Αλλαγή θέσης!

Αγαπημένοι μου αναγνώστες, πλέον θα με βρίσκετε στη διεύθυνση
http://goudaki.wordpress.com/ !

Ο καθένας στον κόσμο του...

Άσ’ τους να πολυμιλάνε, μόνοι τους τ’ ακούνε,

ό,τι και να πούνε, εμείς στον κόσμο μας.

Άσ’ τους να πολυμιλάνε, ό,τι και να πούνε,

τώρα θα γραφτούν κάπου στον κόσμο μας.

Όλα τα ξέρουνε και όλα τα γνωρίζουνε,

χτίζουν μια νέα κοινωνία μα εγώ νιώθω ότι γκρεμίζουνετα

λένε πολλά, μα εσύ κράτα τα μισά κι απ’ τα μισά να υπολογίζεις πως θα πάρεις ένα τίποτα.

Μιλάνε, μιλάνε, μιλάνε, μιλάνε,σιχάθηκα, καλύτερα ας μασάνε.

Κλείνουμε τ’ αφτιά στα λόγια τους, δεν κλείνουμε τα στόματα

και βάφουμε με λέξεις, χα, και με χρώματα

ταράτσες και πατώματα, παρατημένα στρώματα,

θα δίνουμε ζωή για να ξυπνήσουμε τα πτώματα

τον ύπνο το βαθύ αγάπησαν πολλοί

μα πιο πολύ απ’ όλους οι πολιτικοί.

Αν έτσι θέλουνε τη νέα κοινωνία τους

τότε ας καθίσουνε εκεί, κάπου στα υπουργεία τους.

Εμείς φτιάξαμε ένα κόσμο δικό μας

και χορεύουμε μονάχα στο ρυθμό μας.

Άσ’ τους να πολυμιλάνε, μόνοι τους τ’ ακούνε,

ό,τι και να πούνε, εμείς στον κόσμο μας.

Άσ’ τους να πολυμιλάνε, ό,τι και να πούνε,

τώρα θα γραφτούν κάπου στον κόσμο μας.

Αδιαφορώ γιατί με κάναν αδιάφορο

παραφρονώ με κάθε δήθεν αδιάφθορο.

Παίρνω χαρτί και στυλό αν η περίσταση απαιτεί

και τους τα χώνω μες στη μούρη η φωνή μου ν’ ακουστεί.

Στήνω γιορτή, το γιορτάζουμε στον κόσμο μας

οι κυβερνήσεις αφού σφίξανε τον κόμπο μας.

Δεν αντιδρώ γιατί το θέλετε, απλά κόβω το σκοινί

γιατί η αντίδραση από κάποιους θα καπηλευθεί.

Για ν’ ανεβάσουν νούμερα στη δημοσκόπηση

ρε σε κανένα δεν αξίζει τέτοια ώθηση,

πληρώστε κι άλλους αυλικούς, να σας κάνουνε θεούς

εμείς δε θέλουμε στον κόσμο μας κανέναν απ’ αυτούς.

Φάτε πολλά, πιο πολλά, πιο πολλά, πιο πολλά,

εμείς κρατάμε για την πάρτη μας τα λίγα και καλά.

Στον κόσμο το δικό σας δε χωράμε,

εμείς στον κόσμο μας μονάχα τραγουδάμε.

Άσ’ τους να πολυμιλάνε, μόνοι τους τ’ ακούνε,

ό,τι και να πούνε εμείς στον κόσμο μας.

Άσ’ τους να πολυμιλάνε, ό,τι και να πούνε

τώρα θα γραφτούν κάπου στον κόσμο μας.

Κρατήστε όμηρους κι άλλους συμβασιούχους,

κάντε καψόνια και άλλους αριστούχους,

στην πείνα αφήστε κι άλλους συνταξιούχους

ρε δε μας κάνετε όσο κι αν θέλετε ευνούχους,

Εμείς εδώ θα μείνουμε, τον κόσμο σας αφήνουμε

αφού ό τι και να πείτε, εμείς δε θα σας κρίνουμε,

ούτε που θα τ’ ακούσαμε, βαρέσαμε εμβόλια

στις μαλακίες εμείς δεν κάνουμε πια σχόλια.

Άσ’ τους να πολυμιλάνε, ό,τι και να πούνε

εμείς θα τραγουδάμε εδώ στον κόσμο μας.

Ό,τι, μα ό τι και να πούνε, πες τους θα γραφτούνε

με μεγάλα γράμματα στον κόσμο μας.

Βαγγέλης Ασημάκης

Τον "ανακάλυψα" μια Πέμπτη του Απριλίου (23 πρέπει να ήτανε) στο Σταυρό του Νότου Club. Ερωτεύτηκα τη φωνή του από το πρώτο τραγούδι. Στο δεύτερο τραγούδι ρωτάω τις φίλες μου : «Αυτός ο άνθρωπος γιατί δεν έχει βγάλει δίσκο;;;». «Έχει», μου είπαν. Μετά από λίγο ψάξιμο τον βρήκα και έκτοτε τον ακούω καθημερινά. Από τότε ξαναπήγα στο Σταυρό άλλες δυο φορές (μια απ’ αυτές ήταν η προτελευταία εμφάνιση για φέτος) και δυστυχώς θα πρέπει να περιμένω μέχρι το χειμώνα για να τον ξανακούσω. Όσοι τον ξέρετε θα συμφωνείτε ότι έχει μια υπέροχα μελωδική φωνή, απαλή και ταυτόχρονα βαθιά, που αγγίζει την καρδιά. Για όσους δεν είχατε την τύχη να τον ακούσετε ακόμα, εγώ είμαι εδώ…έκανα λίγο research για την καριέρα και τη δισκογραφία του και σήμερα σας τα παρουσιάζω…Καλή ακρόαση!



Ο Βαγγέλης Ασημάκης ξεκίνησε την μουσική του σταδιοδρομία το 1996 και από τότε έχει εμφανιστεί σε διάφορες σκηνές, συναυλίες και clubs και έχει συνεργαστεί με αρκετούς καλλιτέχνες της ελληνικής ροκ (και όχι μόνο) σκηνής. Πρωτοεμφανίστηκε το 1996 δίπλα στους Γιάννη Ζουγανέλη, Σάκη Μπουλά και Λάκη Παπαδόπουλο.

Το καλοκαίρι του 1997 τραγουδούσε με τον Λάμπρο Καρελά, ενώ το χειμώνα του ίδιου έτους συνεργάστηκε με τον Γιώργο Ζήκα και την Σοφία Παπάζογλου.

Το 1998 τραγουδούσε με τον Νίκο Κουρουπάκη και την Στέλλα Χροναίου.

Το 1999 ξανασυνεργάζεται με τους Γιάννη Ζουγανέλη και Σάκη Μπουλά καθώς και με την Ισιδώρα Σιδέρη.

Από το 2000 ανήκει στο δυναμικό του Σταυρού του Νότου Club. Εκεί συνεργάστηκε με πολλούς αξιόλογους καλλιτέχνες της γενιάς του όπως οι : Πάνος Μουζουράκης, Γιώργος Μυλωνάς, Μιχάλης Κακέπης, Γιώργος Αλουπογιάννης, Παναγιώτης Τσακαλάκος Ηλιάννα Τσαπατσάρη, Φρόσω Στυλιανού, Θάνος Παπανικολάου, Νεκτάριος Γεωργιάδης, Βασίλης Αξιώτης, Ειρήνη Ψυχράμη, Τάνια Κικίδη, Γιάννης Βενιαμίν, Γιώργος Βάνας και άλλοι.

Το 2001 συμμετέχει στο c.d. με τίτλο Τέσσερα (κυκλοφορεί από την εταιρεία Αυλός) μαζί με τους Ηλία Παπαχαραλάμπους, Γιάννη Χαλκιά και Νικολέτα Τρίκη, στο οποίο έχει γράψει την μουσική ο Γιάννης Ζουγανέλης.

Το 2003 συμμετέχει στη δισκογραφική δουλειά «Ρηχά νερά» του Άγγελου Σφακιανάκη ερμηνεύοντας το τραγούδι «Τι θα γίνει». Το καλοκαίρι του ίδιου έτους περιοδεύει με τον Δημήτρη Μητροπάνο και την Ζωή Παπαδοπούλου.

Το 2008 μας παρουσιάζει την πρώτη προσωπική του δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Όπου Κι Αν Πήγα» (κυκλοφορεί από την εταιρεία «Μικρός Ήρως») με δέκα τραγούδια, μουσικές μελωδίες, λόγια που ζωντανεύουν από την αισθαντική του φωνή γεμάτα μελωδική Rock διάθεση, γεμάτα εικόνες, γεμάτα από τη ζωντάνια και τη ζεστασιά που τους χάρισε η φωνή του. Συνοδοιπόρος του ο Άγγελος Σφακιανάκης, ο οποίος μαζί με τον ίδιο και τον Αντρέα Αποστόλου είχαν την επιμέλεια της παραγωγής. Την ενορχήστρωση του δίσκου έκανε ο Αντρέας Αποστόλου στο studio Segno, Συμμετέχει φιλικά στο ντουέτο «Αγάπη σημαίνει» η Σάντυ Πολίτη. Τραγούδια του έγραψαν και του εμπιστεύτηκαν ο Άγγελος Σφακιανάκης και μια πλειάδα δημιουργών όπως οι : Γιώργος Δημητριάδης με τον Νίκο Μωραΐτη, Θάνος Παπανικολάου, Γιάννης Ζουγανέλης (που του εμπιστεύτηκε την επανεκτέλεση στο «Μικρό μου στολιδάκι» που είχε ερμηνεύσει ο ίδιος το 1986 για την κόρη του. Ένα τρυφερό remake 21 χρόνια μετά!), Κώστας Λειβαδάς, Νίκος Ζιώγαλας, Χριστόφορος Γερμενής, Βασίλης Γιαννόπουλος, Βασίλης Πάντσιος και η Φωτεινή Λαμπρίδη.

Το 2008 συμμετέχει επίσης στο νέο cd του Γιάννη Ζουγανέλη «Έρωτας Είναι Ο Γιάννης» και στο τραγούδι «Η κατάρα του ροκά» όπου συμμετέχουν και οι : Γιώργος Μυλωνάς, Μαριάννα Πολυχρωνίδη, Λεωνίδας Μπαλάφας, Άλκης Κωνσταντόπουλος, Πάνος Μουζουράκης.

Το 2009 συμμετέχει στο cd του Ευριπίδη Ζεμενίδη με τίτλο "Νηπιαγωγείο αργά" με το τραγούδι "Όσα σου φανέρωσα".



Η αμεσότητα, το χιούμορ, η δυναμική, αλλά και οι μοναδικές του ερμηνείες τον έχουν κάνει αγαπημένο του κοινού! Ο Βαγγέλης και τα τραγούδια του έχουν πάρει ήδη τη θέση τους στην Ελληνική δισκογραφία...δεν μένει παρά να τους δώσουμε και μια θέση στην καρδιά μας! Την αξίζουν!

Δίπλα μπορείτε να ακούσετε το προσωπικό μου αγαπημένο τραγούδι ("Ψάχνω κορίτσι" από το δίσκο "Τέσσερα"), ενώ από κάτω ακολουθεί άλλο ένα, επίσης αγαπημένο ("Ένα χαμόγελό σου" από το δίσκο "Όπου κι αν πήγα").

Ένα χαμόγελό σου
Στίχοι – Μουσική : Άγγελος Σφακιανάκης

Χέρια μου άδεια, άδεια μου χάδια
παραπατούσα μες στα μαύρα τα σκοτάδια
Μόλις σε είδα, άλλη σελίδα
άλλαξε δρόμο της καρδιάς μου η πυξίδα
Παρακαλάω, παραμιλάω
όταν σε δω τον μέσα κόσμο μου ρωτάω
πες μου πού πάω, τι μαρτυράω
χωρίς το άλλο μου μισό πώς προχωράω

Ένα χαμόγελό σου με κάνει υπάλληλο σου
ανάβει φώτα ο ουρανός
στρώνει λουλούδια ο Θεός
μ’ ένα χαμόγελό σου, γίνομαι υπάλληλός σου

Κάτι μου λείπει, κάτι μου λείπει
μία κουβέντα σου θα μου ‘διωχνε τη λύπη
ότι ζητήσεις, μη μου ραγίσεις
θα γίνω γέφυρα απάνω να πατήσεις
όλα αλλάζουν, όλα ταιριάζουν
όταν τα μάτια σου στα μάτια με κοιτάζουν
σαν να μετράω κι όλο ζητάω
κλειδί στην πόρτα τη κλειστή που συναντάω

Ένα χαμόγελό σου με κάνει υπάλληλο σου
ανάβει φώτα ο ουρανός
στρώνει λουλούδια ο Θεός
μ’ ένα χαμόγελό σου, γίνομαι υπάλληλός σου



Πηγές :

http://www.facebook.com/reqs.php#/group.php?gid=155339825174&ref=ts.

Happy 2009!!!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!!!

.......................

Επαμεινώνδας Κορκονέας, το όνομα του δολοφόνου. Να τον στιγματίσει για πάντα αυτή η ιδιότητα. δολοφόνος 15χρονου. ΕΝ ΨΥΧΡΩ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ. Ελπίζω κι εύχομαι να φάει 5ακις ισόβια, αν και οι υψηλά ιστάμενοι της καλής μας, αθώας, άμεμπτης, δίκαιης, καθαρής, διαφανούς και πολλών άλλων επιθέτων κυβερνησούλα μας πιστεύω ότι θα κάνει ότι περνάει τα λερωμένα χεράκια της προκειμένου να τον διευκολύνουν.



Δολοφόνοι με άδεια από το κράτος, με κάλυψη, χωρίς μόρφωση, χωρίς εκπαίδευση, άχρηστοι, κομπλεξικοί, άνανδρες κότες που χτυπάνε παιδιά, κορίτσια ενώ τα έχουν ήδη συλλάβει, τα κλωτσάνε από πίσω, τα ρίχνουν κάτω και τα πατάνε, γιατί κάνουν τη «δουλειά» τους, δουλειά χωρίς προσόντα και ικανότητες, εκτός από τυφλό μίσος και μια αίσθηση λάθος καθήκοντος, που απέναντι στις πέτρες και τις μολότοφ, ρίχνουν σφαίρες και ξύλο, σε άοπλα παιδιά. Ένας δήλωσε «Βαρέθηκα να τρώω πέτρες». Ας μη γινόσουν μπάτσος ρε μαλάκα. Ας γινόσουν γιατρός, ας γινόσουν αναρχικός, να τις πετάς εσύ. Επιλογή είχες. Τώρα λούσου την.

Παραδόθηκαν στις φλόγες, γνωστοί άγνωστοι, φοιτητές, μαθητές, αλλοδαποί,
Χάος, αναρχία, απόγνωση, λεηλασία, βανδαλισμοί, σπασμένες βιτρίνες.

Και να μην ξεχάσω να αναφέρω τον Σεπτέμβριο του 2006 . την Υπόθεση Ζαρντινιέρας που επιτίθεται μόνη της. ξυλοδαρμός του Κύπριου φοιτητή μπροστά στο ξενοδοχείο ABC στη Θεσσαλονίκη από τους αστυνομικούς της ασφάλειας Θεσσαλονίκης. Ευτυχώς σώθηκε ο νέος με αρκετά τραύματα. Οι υπεύθυνοι μάλλον...ελεύθεροι κι ωραίοι!



Άλλο η διαμαρτυρία για το θάνατο του παιδιού, άλλο να σπάνε και καίνε ότι βρούνε μπροστά τους. Τα μαγαζιά και τα αμάξια των απλών ανθρώπων που δύσκολα τα βγάζουν πέρα δε θα δώσουν λύση σε τίποτα. Ούτε στο θάνατο του παιδιού, ούτε στην οικονομική κρίση, ούτε θα παραιτηθεί κανείς από την κυβέρνηση. Αυτά που γίνονται σήμερα και χθες δεν είναι για τη δολοφονία του παιδιού. Αυτά έγιναν το πρωί ειρηνικά από τα παιδιά των σχολείων χωρίς επεισόδια. Τώρα το παιδί έχει μπει σε δεύτερη μοίρα, μην πω ότι έχει ξεχαστεί. Ήταν όμως η αφορμή και την εκμεταλλεύτηκαν. Αυτά τώρα είναι ξέσπασμα των ανθρώπων για όλα όσα βλέπουν και δεν μιλούν τόσο καιρό, για όλα τα σκάνδαλα, για την εξαθλίωση, για την αδιαφορία και την συγκάλυψη, για την ολιγωρία, την απουσία δομών, την ανεργία, τη φτώχια, την ασυδοσία, τα πάντα.Και δε λέω ότι καλά κάνουνε οι αναρχικοί και τα παιδιά που τα σπάνε όλα στο όνομα της λαϊκής επανάστασης ενάντια στο σύστημα (αν και πρέπει να πω ότι αυτός μοιάζει να είναι ο μοναδικός τρόπος για να κάνουν μια δήλωση καθώς στην Ελλάδα δεν παίρνουν πολλοί από λόγια ούτε ασχολείται κανείς με τα προβλήματα του κόσμου).Ευφραίμ, Ρουσόπουλος, Βατοπέδι, ζαχόπουλος Σεξ, ψέμματα και και dvd, πυρκαγιές σε όλη την Ελλάδα, ομόλογα, Μαγγίνας για τη βίλα – «αναψυκτήριο», Κουκοδήμος - Θέμος και Αδριανός, Αυθαίρετο Σουφλιά, οτε, γερμανός, οσε, ολπ, Μητσοτάκης Κυριάκος, Λιάπης, Χριστοφοράκος και Siemens. Πόσα πια να καταπιεί ο κόσμος; Θα την κάψει όλη την Ελλάδα μόνος του χωρίς να περιμένει πάλι το καλοκαίρι για να χαρίσει μερικά στρέμματα στα καζίνο και στις παράνομες βίλες! Έλεος πια! Αυτή η κυβέρνηση από τη μέρα που βγήκε το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο έσκαγε. Και δεν το λέω επειδή υποστηρίζω την αντιπολίτευση, ούτε κάποιο άλλο κόμμα. Σπέρνουν ανέμους και θερίζουν θύελλες Ο κόσμος δεν αντέχει άλλο. Το να παίρνει ο καθένας μια πέτρα και να τη ρίχνει δεν είναι όμως το σωστό. Αλλά βέβαια σήμερα τα μπατσόνια έχουν εντολές να μην αντιδράσουν σε τίποτα. Γι’ αυτό και τα έκτροπα.

Είναι όλα υποκινούμενα; Μια μέρα πριν την πολυαναμενόμενη απόφαση για την υπόθεση Βατοπεδίου; Δυο μέρες πριν την 24ωρη απεργία των εργαζομένων; Οργανωμένο σχέδιο (από ποιους άραγε;) ;

Ποιοι θα πάνε αύριο στην κηδεία; Εγώ φοβάμαι να κυκλοφορήσω. Αν και θα πάω στη δουλειά μου. Στα Εξάρχεια. Στην άλλη άκρη του τετραγώνου που δολοφονήθηκε ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος. Αν δεν έχει επεισόδια θα πάω να αφήσω και ένα λουλούδι για τον άδικο χαμό ενός νέου παιδιού. Χωρίς να κάψω και να σπάσω τίποτα. Ειρηνικά. Στα Εξάρχεια που άκουγα και δεν είχα πάει μέχρι που έπιασα δουλειά πριν ένα χρόνο. Εκεί που η αστυνομία κάνει τα στραβά μάτια (για να μην πω βοηθάει) το εμπόριο ναρκωτικών. Και φοβάται και η ίδια, αφού είναι άχρηστη. Αστυνομεύουν το τμήμα τους και όχι τους πολίτες. Το μέρος των αναρχικών, των πρεζονιών, (γιατί εκεί τους σπρώξανε, δεν το διαλέξανε μόνοι τους για στέκι) των άπειρων βιβλιοπωλείων και των πεζοδρόμων. Όλα μαζί. Η μόνη αστυνόμευση που έχω δει ένα χρόνο τώρα είναι (σε καθημερινή βάση) έξω από τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ στη Χαριλάου Τρικούπη.

Δεν ξέρω τι άλλο να πω, κι αυτά που είπα είναι σκόρπιες, ασύνδετες σκέψεις, χωρίς ειρμό, αχταρμάς. Αλλά βλέπω ειδήσεις από τις 8 (και είναι 12) και ήθελα να τα βγάλω από μέσα μου.

Μερικές φωτό και ένα link.
Αύριο θα δω καμένα, όλα αυτά που βλέπω κάθε μέρα. Και δεν ξέρω τι νιώθω. Ξέρω ότι θα ήθελα να είμαι κι εγώ στα Εξάρχεια, στο Σύνταγμα, στη Συγγρού, στην πορεία, στην κηδεία. Για να διαμαρτυρηθώ. Αλλά (για κάποιο λόγο – μάλλον φόβος είναι. Φόβος να κυκλοφορείς στην πόλη σου μη φας καμία αδέσποτη. Ωραία) δε μπορώ.
Καληνύχτα.

http://papachatzis.tumblr.com/post/63589410/policeviolence

Weekend!

Άαααχ πόσο μ' αρέσει το Σαββατοκύριακο!!!

Επιτέλους βρίσκω λίγο χρόνο να κάνω ΟΛΑ αυτά που πραγματικά θέλω και δεν μορώ μέσα στην υπόλοιπη βδομάδα...

























!!!!!!!!!!!!!!!

7/8! Not bad!

Τα αποτελέσματα αυτής της εξεταστικής...

1)Πληροφορική Α' : 9
2)Πληροφορική Β' : 8
3)Τα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας : 7
4)Μεθοδολογία Επιστημονικής Έρευνας Β' : 7
5)Περιβάλλον, Αγία Γραφή και Ορθόδοξη Παράδοση : 8
6)Γενική Εκκλησιαστική Ιστορία Α' : 5
7)Αρχαία Β' : 6
8)Αρχαία Α' : 2

Οι υπόλοιποι μπορείτε απλά να γελάσετε με τους τίτλους των μαθημάτων που πρέπει να διαβάσω για να τελειώσω αυτή τη σχολή (βλ. 3 και 5). Επίσης, μπορείτε να με λυπηθείτε (βλ. 6)! Και ναι κάνουμε κι εμείς Πληροφορική! Είναι Επιλογής βέβαια αλλά κάνουμε! Όσο για το τελευταίο δεν θέλω σχόλια...24 άτομα το έδωσαν και πέρασε μόνο τον 1 κι αυτόν με 5! Αρχαία Α' εξαμήνου! Ήμαρτον!!!

Άντε, ακόμα 30 έμειναν για πτυχίο! Ουυυφ!

Επειδή ξέρω ότι διαβάζεις κι επειδή το ζήτησες...
Πότε παίρνεις άδεια; Φιλάκια πολλά!

Οδηγίες για επίδοξους ψήστες!!!

Αααααχ...
Αν δεν το έχετε καταλάβει...έχει έρθει το καλοκαιράκι!!!
Απλά έχω καιρό να να σας γράψω και απλά το δηλώνω έστω και καθυστερημένα!!!

Και μιας και ήρθε λοιπόν το καλοκαιράκι, τι πιο ωραίο από το να αραζείς σε ένα ωραίο παραθαλάσσιο μέρος και να ξεροσταλιάζεις όόόλή μερά στην παραλία; Η απάντηση για όσους το σκέφτεστε ακόμα είναι...ΤΙΠΟΤΑ!

Έχετε περάσει όλη τη μέρα στην ακρογιαλιά λοιπόν και όσο να'ναι μια λιγούρα την έχετε! Πρέπει επομένως κάποιος να αναλάβει το δύσκολο έργο του ψησίματος!

Αυτό το πολύ ενημερωτικό μπλογκ θα σας μάθει, λοιπόν, σήμερα πως να ανάβετε φωτιά στην ψησταριά σας για να ψήσετε κανένα μπριζολάκι, τίποτα κοψίδια ή κανένα ψάρι αν προτιμάτε κάτι πιο καλοκαιρινό, για εσάς και τα φιλαράκια σας, γιατί όπως και να το κάνουμε δεν μπορείτε να τρώτε κάθε μέρα βλακείες απ' έξω!
Ας αρχίσουμε λοιπόν παίρνοντας τη διαδικασία βήμα - βήμα...

1) Πρέπει να βρείτε και να κόψετε μερικά μικρά ξυλαράκια για να τα χρησιμοποιήσετε σαν προσάναμα στην ψησταριά σας! Αφού τα βρείτε λοιπόν πρέπει να τα κόψετε! Για το σκοπό αυτό θα χρειαστείτε ένα τσεκούρι! Ένα εργαλείο που όλοι άλλωστε έχετε εύκαιρο στο εξοχικό σας! Για αυτή τη φάση της διαδικασίας θα χρειαστείτε απαραίτητα και κάποιον να σας επιβλέπει!



2) Αν δείτε ότι με το τσεκούρι δεν τα καταφέρνετε, υπάρχει πάντα και η λύση με το πριόνι! Μετά κι απ' αυτό νομίζω ότι θα έχετε καταφέρει να κόψετε τα ξυλαράκια σας! Εδώ χρειάζεσθε δύο άτομα να σας παρακολουθούν!!! Ο ένας ας κρατάει κοντά και το τσεκούρι! Μπορεί να το ξαναχρειαστείτε, δεν ξέρετε ποτέ...



3) Βάζετε επιτέλους τα ξύλα στην ψησταριά! Επειδή όμως διακοπές κάνετε και δεν έχετε φέρει μαζί σας όλα όσα θα έπρεπε, δεν έχετε αυτά τα ειδικά προσανάματα που αρπάζουν εύκολα ούτε και οινόπνευμα! Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να ανάψετε τα κάρβουνα με έναν αναπτήρα! Αλλά επειδή όπως θα διαπιστώσετε ο αναπτήρας δεν βοηθάει και πολύ (εκτός αν έχετε κουραστεί πολύ μέχρι τώρα και θέλετε να κάνετε κανένα τσιγαράκι!) σας προτινούμε κάτι δοκιμασμένο και επιτυχημένο...ζεστάνετε τα κάρβουνα σε ένα γκαζάκι!



4) Αφού προσθέσετε και τα κάρβουνα στην ψησταριά σκοπός σας είναι να βάλετε επιτέλους τη ρημαδοφωτιά!!! Να αρπάξουν δηλαδή τα ξυλαράκια με τη βοήθεια των κάρβουνων! Για να το επιτύχετε αυτό, καλό θα ήταν να έχει και λίγο αέρα! Αλλά επειδή δε βλέπω να είστε τόσο τυχεροί...μάλλον θα χρειαστεί να δημιουργήσετε μόνοι σας μερικά μποφοράκια! Ένας τρόπος για να επιτύχετε το στόχο σας είναι η βεντάλια!



5) Ένας άάάλλος τρόπος σε περίπτωση που πιαστεί το χέρι σας είναι ο ανεμιστήρας! Απλά τον βάζετε στη μπρίζα και κάνει τα άλλα μόνος του! Πρέπει να τον κρατάτε βεβαία, μην ξεχνιέστε! Αν θέλετε (δεν είναι υποχρεωτικό) πετάτε και μερικά κουκουνάρια μέσα στην ψησταριά για ντεκόρ!!!



6) Αφού λοιπόν η φωτιά σας έκανε το χατίρι και ψιλοάναψε...βάλτε κι ένα χωνί πάνω από τα κάρβουνα για μεγαλύτερη ευκολία! Η βεντάλια ξανακάνει την εμφάνισή της προαιρετικά! Η φωτιά σας, έξι εργαλεία και λίγα λεπτά αργότερα, θα είναι επιτέλους έτοιμη...εγγυημένα πράγματα! Δοκιμασμένα! Κάντε λίγη υπομονή!



Μετά από όλα αυτά πετάξτε πάνω στη σχάρα ό,τι θέλετε να ψήσετε, επιστρατεύστε το μαγειρικό σας ταλέντο και...καλή όρεξη!
Και μην ξαναπάτε στην θάλασσα αν δεν περάσουν 3 ώρες μετά το φαγητό!
Καλό καλοκαίρι!!!

Αυτόγραφο...απ'τα χεράκια μου!!! (Updated)

Ανταποκρινόμενη στην πρόσκληση της Renata ανέβασα κι εγώ στίχους από δύο τραγούδια που μου αρέσουν πολύ και οιστίχοι τους έχουν ένα ιδιαίτερο νόημα για μένα! Μπορεί κανείς να πει ότι είναι τα "σλόγκαν" μου!

Οι συγκεκριμένοι στίχοι ουκ ολίγες φορές έχουν κοσμίσει τα βιβλία και τα τετράδια διάφορων μαθημάτων του Λυκείου και του Γυμνασίου (κατά την ώρα των Μαθηματικών κυρίως!)και τώρα ήρθε η στιγμή να γραφτούν και σε ένα "μεγαλύτερο τετράδιο"!

Ιδού λοιπόν η "προσφορά" μου για το "Ιδιόγραφο"!


Περισσότερα ιδιόγραφα μπορείτε να δείτε εδώ...

Προσκαλώ κι εγώ τον Tony να παίξει!

Τρελό κάψιμο...

Quiz για να περνάει η ώρα!
Πρόσκληση από τη Stefy μου!

-Γιατί κλαις; Συνήθως από τα νεύρα μου για να μη βιαιοπραγήσω!!!
-Γιατί δεν κλαις; Από άποψη!
-Πού είναι ο βάλτος; Έξω από το σπίτι μου όταν βρέχει!
-Ποιος και πού είναι ο δεσμοφύλακας; Στις φυλακές νομίζω ή κάτι τέτοιο...
-Πού συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο; Πουθενά!
-Περιφρονείς κάτι; Πολλά πράγματα!
-Θα ερωτευόσουν για πάντα; Ναι!
-Γιατί πουλιούνται τα «έργα τέχνης»; Για να μην πεθάνουν από την πείνα αυτοί που τα φτιάχνουν μάλλον!
-Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά από την προηγούμενη ερώτηση; Εξαρτάται το έργο!
-Do you remember revolution? Not really!
-Θα ανέβαινες ένα βουνό αν το επέβαλε το ωροσκόπιό σου; Αν ήταν κάποιο βουνό που να μου άρεσε!
-Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ’ τον πάγο; Τον παππού μου που με μεγάλωσε;;; Όχι βεβαία! Για τι άνθρωπο με περάσατε;
-Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι; Όχι, θέλω να βλέπω τι μου έρχεται και από που!
-Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ’ το νόμο; Μπαααα...Ποιος να την σπρώξει;;;
-Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ’ την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν; Γιατί; Έχετε πληροφορίες ότι τη στήνουν στην Αχαρνών;
-Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν δέκα λαχταριστά εκλαίρ; Και χωρίς τα εκλαίρ! Αν και είναι το αγαπημένο γλυκό! Σκεφτείτε δλδ...
-Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τ’ αστέρια; Εγώ πλένω τα δόντια μου δις την ημέρα και τα αστέρια τα βλέπω όταν έχει ξαστεριά!
-Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος; Ε,όχι! Αύριο είναι μια καινούρια μέρα, δε λένε;

Ανάκριση 3ου βαθμού!!!

Με κάλεσε η Stefy να παίξω το παιχνίδι με τις 40 απαντήσεις!!!
Διαβάστε να μαθαίνετε λοιπόν!!!

1. Όνομα: Γκουδάκι (καλλιτεχνικό!)
2. Γενέθλια: 11/06
3. Ζώδιο: Δίδυμος
4. Χρώμα μαλλιών: βαμμένο σε όλα τα χρώματα κατά καιρούς!
5. Χρώμα ματιών: πράσινο σκούρο (αν το δει προσεκτικά κανείς!)
6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ; Ναι, αμέ!
7. Είδος μουσικής που ακούς; Βασικά απ' όλα ακούω εκτός από house, rave και τέτοια!
8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bross: Foghorn Leghorn...αν το γράφω σωστά! Ο ψηλός άσπρος κόκορας!
9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά; Η Κροτ ΜΟΥ!
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: "Δε θέλω να πάω δουλειά! Θέλω να κάτσω να κοιμηθώώώώ...Κλάάάάψ!!!"
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Τις σκέψεις μου!
12. Τι έχεις στον τοίχο σου; Photos
13. Τι έχεις κάτω απ’ το κρεβάτι σου; Τώρα τελευταία ένα άλλο (άδειο) κρεβάτι!
14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τι θα έκανες; Τίποτα...θα ήξερα ότι το έσπασε ένα από τα γατιά!
15. Αγαπημένος αριθμός: 2
16. Αγαπημένο όνομα: Μαράτα! Τι πιο πρωτότυπο!
17. Τα χόμπι σου: Εκδρομές, μουσική, βιβλία
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα; Εκδρομή (ο προορισμός δεν έχει σημασία. Αντίθετα με την παρέα!)
19. Μια ευχή για το μέλλον: Υγεία
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες; Ice Age!!!
21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Sylvestro και Τούλης!
22. Αγαπημένο λουλούδι: Το κοινότυπο Τριαντάφυλλο και τα Lilium!
23. Αγαπημένη σειρά: C.S.I. LAS VEGAS!
24. Αγαπημένη ταινία: Sweet November
25. Αγαπημένο τραγούδι: Ο Βράχος (Ξύλινα Σπαθιά)
26. Aγαπημένο βιβλίο: Δέκα μικροί νέγροι (Άγκαθα Κρίστι)
27. Αγαπημένο ζώο: Άλογο
28. Αγαπημένο ρούχο: Τζην
29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Πολλοί και διάφοροι!
30. Αγαπημένο χρώμα: Μαύρο
31. Αγαπημένο φαγητό: Σουτζουκάκια της γιαγιάς!
32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι; Δεν το έχω σκεφτεί...
33. Κακή συνήθεια: Πολλές!
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Πολλά!!! Αφού είμαι τέλεια!
35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Βαριέμαι εύκολα!
36. Συνηθισμένη ατάκα: Oh really?
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Αθλήτρια συγχρονισμένης κολύμβησης!
38. Μεγαλύτερος φόβος: Κατσαρίδες!
39. Η καλύτερη pizza: Θα έλεγα μια μάρκα με 3 γράμματα αλλά δεν θέλω να κάνω διαφήμιση!!!
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι…: Ωραία αλλά μαδάνε τα άτιμα!!!

Και με τη σειρά μου καλώ τους... Τony και Σκαρθάλι να παίξουν!

London baby!!!

Την άλλη βδομάδα θα πάω εδώ....







και εδώ...







Ανυπομονώ...!!!

I'M BACK!!!

Γειά σας και χαρά σας!
Πολύ καιρό έχουμε να τα πούμε,ε?
Αυτό συμβαίνει επειδή έπιασα καινούρια δουλειά και για πρώτη φορά στη ζωή μου δουλεύω 8ωρο και μάλοστα πρωϊνό, οπότε όπως φαντάζεστε ίσως ακόμα δεν έχω συνηθίσει το πρωϊνό ξύπνημα!

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες δε το έχω συνδυάσει και με άλλες δουλειές πριν και μετά την κύρια δουλειά και βαράω κάτι 12ωρα εκτός σπιτιού και γυρίζω σπίτι ολίγον από πτώμα οπότε δεν μου μένει και πολύ ενέργεια για να ανεβάσω και ποστ! Αλλά ευτυχώς όλα πάνε πάρα πολύ καλά!!! Αλλά τώρα με το 3ημερο εν όψει, οι μπαταρίες γεμίζουν οπότε είπα να γράψω κάτι!!! (Γιατί ξέρω ότι σας έλειψα παραδεχτείτε το! Το ότι στο προηγούμενο ποστ δε σχολίασε κανείς, δε θα το...σχολίασω!!! Μα κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τα καημένα τα ζωάκια;;; Τς Τς Τς)!!! Anyway, αστειεύομαι!

Επίσης, μόλις συνειδητοποίησα πως εδώ μέσα έχω γράψει 100 ποστ! Αυτό είναι 101ο!!! Να τα 1.000ασω λοιπόν! (Αν και με αυτούς τους ρυθμούς που γράφω θα μοθ πάρει καμιά δεκαετία τουλάχιστον!!!)

Λοιπόν καλά να περάσετε όλοι, εντός ή εκτός πόλεως και Καλή Σαρακοστή!
Καλή ξεκούραση και καλή διασκέδαση!

C U Soon!!!

Frozen...

Έβλεπα τις προάλλες ένα ντοκυμαντέρ στο Discovery Channel και κάπου ανάμεσα στις διαφημίσεις είχε και μία όπου έδειχνε διλαφορα λαγρια ζώα και είδη προς εξαφάνιση ή που ο αριθμός τους έχει μειωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια εξ΄αιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και είχαν "ντύσει" το σποτάκι με το τραγούδι της Madonna, Frozen.

Οι στίχοι είναι οι ακόλουθοι :

You only see what your eyes want to see
How can life be what you want it to be
You're frozen
When your heart's not open

You're so consumed with how much you get
You waste your time with hate and regret
You're broken
When your heart's not open

If I could melt your heart
We'd never be apart
Give yourself to me
You hold the key

Now there's no point in placing the blame
And you should know I suffer the same
If I lose you
My heart will be broken

Love is a bird, she needs to fly
Let all the hurt inside you die
You're frozen
When your heart's not open.

Δεν ταιριάζουν πάρα πολύ; Μου φάνηκε πάρα πολύ έξυπνη και συγκινητική η επιλογή του τραγουδιού κι επειδή έχω ένα θεματάκι με τα ζώα (γι'αυτό και δεν λέω τίποτα παραπάνω τώρα γιατί δεν ξέρω τι να πρωτογράψω) το ανεβάζω σήμερα εδώ.

The break-up

Επειδή ξέρω οτι τα θέματα περί σχέσεων σας απασχολούν όλους, θα δημοσιεύσω σήμερα τα αποτέλεσματα μιας διατριβής τα οποία προέκυψαν από μια συζήτηση που είχα με τις φίλες μου και αφορούν το μείζον θέμα του ΧΩΡΙΣΜΟΥ!

Λοιπόν,μετά από ώρες διαλόγου καταλήξαμε στο εξής συγκλονιστικό συμπεράσμα...
Ένας χωρισμός προκύπτει όταν ή ο άντρας ή η γυναίκα ζητάνε από το έταιρον τους ήμισυ (που προφανώς δεν το έχουν πλέον σε εκτίμηση!) να χωρίσουν, κυρίως επειδή έχουν βρει ένα άλλο ταίρι! Αλλά αυτό το ξέρατε ήδη!

Αυτό όμως που μας προβλημάτισε εντόνως ήταν οι λόγοι που το κάθε φύλο καταλήγει στο να βρει άλλο σύντροφο και τελικά να χωρίσει. Και ιδού που οδηγηθήκαμε μετά από διασταύρωση των πηγών και των βιωμάτων μας...

Όταν ο άντρας βρίσκει άλλη είναι (τις περισσότερες φορές) επειδή έχει βαρεθεί την νυν και ψάχνει κάτι καινούριο για αλλαγή. (Σε αυτό το σημείο θα παρακαλέσω τους άντρες αναγνώστες να μας γράψουν τους λόγους που βαριούνται μια γυναίκα!!!)

Όταν η γυναίκα βρίσκει άλλον είναι (τις περισσότερες φορές) επειδή ο νυν "δεν την καλύπτει συναισθηματικά" όπως λέμε.

Δεν ξέρω αν συμφωνείτε με τα παραπάνω! Πολύ θα ήθελα να ακούσω και τη δική σας άποψη!
Ξέρετε τι πρέπει να κάνετε...Bye!!!

17/1

Χρόνια Πολλά

μου!!!

Τι να κάνει το 2007;;;

ΝΑ ΦΥΥΥΥΥΥΓΕΙ!!!

Αυτή η χρονιά ήταν πραγματικά η χειρότερη και πιο άτυχη από όσες θυμάμαι (με μικρά διαλείμματα έτσι για να σπάει η μονοτονία!).

Κι επειδή μ'αρέσει να μιλάω με επιχειρήματα εξηγούμαι αμέσως, ακούστε (ή μάλλον διαβάστε!) :

1. Όόόόόόλο το σόι έκανε μια βόλτα από κάποιο νοσοκομείο ή όσοι δεν κάνανε είχαν κι εκείνοι ψιλοατυχηματάκια!

2.Εκτός από το σόι μου, από νοσοκομεία πέρασαν και πολλοί γνωστοί ή συγγενείς φίλων κ.τ.λ..

3.Με κλέψανε δύο φορές (την πρώτη φορά μας ανοίξανε το αμάξι και τα πήραν όλα και τη δεύτερη φορά μου ανοίξανε την τσάντα στον Πλούταρχο και πήραν μόνο λεφτά ευτυχώς!)

4.Είχα το περίφημο τροχαίο με το Σκαρθάλι πριν ένα μήνα περίπου (αύριο είναι η επέτειος!) και ακόμα κουτσαίνω! Το ότι έχασα έναν ολόκληρο μισθό δεν το μετράω στα σοβαρά αλλά όσο να 'ναι ήταν ένα πλήγμα! Αλλά φταίω εγώ γι'αυτό οπότε δεν το χρεώνω στο 2007!

5.Κι επίσης ξεφραγκιάστηκα κιόλας χωρίς λόγο! Η διάρηξη του αυτοκίνητου και το τροχαίο είχαν σαν αποτέλεσμα να χάσω τα γυαλιά μου δυο φορές! Έχω δώσει σχεδόν 500 ευρώ για 4 ζευγάρια γυαλιά (οράσεως και ηλίου) μέσα σε 6 μήνες! Έλεος!!! Στα ύψη έχει φτάσει η ακρίβεια!

Αλλά κάνω υπομονή...2 μέρες έμειναν! Γι'αυτό κι εγώ θα κλειστώ στο σπίτι και δεν θα ξαναβγώ προτού μπει το 2008, το οποίο το περιμένω πως και πως μπας κι αλλάξει η τύχη μου!!!

Το ίδιο εύχομαι και σε σας!

Καλά να μπει σε όλους μας το 2008 και θα τα ξαναπούμε με το νέο έτος!

Με ΥΓΕΙΑ και ΑΓΑΠΗ!

Το δείπνο των Χριστουγέννων...

Γιατί η γαλοπούλα διέσχισε το δρόμο;

Απαντήσεις:

ΠΛΑΤΩΝΑΣ:
Για το καλό της. Στην άλλη πλευρά βρίσκεται η αλήθεια.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ:
Είναι στη φύση της γαλοπούλας να διασχίζει τους δρόμους.

ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ:
Κι όμως, τον διέσχισε...

ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ:
Για να πάει στην απέναντι πλευρά.

ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ:
Διαφωνώ με την ενέργεια της γαλοπούλας, αλλά θα υπερασπίζομαι μέχρι θανάτου το δικαίωμά της να διασχίζει το δρόμο

ΜΑΚΙΑΒΕΛΙ:
Ο Σκοπός, να περάσει η γαλοπούλα το δρόμο, αγιάζει τα Μέσα, όποια κι αν είναι αυτά.

ΚΑΡΟΛΟΣ ΜΑΡΞ:
Ήταν ιστορικά αναπόφευκτο.

ΔΑΡΒΙΝΟΣ:
Οι γαλοπούλες, στο πέρασμα των αιώνων, επιλέχτηκαν από τη φύση με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι σήμερα γενετικώς ικανές να διασχίζουν δρόμους.

ΖΙΓΚΜΟΥΝΤ ΦΡΟΙΝΤ:
Το γεγονός ότι ασχολείστε με το εάν η γαλοπούλα διέσχισε το δρόμο αποδεικνύει ότι διακατέχεστε από σύνδρομα ανασφάλειας και ότι η σεξουαλικότητά σας είναι αφόρητα καταπιεσμένη.

ΜΑΡΤΙΝ ΛΟΥΘΕΡ ΚΙΝΓΚ:
Ονειρεύομαι έναν κόσμο όπου κάθε γαλοπούλα θα είναι ελεύθερη να διασχίζει το δρόμο χωρίς να δίνει λογαριασμό για την πράξη της.

ΓΙΟΥΡΙ ΓΚΑΓΚΑΡΙΝ:
Για να πάει εκεί που καμία άλλη γαλοπούλα δεν είχε πάει πριν.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ:
Σε δέκα χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ:
Διότι δεν υπήρχαν κάγκελα.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ:
Η γαλοπούλα δεν διέσχισε όλο το δρόμο, αλλά μετά τις εκλογές η κυβέρνηση
μας θα κάνει ότι είναι δυνατό για να ολοκληρωθεί η διάσχιση.

ΜΠΙΛ ΚΛΙΝΤΟΝ:
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ στο Σύνταγμα και στις Αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών ότι δεν είχα καμία σχέση με τη γαλοπούλα αυτή.

ΜΠΙΛ ΓΚΕΪΤΣ:
Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας αναγγείλουμε ότι μόλις κυκλοφόρησε το νέο "Chiken Office 2000", που δεν διασχίζει μόνο το δρόμο, αλλά εκκολάπτει, αρχειοθετεί, σχεδιάζει κ.λ.π. μόνο για 200 € με φοιτητική έκπτωση.

ΜΩΥΣΗΣ:
Και ο Κύριος κατήλθεν εκ του ουρανού και είπε εις την γαλοπούλαν: "Ύπαγε και διάσχισον την οδόν". Και η γαλοπούλα υπήκασε, ίνα δοξασθή το όνομα Αυτού.

ΦΡΑΝΣΙΣ ΜΠΕΙΚΟΝ:
Η γνώση του απέναντι πεζοδρομίου είναι δύναμη.

ΝΙΛ ΑΡΜΣΤΡΟΝΓΚ:
Ένα μικρό βήμα για τη γαλοπούλα, ένα μεγάλο βήμα για τα Kentucky Fried Chicken που είναι απέναντι.

ΕΝΑΣ ΠΩΛΗΤΗΣ ΤΗΣ ΙΒΜ:
Προτείνουμε την εγκατάσταση ενός ψηφιακού συστήματος που να επιτρέπει στις γαλοπούλες να διασχίζουν τους δρόμους. Ένα δίκτυο 5 τερματικών συνδεδεμένοι σε σειρά και εφοδιασμένοι με UPS, συνολικής μνήμης 600GB και ταχύτητα 1.500 MGHrz θα είναι η καλύτερη λύση για τη διάσχιση των δρόμων. Η λειτουργία της εγκατάστασης απαιτεί μια συνεχή υποστήριξη, ήτοι 25 ανθρωποέτη (κόστος: 400.000 την ημέρα συν ΦΠΑ).

ΕΝΑΣ ΠΩΛΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΣΤΟΥΡΝΑΡΗ:
Το ότι η γαλοπούλα πέρασε τον δρόμο είναι αποτέλεσμα προφανώς κάποιου δικού σας λάθος χειρισμού. Παρόλα αυτά αν πείσετε τη γαλοπούλα να γυρίσει στην δική σας πλευρά του δρόμου η εταιρεία μας θα σας δώσει μια καινούρια γαλοπούλα που δεν θα περνάει δρόμους. Φυσικά αφού τη στείλει για έλεγχο στα κεντρικά. Η εταιρεία μας υπηρετεί τον Έλληνα καταναλωτή εδώ και 20 χρόνια. Η γαλοπούλα σας αποτελεί μια μεμονωμένη περίπτωση για την οποία δεν φταίμε.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!

Και ήρεμα με τη γαλοπούλα αύριο!!!

Η Οδύσσεια μιας κουτσής!!!

Μετά το πολυαγαπημένο διάστρεμμα που έπαθα προ 2 εβδομάδων και 2 ημερών κυκλοφορώ πλέον ως κουτσή στο δρόμο! Μόνο πατερίτσες που δεν κουβαλάω μαζί μου γιατί είναι άβολες και ψιλοντρέπομαι κιόλας να σας πω την αλήθεια! Αφήστε που ο γιατρός μου είπε να αρχίσω να το πατάω το πόδι! (Εγώ φυσικά είχα αρχίσει να το πατάω πριν μου το πει ο γιατρός αλλά λέμε τώρα!)Δεν πονάω πολύ πλέον αλλά το πρόβλημα που έχω είναι ότι το γονατάκι μου δε λυγίζει με αποτέλεσμα το πόδι να κινείται μονοκόμματα και μόνο σε ευθεία γραμμή! Όπως καταλαβαίνετε γέρνω λίγο! Σαν το κάβουρα πάω αλλά δεν το κάνω θέμα! Ρωτήστε τον Tony να σας πει τι ωραία βόλτα που κάναμε στο Ναύπλιο! (κουτσή κουτσή αλλά την εκδρομούλα μου την πήγα - παράπονο δεν έχω!)Πολύ πλάκα δε έχω όταν προσπαθώ να ανέβω ή να κατέβω σκάλες! Θα κάνω και 10 λεπτά! Anyway...

Το θέμα που θέλω να θίξω σήμερα είναι το εξής...
Κουτσαίνω περίπου 2 βδομάδες και εδώ και μια βδομάδα κυκλοφορώ κανονικά στο δρόμο και πολλές φορές μόνη μου καθότι εγώ δεν έχω την πολυτέλεια να αρρωστήσω γιατί κανένας στο σπίτι δεν μπορεί (ή δεν θέλει ή δεν έχει το χρόνο ή την όρεξη) να τρέξει να κάνει όλες αυτές τις δουλειές που εκκρεμούν και που πρέπει να γίνουν άμεσα! Έτσι κουτσή-ξεκουτσή βγήκα έξω κι άρχισα να τρέχω!

Το θέμα είναι ότι δεν μπορώ να κυκλοφορήσω άνετα στους δρόμους! Φοβάμαι! Κι εκτός του ότι φοβάμαι είναι και δύσκολα τα πράγματα! Και σκέφτομαι ότι εντάξει εγώ θα είμαι σε αυτή την κατάσταση για κάνα μήνα ακόμη! Αλλά οι άλλοι οι καημένοι άνθρωποι που μπορεί να βρίσκονται σε καροτσάκι για παράδειγμα, ή να είναι τυφλοί ή να πρέπει να κυκλοφορήσουν με τις πατερίτσες για πολύ καιρό πως θα αντεπεξέλθουν;;;
Μιλάμε για δραματικές καταστάσεις!



-Φανάρια σε διασταυρώσεις που ενώ είναι πράσινο για τους πεζούς είναι πράσινο και για κάποιους οδηγούς! Και κάθεσαι και περιμένεις με τις ώρες πότε θα τελειώσουν τα αυτοκίνητα μήπως και περάσεις κι εσύ ή μήπως βρεθεί ένας καλός Χριστιανός (ή άλλου θρησκεύματος) να σε αφήσει να περάσεις! Γιατί να τρέξεις δεν μπορείς βέβαια και δεν το διακινδυνεύεις να περάσεις γρήγορα! Άσε που όταν ανάβει το απέναντι φανάρι τα αμάξια έρχονται καταπάνω σου! Σε βλέπουν που κουτσαίνεις κι αντί να πάνε σιγά-σιγά γκαζώνουν κι από πάνω! Έλεος δηλαδή!!! Μόνο ένας παππούλης μένα τρίκυκλο σταμάτησε για να περάσω και μου είπε και περαστικά! Να' ναι καλά ο άνθρωπος!



- Πεζοδρόμια σε άθλια κατάσταση...ή σπασμένα, ή ανώμαλα, ή με μηχανάκια παρκαρισμένα πάνω! Άντε τώρα να ανέβει ο κουτσός ή η μαμά με το καροτσάκι! Mission Impossible είναι το θέμα! Και αναγκαστικά πας από το δρόμο και λες τώρα θα με πάρει σβάρνα (πρώτη φορά τη γράφω αυτή τη λέξη! Έτσι είναι;;;) κανένα αμάξι και θα ησυχάσω!

- Θέσεις για αμάξια αναπήρων κατειλημμένες από άλλους ή κλεισμένες ή δεν ξέρω γω τι! Αμάξια σταματάνε ΠΑΝΩ στη διάβαση πεζών κι όχι πίσω απ΄ το φανάρι! Κι ένας της τροχαίας να κόψει καμιά κλήση σ' όλους αυτούς δεν υπάρχει εκεί γύρω!

- Δημόσιες υπηρεσίες με χαλασμένους ανελκυστήρες, χωρίς ράμπες, χωρίς τίποτα! Και μετά πήγαινε στον 1ο, ανέβα στον 2ο και για το τέλος μια υπογραφούλα στον 3ο! Μας έχει φάει η γραφειοκρατία πλέον! Σήμερα ανέβηκα και κατέβηκα στον 3ο με τα πόδια 2 φορές! Μισή ώρα την έφαγα έτσι! 2 ώρες έκανα για να θεωρήσω ένα βιβλιάριο!!! Ήμαρτον!



Για να μην αναφέρω και ότι μέσα σε 2 μέρες έχω χαλάσει 30 ευρώ σε ταξί και συγχυστώ γιορτάρες μέρες!!! Ούτε για τα νοσοκομεία θα μιλήσω γιατί δεν θα τελειώσω ούτε το 2008!

Πως ζουν αυτοί οι άνθρωποι; Πόσο δύσκολα; Και ο κυβερνήσεις κοιτάνε να αυξήσουν τα όρια συνταξιοδότησης, να αυξήσουν τις τιμές των προϊόντων, να αλλάξουν το εκπαιδευτικό σύστημα, να κλείσουν την Ολυμπιακή και ταυτόχρονα να φάνε κι ότι μπορούνε, να διορίσουν καμία κόρη, να χτίσουν καμιά βίλα! Αντί να κάνουν κάτι να βοηθηθεί ο κόσμος ασχολούνται με ασήμαντα και άχρηστα θέματα κάνοντας ανούσιες και άκαιρες μεταρρυθμίσεις για να δείξουν ότι κάτι κάνουν και δεν ξύνονται όλη μέρα! Οι αναπηρικές συντάξεις πάνε σ' αυτούς που τα σκάνε κι όχι σ' αυτούς που τις χρειάζονται! Κι ο κόσμος υποφέρει...κι εμείς πάμε και ψηφίζουμε...Σε τι χώρα ζούμε αναρωτιέμαι.

Ας ελπίσουμε τώρα που έρχονται τα Χριστούγεννα να γίνουμε λίγο πιο άνθρωποι και να σκεφτούμε λίγο και τους άλλους γύρω μας και να βοηθήσουμε όσο και όπου μπορούμε ο καθένας! (Μόνο τα Χριστούγεννα ξυπνάει η καλοσύνη μέσα σε ορισμένους δυστυχώς, τον υπόλοιπο χρόνο κοιμάται του καλού καιρού!)

Εις το επανειδείν!

Διαπίστωση...

Πλέον ξέρω...

Και μπορώ να σας πω με σιγουριά οτι αυτό που λένε πως, όταν πάθεις ένα ατύχημα και νομίζεις ότι όπου να'ναι θα τα τινάξεις τα πέταλα, "όλη σου η ζωή περνάει μπροστά από τα μάτια σου" είναι ΨΕΜΑΤΑ!!!

Εμένα δεν πέρασε τίποτα μπροστά απ'τα μάτια εκτός απ΄το κράνος και τα γυαλιά μου που φύγανε από το κεφάλι μου!

Βεβαία κάτι πέρασε από το σημείο αλλά δεν ήταν εικόνες (εκτός από τις ρόδες του αμαξιού που είδα να έρχονται καταπάνω μου το ένα και μοναδικό δευτερόλεπτο που άνοιξα τα μάτια μου). Ήταν σκέψεις...


Καθώς έπεφτα..."Που στο δ****ο πέφτω ρε γαμωτό; Πέφτω σε γκρεμό!"(όχι,απλά ήταν κατηφορικός ο δρόμος)
Όταν κατάλαβα πλέον ότι θα σωριαστώ..."Πάει. Θα πεθάνω εδώ και τώρα. Αυτό ήταν."
Όταν είδα ότι ήμουν κάτω..."Πρέπει να σηκωθώ. ΤΩΡΑ. Που είναι το Σκαρθάλι;" (μόνο που πόναγα και δε μπορούσα)
Αφού με σηκώσανε και πήγα δίπλα στο Σκαρθάλι..."Ωωω ρε π****η μου!!! :@;#¨$%'^΄&?*>(<),!./[]\{}|*-+"

Αυτά! Περαστικά μου και μακριά από μηχανάκια!!! Αμήν!