέμπτη.</strong><br />Αυτή η μέρα μου αρέσει γιατί τότε ουσιαστικά συνειδητοποιώ ότι έχουμε Απόκριες! Επίσης είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να μην περιμένεις το Σαββατοκύριακο για να δεις τους φίλους σου! Και τέλος συνδυάζεται με το αγαπημένο μου φαγητό…τα παϊδάκια!!! Έτσι λοιπόν αυτή την Τσικνοπέμπτη είχαμε κλείσει με μια παρέα να πάμε σε ένα μαγαζί στον Πειραιά, με ζωντανή μουσική, πίστα, γαρίφαλα και δεν συμμαζεύεται…Περάσαμε πάρα πολύ ωραία, είχαμε ψιλοντυθεί αποκριάτικα, γελάσαμε, φάγαμε, ήπιαμε κρασάκι (μπόλικο!) και στο τέλος το ρίξαμε στους χορούς! Μιας και είχα 2-3 χρόνια να βγω Τσικνοπέμπτη το ευχαριστήθηκα δεόντως! <br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RdNe-cjX-bI/AAAAAAAAAHI/zd3iwpTavGI/s1600-h/IMG_1858.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RdNe-cjX-bI/AAAAAAAAAHI/zd3iwpTavGI/s400/IMG_1858.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031469635612441010" /></a><br /><br /><br /><strong>Τετάρτη 14/2/2007…Του Αγίου Βαλεντίνου.</strong><br />Σήμερα δηλαδή. Αυτή η γιορτή δεν αρέσει σε πάρα πολύ κόσμο…γιατί εμείς δεν έχουμε κανέναν Άγιο Βαλεντίνο, γιατί είναι καθαρά εμπορική ημέρα (κάνουν χρυσές δουλειές ζαχαροπλαστεία, ανθοπωλεία και καταστήματα δώρων) και γιατί «Αυτή τη μέρα περιμένεις για να δείξεις στο έτερον σου ήμισυ ότι το έχεις σε εκτίμηση;» Οκ, δεν θα διαφωνήσω. Δίκιο έχουν. Αλλά αν είσαι όντως ερωτευμένος τι σε πειράζει να το δείξεις και αυτή τη μέρα; Άσε που δε νομίζω ότι υπάρχουν και πολλοί (άντρες και γυναίκες) που λένε στον άλλο καθημερινά πόσο τον θέλουν, πόσο ερωτευμένοι είναι, που αγοράζουν λουλούδια, σοκολατάκια και δώρα χωρίς λόγο και αιτία, ούτε ότι το κάνουν και πολύ συχνά! Οπότε γιατί να μην το κάνουν έστω και αυτή τη μέρα; Τι πειράζει δηλαδή; Τέλος πάντων εμένα μου φαίνεται χαριτωμένη σαν γιορτή! Δεν ξέρω ακόμα τι θα κάνω απόψε αλλά θα δούμε!<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RdNf38jX-cI/AAAAAAAAAHQ/qTIdgzEORZU/s1600-h/45.myvalentine-sm.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RdNf38jX-cI/AAAAAAAAAHQ/qTIdgzEORZU/s400/45.myvalentine-sm.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031470623454919106" /></a><br /><br /><br /><strong>Κυριακή 17/2/2007…Τελευταία Κυριακή της Αποκριάς</strong>.<br />Και αυτή η μέρα μου αρέσει πολύ! Βασικά θα φύγω από το Σάββατο και θα πάω Πάτρα! Καρναβάλι Πατρινό ώώώώ και τέτοια! Πρώτη φορά πήγα στο Καρναβάλι της Πάτρας πέρυσι και πέρασα απλά ΤΕΛΕΙΑ! Βασικά το Καρναβάλι το ίδιο το είδα από την τηλεόραση αλλά δεν έχει καμία σημασία αυτό! Φέτος θα πάω για να το ΔΩ και από κοντά! Ήδη οραματίζομαι την Κυριακή…όλη μέρα στο δρόμο να χαζεύουμε τους καρναβαλιστές και το βράδυ στην αποβάθρα για το κάψιμο του Καρνάβαλου και τα πυροτεχνήματα και μετά μια μαυροδάφνη στο ένα χέρι κι ένα σουβλάκι στο άλλο! Και πάλι ΤΕΛΕΙΑ!<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RdNgo8jX-dI/AAAAAAAAAHY/IIETSfigcUQ/s1600-h/45.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RdNgo8jX-dI/AAAAAAAAAHY/IIETSfigcUQ/s400/45.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031471465268509138" /></a><br /><br /><strong>Δευτέρα 18/2/2007…Καθαρά Δευτέρα.</strong><br />Τη Δευτέρα -που θα έχω γυρίσει από Πάτρα και θα την περάσω στην Αθήνα μάλλον- θα την απολαύσω για δυο λόγους: 1)Δεν θα δουλεύω οπότε θα αράξω και θα ξεκρεπαλιάσω από το ΣΚ και 2)θα φάω ταραμοσαλάτα και θαλασσινά από τα χεράκια της γιαγιάς μου, που Ό,ΤΙ φτιάχνει είναι υπέροχο!<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RdNhgcjX-eI/AAAAAAAAAHg/HCaNZh-wTGw/s1600-h/45.taramosalata.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rzzllpGefd0/RdNhgcjX-eI/AAAAAAAAAHg/HCaNZh-wTGw/s400/45.taramosalata.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031472418751248866" /></a><br /><br />Αυτά λοιπόν μέχρι στιγμής! <strong>Να περάσετε όλοι πάρα πολύ καλά</strong> και θα τα ξαναπούμε από Τρίτη!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36450177-10851254739268437?l=goudaki.blogspot.com' alt='' /></div>